🤖 آیا هوش مصنوعی در حال تخریب روابط رسانه‌ای است؟
هوش مصنوعی مولد اگرچه تولید و ارسال پیشنهادهای رسانه‌ای را سریع‌تر کرده است، اما استفاده گسترده و غیرهدفمند از آن به چالشی جدی برای اعتماد میان روزنامه‌نگاران و متخصصان روابط عمومی تبدیل شده است.
براساس داده‌های مطرح‌شده در مقاله، بیش از ۵۳ درصد روزنامه‌نگاران با پیشنهادهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی مخالفت می‌کنند و ۸۸ درصد پیشنهادهای نامرتبط با حوزه خبری خود را بلافاصله رد می‌کنند.
پیام اصلی مقاله این است: در روابط رسانه‌ای، کیفیت رابطه انسانی، شناخت روزنامه‌نگار و ارزش خبری پیشنهاد، بسیار مهم‌تر از سرعت تولید و حجم ارسال پیام‌هاست.
شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا) – روزنامه‌نگاران به‌طور فزاینده‌ای پیشنهادهای رسانه‌ای تولیدشده با هوش مصنوعی را رد می‌کنند؛ زیرا بسیاری از این پیام‌ها فاقد اصالت، ارزش خبری و شناخت واقعی از مخاطبان رسانه‌ها هستند. افزایش پیام‌های خودکار، اعتماد میان متخصصان روابط‌عمومی و روزنامه‌نگاران را با چالشی جدی روبه‌رو کرده است.
تصور کنید روزنامه‌نگار هستید
برای لحظه‌ای تصور کنید روزنامه‌نگار هستید. فعالان رسانه‌ای هر روز با صندوق‌های ورودی ایمیل بیش‌ازحد شلوغ و پیام‌هایی روبه‌رو هستند که بخش زیادی از آن‌ها حتی ارزش خواندن ندارند. می‌توان تصور کرد که ورود انبوه متن‌های تولیدشده با هوش مصنوعی مولد، این وضعیت را به‌مراتب بدتر کرده است.
خبرنگارانی که با آن‌ها گفت‌وگو می‌کنم، می‌گویند با سیلی از پیام‌های ارتباطی مواجه‌اند که هیچ ارزش تحریریه‌ای ندارند. آن‌ها به‌طور فعال در برابر این موج هرزنامه‌های خودکار مقاومت می‌کنند. به نظر می‌رسد اکوسیستم رسانه‌ای در حال پس زدن خروجی این ابزارهاست.
گارت تیونیسن، از رسانه نیوز۲۴، می‌گوید:
«من واقعاً تعداد مطالبی را که با هوش مصنوعی تولید می‌شوند، ثبت و دنبال نمی‌کنم. تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که معمولاً یک روزنامه‌نگار باتجربه به‌راحتی می‌تواند تفاوت میان محتوای اصیل و مبتنی بر تخصص را با مطالب بی‌کیفیت تولیدشده توسط هوش مصنوعی تشخیص دهد.»
کایفوس خوسانا، سردبیر روزنامه ساندی ورلد، می‌گوید:
«مطمئنم ۸۰ درصد پیام‌هایی که رد می‌کنم، با هوش مصنوعی تولید شده‌اند. روزانه حدود ۳۰ پیشنهاد رسانه‌ای دریافت می‌کنم. اگر پاراگراف اول نتواند توجه مرا جلب کند، دیگر آن را دنبال نمی‌کنم.
روابط من با مدیران و کارشناسان روابط عمومی قطعاً بر تصمیم‌هایم تأثیر می‌گذارد. وقتی رابطه خوبی با آن‌ها داشته باشیم، می‌توانند یک بیانیه خبری یا مقاله دیدگاهی را بسیار بهتر به من پیشنهاد کنند؛ برخلاف کسانی که فقط ایمیل می‌فرستند و امیدوارند که به موضوع علاقه‌مند شوم.»
داده‌های جهانی نیز تصویری نگران‌کننده از وخامت این رابطه ترسیم می‌کنند. براساس گزارش سیژن، بیش از ۵۳ درصد روزنامه‌نگاران اعلام کرده‌اند که به‌طور فعال با پیشنهادهای رسانه‌ای تولیدشده توسط هوش مصنوعی مخالفت می‌کنند.
مسئله‌ای جهانی
نظرسنجی جهانی مؤسسه گلوبال ریزالتس کامینیـکیشنز نشان داده است که ۴۳ درصد فعالان رسانه‌ای نگاه منفی به این شیوه دارند. آن‌ها معتقدند پیام‌های ارتباطی به‌گونه‌ای نوشته شده‌اند که انگار یک ربات آن‌ها را تولید کرده است.
این روزنامه‌نگاران استدلال می‌کنند که پیشنهادهای رسانه‌ای الگوریتمی فاقد دیدگاه منحصربه‌فرد هستند و به‌طور اساسی اعتماد تحریریه‌ای را تضعیف می‌کنند.
در ایالات متحده نیز روزنامه‌نگاران برجسته آشکارا نارضایتی شدید خود را از این وضعیت ابراز می‌کنند.
راجر جانسون در مقاله‌ای در رسانه پی‌آر دیلی، با عنوان «پیشنهادهای رسانه‌ای نوشته‌شده با هوش مصنوعی به روابط عمومی آسیب می‌زنند و رسانه‌ها آشکارا درباره آن صحبت می‌کنند»، به این موضوع پرداخته است.
به نوشته جانسون، دایان بردی، از نشریه فورچون، گفته است حجم پیشنهادهای خودکار در صندوق ورودی ایمیل او طی یک سال گذشته پنج برابر شده است.
مایک آیزاک، خبرنگار نیویورک تایمز، نیز اخیراً در شبکه‌های اجتماعی اشاره کرده است که بدون هیچ تردیدی این پیام‌ها را مستقیماً به سطل زباله منتقل می‌کند.
سم بلوم، از نشریه اِنک، متخصصانی را که به این ابزارها متکی هستند، به افرادی تشبیه کرده است که کفش دلقک به پا دارند.
جوردین هولمن، خبرنگار نیویورک تایمز، نیز اضافه کرده است که روزنامه‌نگاران برای زمانی که صرف ارتباط با انسان‌های واقعی می‌شود، ارزش بیشتری قائل‌اند تا متن‌های الگوریتمی که وقت آن‌ها را تلف می‌کنند.
نشانه‌های آشکار محتوای بی‌کیفیت تولیدشده با هوش مصنوعی
مدیران آژانس‌های روابط عمومی باید بدانند که خبرنگاران با چه سرعتی این میان‌برهای ارتباطی را تشخیص می‌دهند.
مدل‌های پیش‌فرض هوش مصنوعی معمولاً متن‌هایی بسیار قالبی و کلیشه‌ای تولید می‌کنند. این متن‌ها از ساختارهای قابل پیش‌بینی و عبارت‌پردازی‌های ماشینی استفاده می‌کنند که بلافاصله نشان می‌دهند فرستنده برای تهیه پیام تلاش واقعی و متناسبی نکرده است.
وقتی یک روزنامه‌نگار این الگوها را تشخیص دهد، ممکن است فرستنده را برای همیشه در فهرست ارسال‌کنندگان نامطلوب قرار دهد.
روبرتو تورس، از رسانه سی‌آی‌او دایو، به‌طور مشخص درباره برخی چارچوب‌های بلاغی هشدار داده است. پیشنهادهایی که با استفاده از ساختارهای متضاد و تقابل‌های ظاهراً هوشمندانه تلاش می‌کنند جذاب به نظر برسند، به‌راحتی قابل شناسایی هستند.
یکی دیگر از اشتباهات رایج، استفاده از فهرست‌های گلوله‌ای است که دقیقاً توضیح می‌دهند یک مدیر اجرایی درباره چه موضوعاتی می‌تواند اظهارنظر کند. خبرنگاران روزانه ده‌ها نمونه مشابه از این قالب‌ها دریافت می‌کنند.
حرفه‌ای‌های برتر این صنعت، روابط رسانه‌ای را یک مشارکت واقعی می‌دانند. یک راهبرد موفق مستلزم شناخت روزنامه‌نگاران، مطالعه مقالات اخیر آن‌ها و تعامل مستمر با آنان است؛ بدون آنکه هر بار درخواست یا انتظاری از آن‌ها داشته باشیم.
نیک لیختنبرگ، از نشریه فورچون، این وضعیت را به‌خوبی خلاصه کرده است. او اشاره می‌کند که اگر یک متخصص روابط عمومی با او رابطه‌ای واقعی و معتبر ایجاد کرده باشد، از دریافت پیامک او استقبال خواهد کرد.
او یک پیام کوتاه تلفن همراه از فردی آشنا را به یک ایمیل طولانی حاوی پیشنهاد رسانه‌ای ترجیح می‌دهد.
کسب‌وکار میان انسان‌ها شکل می‌گیرد. اعتماد، سرمایه اصلی و تعیین‌کننده در صنعت رسانه و نشر است.
بازسازی اعتماد از طریق ارتباطات هدفمند و مرتبط
جولی هایمن، از یاهو فایننس، نیز همین نکته را تأیید کرده است.
او روزانه صدها ایمیل از افرادی دریافت می‌کند که هرگز آن‌ها را ملاقات نکرده است. هایمن تنها ایمیل‌هایی را باز می‌کند و به آن‌ها پاسخ می‌دهد که از سوی افراد آشنا ارسال شده باشند.
ابتدا انسان، سپس پیشنهاد رسانه‌ای.
تنها استثناها، پیشنهادهایی هستند که مدیران ارشد اجرایی برجسته یا موضوعات مهم و به‌موقع جهانی را در بر می‌گیرند.
بدون وجود یک رابطه قبلی، ورود به این عرصه بسیار دشوار است.
برای عبور از انبوه پیام‌های ارتباطی، تیم‌های روابط عمومی باید رویکرد مبتنی بر حجم بالا را کنار بگذارند و بر مرتبط بودن دقیق پیشنهادها تمرکز کنند.
داده‌های جدید مؤسسه ماک‌رَک در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که ۸۸ درصد روزنامه‌نگاران پیشنهادهای نامرتبط با حوزه کاری خود را بلافاصله کنار می‌گذارند.
خبرنگاران در همان چند ثانیه نخست درباره مرتبط بودن یک پیشنهاد تصمیم می‌گیرند. ارتباط رسانه‌ای موفق مستلزم آن است که در سطرهای ابتدایی پیام به مقالات اخیر خبرنگار اشاره شود تا مشخص شود فرستنده با حوزه پوشش خبری و علایق حرفه‌ای او آشنایی دارد.
اصول تهیه یک پیشنهاد رسانه‌ای مؤثر با توزیع انبوه و خودکار پیام‌ها سازگار نیست.
متخصصان روابط عمومی باید پیام‌های خود را به کمتر از ۱۵۰ کلمه محدود کنند، تنها بر یک زاویه خبری اختصاصی و متناسب با مخاطب تمرکز داشته باشند و پیام‌ها را صبح روزهای سه‌شنبه تا پنجشنبه ارسال کنند.
این محدودیت‌ها متخصصان روابط عمومی را وادار می‌کند به‌جای اتکا به نرم‌افزارها، تفکر انتقادی و حرفه‌ای داشته باشند.
درباره نویسنده
نکتاکو خوسا، مدیر واحد کسب‌وکار در شرکت بولد، با ۲۵ سال تجربه در حوزه روابط عمومی و ارتباطات راهبردی است.
او در سطوح مدیریت ارشد، کمیته اجرایی و هیئت‌مدیره فعالیت کرده و به مشتریانی در صنایع بانکداری، انرژی، مخابرات و بخش دولتی مشاوره داده است.
خوسا پیش از پیوستن به شرکت بولد، نقشی محوری در کنفرانس بین‌المللی انرژی نامیبیا ایفا کرد، هدایت ارتباطات رسانه‌ای شورای علوم زمین را بر عهده داشت و در نشست شرپاهای اجلاس شهری ۲۰ از سازمان توسعه اقتصادی و تجاری تی‌اِدا حمایت کرد.
سوابق حرفه‌ای او شامل همکاری با سازمان‌های بزرگی همچون بورس ژوهانسبورگ، اسکوم، استاندارد بانک، سانوُفی و ترانس‌نت است.
او در شرکت بولد با تکیه بر تخصص خود در مدیریت بحران، روابط با ذی‌نفعان و بازاریابی یکپارچه، به مجموعه‌ای از مشتریان از جمله بانک آفریقایی، صندوق بازنشستگی کارکنان دولت، ائی‌ئی‌سی‌آی، درموپال، پیِرمونت و اکسنتچر خدمات ارائه می‌کند.
نویسنده: نکتاکو خوسا
تاریخ انتشار: ۱۱ نوامبر
منبع: https://themediaonline.co.za