افشای پرداخت پول به نویسندگان برای انتشار مطالب حمایتی از برادران الکساندر در کارزار روابط‌عمومی
پرونده برادران الکساندر نشان می‌دهد که چگونه روابط‌عمومی می‌تواند از ابزار اطلاع‌رسانی و دفاع مشروع از موکل، به ابزاری برای جهت‌دهی به افکار عمومی، تخریب اعتبار شاکیان و انتشار روایت‌های جانبدارانه تبدیل شود. پرداخت پول به نویسندگان و تولیدکنندگان محتوا برای انتشار مطالب حمایتی، بدون شفاف‌سازی رابطه مالی، پرسش‌های جدی درباره استقلال رسانه‌ای، اخلاق حرفه‌ای، اعتبار محتوا و مرز میان روابط‌عمومی و دست‌کاری افکار عمومی مطرح می‌کند.

پرونده برادران الکساندر و افشای پرداخت پول به نویسندگان برای انتشار مطالب حمایتی، نمونه‌ای قابل تأمل از چالش‌های اخلاقی در روابط‌عمومی معاصر است.

بر اساس گزارش تحقیقی نیویورک تایمز، مسئول روابط عمومی این سه برادر پرداخت مبالغی به نویسندگان را برای انتشار مطالب همدلانه با آن‌ها تأیید کرده است. برخی از این مطالب، زنانی را که علیه برادران شکایت کرده بودند، هدف انتقاد قرار داده و اعتبار ادعاهای آنان را زیر سؤال برده بودند.

این پرونده پرسش مهمی را پیش روی متخصصان ارتباطات قرار می‌دهد: مرز میان دفاع مشروع رسانه‌ای، مدیریت شهرت و دست‌کاری افکار عمومی کجاست؟

در دنیای ارتباطات امروز، شفافیت در روابط مالی، استقلال تولیدکنندگان محتوا و رعایت اصول اخلاق حرفه‌ای، از الزامات اساسی حفظ اعتماد عمومی هستند.

موضوعات محوری: روابط‌عمومی بحران، اخلاق حرفه‌ای، مدیریت شهرت، شفافیت رسانه‌ای، استقلال روزنامه‌نگاری و دست‌کاری افکار عمومی.



شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی‌ ایران (شارا) – سه برادری که هفته گذشته به اتهام قاچاق جنسی در دادگاه فدرال محکوم شدند، در کارزاری گسترده‌تر از آنچه پیش‌تر شناخته شده بود، برای بی‌اعتبار کردن شاکیان خود تلاش کرده بودند. مسئول روابط‌عمومی آن‌ها تأیید کرده است که پیش از آغاز محاکمه، برای سازمان‌دهی انتشار مطالب حمایتی از این سه برادر به نویسندگان پول پرداخت شده بود.

بررسی فاکتورهای مالی توسط روزنامه نیویورک تایمز نشان می‌دهد درخواست‌هایی برای پرداخت ۱۵ هزار دلار و ۱۰ هزار دلار به دو نویسنده مطرح شده بود. یهودا انگلمایر، مسئول روابط‌عمومی این سه مرد، گفت این مبالغ از طرف برادران برای انتشار مطالب همدلانه با آن‌ها پرداخت شده است. یکی از نویسندگان نیز تأیید کرد که انگلمایر بابت فعالیت‌هایش به او پول داده است. نویسنده دیگر در پاسخ به پرسش نیویورک تایمز درباره دریافت پول، از اظهارنظر خودداری کرد.

در یکی از فاکتورها، انگلمایر از اورن الکساندر درخواست کرده بود که از طریق مادرش و حسابدار خانواده، هزینه مطالبی را که برای انتشار در شبکه‌های اجتماعی هماهنگ کرده بود، به او پرداخت کند. سند دیگری که خطاب به وکیل برادران تنظیم شده بود، درخواست پرداخت مبلغی جداگانه را مطرح می‌کرد. در هر دو سند، نام نویسندگان اینترنتی که درباره برادران مطالبی منتشر کرده بودند، درج شده بود.

انگلمایر در یک پیام ایمیلی گفت:

تلاش برای جلب توجه روزنامه‌نگاران و مفسران حقوقی به بررسی همه ابعاد یک پرونده، از جمله استدلال‌های طرف دفاع، اقدامی کاملاً مشروع در دفاع از یک فرد در عرصه عمومی است.

مقاله‌ها و مطالب منتشرشده از سوی این نویسندگان که در فضای مجازی انتشار گسترده‌ای پیدا کردند، شامل مطالبی بود که ادعاهای زنانی را که برادران را به تجاوز متهم کرده بودند، زیر سؤال می‌برد و درصدد رد آن‌ها برمی‌آمد.

انگلمایر تأیید کرد که به یکی از نویسندگان پول پرداخت کرده و اطلاع داشته است که جیسون گلدمن، وکیل برادران، نیز هزینه نویسنده دیگر را پرداخت کرده است. انگلمایر از زمان بازداشت برادران در سال ۲۰۲۴، نقش محوری در هماهنگی واکنش‌های رسانه‌ای و عمومی آن‌ها داشته است.

یکی از نویسندگان، دنیل مِیل، گفت که مبلغی را به‌عنوان کمک مالی محدود از انگلمایر دریافت کرده، اما تأکید کرد که فعالیت‌هایش مستقل بوده است.

فرانک پارلاتو، نویسنده دیگر، در پاسخ ایمیلی به نیویورک تایمز به پرسش‌ها درباره دریافت پول پاسخی نداد. او گفت که هرگز مستقیماً با برادران الکساندر گفت‌وگو نکرده است. جیسون گلدمن، وکیل این سه برادر، دریافت فاکتور از سوی پارلاتو را رد نکرد، اما گفت به خاطر نمی‌آورد که شخصاً مبلغی به او پرداخت کرده باشد.

این پرداخت‌ها لایه دیگری از کارزار روابط‌عمومی برادران را آشکار می‌کند؛ کارزاری که طی دو سال گذشته و هم‌زمان با مطرح شدن اتهامات تجاوز از سوی ده‌ها زن، با هدف تقویت اعتبار عمومی آن‌ها اجرا شده بود.

این پرونده همچنین نمونه دیگری از کارزارهای گسترده، پیچیده و اغلب پنهانی است که افراد ثروتمند و بانفوذ در هالیوود، سیاست و دنیای فناوری طی سال‌های اخیر برای بی‌اعتبار کردن کسانی به کار گرفته‌اند که علیه آن‌ها موضع می‌گیرند یا اتهاماتی مطرح می‌کنند.

تال الکساندر، ۴۰ ساله، و اورن الکساندر، ۳۹ ساله، پیش از این دو نفر از پردرآمدترین کارگزاران املاک در ایالات متحده بودند. اما موج گسترده اتهامات تعرض جنسی، جایگاه آن‌ها و همچنین برادر دوقلوی اورن، آلون الکساندر، ۳۹ ساله، را که مدیر یک شرکت امنیتی بود، متزلزل کرد.

هر سه نفر همچنان بی‌گناهی خود را اعلام می‌کنند و قصد دارند به احکام صادرشده اعتراض کنند.

این سه مرد به سبک زندگی پرزرق‌وبرق و مهمانی‌های پرحاشیه شهرت داشتند. با این حال، شایعات مربوط به تعرض جنسی آن‌ها به زنان و دختران از دوران دبیرستان درباره‌شان مطرح بود. در تابستان ۲۰۲۴، پس از آنکه سه زن علیه آن‌ها به اتهام تجاوز شکایت کردند، برادران تلاش کردند روایت عمومی ماجرا را تغییر دهند.

برادران الکساندر مدت‌ها پیش از بازداشت در دسامبر ۲۰۲۴، راهبرد دفاعی دوگانه‌ای را آغاز کرده بودند: یکی برای دادگاه و دیگری برای افکار عمومی.

آن‌ها ابتدا یک شرکت روابط‌عمومی را استخدام کردند که با شماری از کارزارهای تخریب اعتبار در هالیوود ارتباط داشت. این همکاری به راه‌اندازی وب‌سایتی منجر شد که مدعی بود توطئه‌ای برای نابودی اعتبار این سه برادر را افشا می‌کند.

در این وب‌سایت، تصاویر زنانی که برادران را به تجاوز متهم کرده بودند، در کنار عکس افرادی قرار گرفته بود که از آن‌ها به‌عنوان سردسته‌های تبهکار در یک شبکه اخاذی نام برده می‌شد.

سال گذشته، آن‌ها یهودا انگلمایر را به کار گرفتند؛ فردی که پیش‌تر افرادی از جمله هاروی واینستین و شان دیدی کامبز را در میان مشتریان خود داشته است.

فرانک پارلاتو، نویسنده‌ای که به افشای فرقه ان‌ایکس‌آی‌وی‌ام شهرت دارد، برای انتشار مطالبی به نفع برادران دست‌کم ۱۰ هزار دلار درخواست کرده بود. این موضوع در فاکتوری درج شده که هم انگلمایر و هم جیسون گلدمن، وکیل برادران، آن را تأیید کرده‌اند.

پارلاتو در ژوئیه ۲۰۲۵ مقاله‌ای در رسانه اینترنتی شخصی خود، با عنوان گزارش فرانک، منتشر کرد. او در این مطلب القا کرده بود که کیت وایتمن، نخستین زنی که علیه برادران الکساندر شکایت کرده بود، اتهامات خود را جعل کرده و قصد اخاذی از آن‌ها را داشته است.

این مقاله به‌گونه‌ای تنظیم شده بود که خانم وایتمن را فردی مجرم جلوه دهد.

پارلاتو در ایمیلی به نیویورک تایمز گفت که معتقد است رویکردش بی‌طرفانه بوده است.

او گفت:

هیچ‌کس به من نمی‌گوید چه چیزی بنویسم. هیچ‌کس پیش از انتشار، مطالب مرا نمی‌بیند. من آنچه را درست می‌دانم می‌نویسم. خوانندگان می‌توانند خودشان قضاوت کنند.

در ژانویه ۲۰۲۶، چند هفته پیش از آغاز محاکمه برادران، انگلمایر فاکتوری به مبلغ ۱۵ هزار دلار بابت همکاری خود با دنیل مِیل، پادکست‌ساز و نویسنده پلتفرم ساب‌استک، ارسال کرد.

مِیل برای حضور در دادگاه از فلوریدا به نیویورک سفر کرد و به‌طور مکرر در شبکه اجتماعی ایکس و صفحه خود در ساب‌استک مطالبی منتشر کرد. او در این مطالب تلاش می‌کرد مبانی حقوقی استدلال دادستانی را زیر سؤال ببرد و انگیزه زنانی را که در جایگاه شهود حاضر می‌شدند، مورد انتقاد قرار دهد.

مِیل پرداخت‌ها را کاملاً ساختگی و بی‌اساس توصیف کرد، اما هنگامی که درباره جزئیات بیشتر از او سؤال شد، گفت مبالغی را از انگلمایر برای تأمین هزینه‌های تحقیق و گزارشگری درباره اتهامات مطرح‌شده علیه برادران الکساندر دریافت کرده است.

او در یک پیام متنی گفت:

من هرگز از سوی برادران الکساندر استخدام نشده‌ام و آن‌ها مستقیماً به من پولی پرداخت نکرده‌اند. هرگونه ادعایی مبنی بر اینکه من از سوی آن‌ها استخدام شده‌ام، کاملاً بی‌معنا و بی‌اساس است.

انگلمایر نیز پرداخت پول به مِیل را تأیید کرد.

او گفت:

ما به دنبال افرادی بودیم که حاضر باشند پرونده‌ای را بررسی کنند که بخش بزرگی از افکار عمومی از پیش درباره آن قضاوت کرده بود. در این دنیا، همه‌چیز بر پایه پرداخت پول و دریافت خدمات پیش می‌رود.

دبرا کامین، خبرنگار تحقیقی نیویورک تایمز است که حوزه فعالیت او ثروت و قدرت در نیویورک را پوشش می‌دهد.