در شرایطی که اقتصاد جهانی به شدت به صنعت هوش مصنوعی وابسته شده، *جنگ ایران یک «بحران چندبعدی» را رقم زده که میتواند منجر به فروپاشی مالی گستردهای شود.
زنجیره تأمین هوش مصنوعی به شدت به موادی وابسته است که از طریق تنگه هرمز حمل میشوند (نفت، گاز طبیعی، هلیم، گوگرد و برم) و تعطیلی این آبراه، هم تولید تراشههای پیشرفته (که عمدتاً در کره جنوبی و تایوان ساخته میشوند) و هم عملیات مراکز داده را با خطر جدی مواجه کرده است.
غولهای فناوری (مایکروسافت، گوگل، متا، آمازون) سالانه نزدیک به ۷۰۰ میلیارد دلار برای هوش مصنوعی هزینه میکنند و *برای تأمین این سرمایهگذاری بیسابقه، به شدت به بازارهای بدهی و شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی مانند بلکاستون متکی شدهاند.*
اما با افزایش هزینههای انرژی به دلیل جنگ و کاهش ارزش داراییهای مرتبط با هوش مصنوعی (از جمله تراشهها و خود «توکنها»)، توانایی این شرکتها برای بازپرداخت بدهیها زیر سوال رفته است.
همزمان، جنگ امنیت فیزیکی مراکز داده در منطقه خلیج فارس را تهدید کرده و سرمایهگذاریهای کلان کشورهای عربی حاشیه خلیج را که پیشتر متحدان راهبردی آمریکا در هوش مصنوعی محسوب میشدند، با خطر روبهرو ساخته است.
کارشناسان هشدار میدهند هر یک از عوامل زیر میتواند جرقهی فروپاشی را بزند:
– ادامه افزایش قیمت انرژی،
– حملات سایبری یا فیزیکی به مراکز داده،
– خشک شدن منابع مالی خلیجیها،
– یا حمله چین به تایوان که زنجیره تأمین تراشه را قطع کند.
به گفته تحلیلگران، این «سیستم شکننده» چنان در هم تنیده شده که شکست آن تقریباً قطعی است. تنها پرسش این است که این شکست به شکل یک تعدیل تدریجی رخ خواهد داد یا فاجعهای به وسعت بحران مالی ۲۰۰۸.
صنعت هوش مصنوعی که با شتابی بیوقفه ساخته شده، اکنون در برابر آشفتگیهایی که خود در ایجاد آن سهیم بوده، آسیبپذیرترین گزینه است.
منبع: @arbaeeniiha