چه زمانی کارکنان دیدگاه خود را مطرح می‌کنند؟ نقش گفت‌وگوهای کاری در مشارکت سازمانی
کیفیت روابط و گفت‌وگوهای روزمره میان کارکنان می‌تواند بر بیان دیدگاه، طرح مسائل، مشارکت شغلی و جسارت ارتباطی آنان اثر بگذارد. هرچه شبکه ارتباطی کارکنان گسترده‌تر، متنوع‌تر و مبتنی بر اعتماد باشد، احتمال مشارکت فعال آنان در سازمان بیشتر می‌شود.

در بسیاری از سازمان‌ها، کارکنان پیش از آن‌که یک مسئله را با مدیران مطرح کنند، ابتدا درباره آن با همکاران خود صحبت می‌کنند. این گفت‌وگوهای روزمره می‌تواند بر اعتماد، جسارت در بیان نظر، صدای کارکنان و مشارکت شغلی اثر بگذارد.

پژوهش کتی کیم و همکارانش بر شبکه‌های اشتراک اطلاعات میان کارکنان تمرکز دارد و چهار ویژگی این شبکه‌ها، یعنی اندازه، استحکام، تنوع و دوستی را بررسی می‌کند.

یافته‌ها نشان می‌دهد کارکنانی که شبکه ارتباطی گسترده‌تری دارند، با افراد بیشتری درباره مسائل سازمانی گفت‌وگو می‌کنند و با سطوح مختلف شغلی در ارتباط هستند، بیشتر احتمال دارد دیدگاه خود را بیان کنند.

همچنین میان بیان دیدگاه کارکنان و مشارکت شغلی ارتباط وجود دارد. کارکنانی که مسائل را بیشتر مطرح می‌کنند و در ارتباطات سازمانی فعال‌تر هستند، معمولاً در کار نیز مشارکت و درگیری بیشتری دارند.

این یافته برای روابط‌عمومی و مدیریت سازمان اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا ایجاد شبکه‌های ارتباطی سالم، تقویت اعتماد میان کارکنان و فراهم‌کردن فرصت گفت‌وگو می‌تواند به شناسایی مسائل، اصلاح خطاها، بهبود تصمیم‌گیری و تقویت فرهنگ مشارکت کمک کند.


برای دریافت اطلاعات در محل کار به چه کسی مراجعه می‌کنید؟

شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی‌ ایران (شارا)وقتی در محیط کار با موضوعی نادرست، مبهم یا نگران‌کننده مواجه می‌شوید، نخستین فردی که با او صحبت می‌کنید چه کسی است؟ یک همکار نزدیک، مدیر یا فردی که به او اعتماد دارید؟

همکاران نقش مهمی در محیط کار دارند؛ با این حال، هنوز اطلاعات نسبتاً محدودی درباره این موضوع وجود دارد که گفت‌وگوهای روزمره میان کارکنان چگونه بر تمایل آنان به بیان دیدگاه و میزان مشارکتشان در کار اثر می‌گذارد.

در پژوهشی که کتی کیم و همکاران پژوهشی‌اش انجام داده‌اند، شبکه‌های اشتراک اطلاعات میان کارکنان بررسی شده است؛ شبکه‌هایی که کارکنان از طریق آن‌ها درباره اطلاعات و مسائل سازمانی با یکدیگر گفت‌وگو می‌کنند.

در این پژوهش چهار ویژگی این شبکه‌ها، شامل اندازه، استحکام، تنوع و دوستی، مورد بررسی قرار گرفت. پژوهشگران از کارکنان تمام‌وقت در ایالات متحده به‌صورت آنلاین نظرسنجی کردند و از آنان خواستند همکارانی را معرفی کنند که درباره مسائل سازمانی با آن‌ها گفت‌وگو می‌کنند.

یافته‌ها نشان داد کارکنانی که شبکه‌های بزرگ‌تری برای اشتراک اطلاعات دارند، با افراد بیشتری ارتباط برقرار می‌کنند، با سطوح مختلف شغلی تعامل دارند و همکاران بیشتری را در دایره روابط دوستانه خود قرار می‌دهند، بیشتر احتمال دارد دیدگاه خود را بیان کنند.

همچنین کارکنانی که بیشتر اظهار نظر می‌کنند و مسائل را مطرح می‌سازند، در محیط کار نیز مشارکت و درگیری شغلی بیشتری دارند.

این یافته‌ها نشان می‌دهد ارتباطات روزمره میان همکاران فقط ابزاری برای انتقال اطلاعات نیست؛ بلکه می‌تواند زمینه‌ای برای افزایش اعتماد، بیان دیدگاه، طرح مسائل و مشارکت فعال کارکنان در سازمان فراهم کند.

از این منظر، تقویت ارتباطات داخلی و ایجاد فضای مناسب برای گفت‌وگو می‌تواند به سازمان‌ها کمک کند تا مسائل را زودتر شناسایی کنند، خطاها را بهتر اصلاح کنند و از دیدگاه کارکنان در تصمیم‌گیری‌ها بهره بگیرند.

برای روابط‌عمومی سازمان نیز این موضوع اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا صدای کارکنان، ارتباطات داخلی، اعتماد سازمانی و مشارکت شغلی از عناصر مهم یک نظام ارتباطی اثربخش هستند.

نکات کلیدی

  • شبکه گسترده‌تر ارتباطی می‌تواند احتمال بیان دیدگاه کارکنان را افزایش دهد.
  • گفت‌وگو با همکاران به شکل‌گیری جریان مؤثرتر اطلاعات کمک می‌کند.
  • تعامل با سطوح مختلف شغلی زمینه بیشتری برای بیان نظر فراهم می‌کند.
  • روابط دوستانه می‌تواند اعتماد و ارتباط میان کارکنان را تقویت کند.
  • بیان دیدگاه کارکنان با مشارکت و درگیری شغلی بیشتر ارتباط دارد.
  • ارتباطات داخلی مؤثر می‌تواند به تقویت فرهنگ گفت‌وگو و مشارکت سازمانی کمک کند.

نویسنده: کتی کیم، دکتری، دانشگاه تنسی
منبع انگلیسی: وبلاگ مرکز پژوهش ارتباطات سازمانی
منبع فارسی: شارا ـ شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران