شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا) – جشنواره مردم‌داری ایران در پنج دوره برگزاری خود، فرصتی برای معرفی تجربه‌ها، ارزیابی عملکردها و بازاندیشی در نقش روابط‌عمومی در ارتباط میان سازمان‌ها و مردم فراهم کرده است. بررسی دستاوردهای این رویداد، علاوه بر مرور مسیر طی‌شده، زمینه‌ای برای شناخت ظرفیت‌های موجود و ترسیم افق‌های پیش‌رو در توسعه حرفه روابط‌عمومی کشور است.
آنچه در ادامه می‌خوانید، پاسخی است به پرسش یکی از مدیران روابط عمومی درباره دستاوردهای این جشنواره و میزان تأثیرگذاری آن بر عملکرد حرفه‌ای روابط‌عمومی‌ها. در این پاسخ، ضمن مرور تجربه‌های پنج دوره گذشته، به ابعاد کمتر دیده‌شده‌ای همچون آموزش مستمر در فرایند جشنواره، توسعه تخصص‌گرایی، انتقال تجربه میان سازمان‌ها و ضرورت حرکت از فعالیت‌محوری به اثرمحوری نیز پرداخته شده است؛ رویکردی که می‌تواند زمینه‌ساز بازتعریف معیارهای ارزیابی و تقویت جایگاه راهبردی روابط‌عمومی در سازمان‌ها باشد:
اتفاقاً فکر می‌کنم پرسش شما به یکی از مهم‌ترین ابعاد فعالیت جشنواره مردم‌داری ایران اشاره دارد؛ اینکه این رویداد طی سال‌های گذشته چه دستاوردهایی داشته، چه حوزه‌هایی را در روابط‌عمومی کشور برجسته کرده و تا چه اندازه توانسته به ارتقای عملکرد حرفه‌ای سازمان‌ها و ارتباط آن‌ها با مردم کمک کند.
برای پاسخ دقیق‌تر، اجازه بدهید به دستاوردهای پنج دوره گذشته جشنواره اشاره کنم:
۱. آموزش مستمر؛ یکی از مهم‌ترین دستاوردهای جشنواره
به اعتقاد من، یکی از نخستین و در عین حال مهم‌ترین دستاوردهای جشنواره مردم‌داری ایران، آموزش مستمر و انتقال تجربه به روابط‌عمومی‌هاست؛ دستاوردی که شاید کمتر از سایر نتایج جشنواره دیده شده باشد، اما بخش مهمی از هدف اصلی این رویداد را محقق می‌کند.
این آموزش از همان ابتدای فرایند جشنواره آغاز می‌شود؛ یعنی از زمانی که روابط‌عمومی‌ها آثار خود را بررسی و ارزیابی می‌کنند، آثار منتخب را برای ارسال به دبیرخانه برمی‌گزینند و وارد فرایند مشارکت در جشنواره می‌شوند. همین مرحله، روابط‌عمومی‌ها را به بازنگری در فعالیت‌های خود، شناسایی نقاط قوت و ضعف و انتخاب آثاری که قابلیت ارائه و ارزیابی دارند، سوق می‌دهد.
پس از ارسال آثار نیز فرایند آموزش ادامه پیدا می‌کند. مشاوره‌های پیش از داوری، بررسی تخصصی آثار، اعلام نتایج اولیه داوری، مشخص‌شدن نواقص و کاستی‌ها و درخواست برای رفع آن‌ها، همگی فرصت‌هایی برای یادگیری و بهبود عملکرد حرفه‌ای هستند. در مرحله دوم داوری، با بررسی دقیق‌تر آثار و ارائه مستندات و شواهد تکمیلی، روابط‌عمومی‌ها فرصت پیدا می‌کنند تا فعالیت‌های خود را با دقت بیشتری ارزیابی و نقاط ضعف آن‌ها را برطرف کنند.
این فرایند به مراحل پیش از اختتامیه محدود نمی‌شود؛ بلکه تا زمان برگزاری آیین اختتامیه و حتی پس از آن نیز ادامه دارد. آشنایی با معیارهای داوری، شناخت تجربه‌های سایر سازمان‌ها، دریافت بازخوردهای تخصصی و مواجهه با شیوه‌های مختلف اجرای برنامه‌های روابط‌عمومی، زمینه یادگیری و ارتقای دانش حرفه‌ای را فراهم می‌کند.
بنابراین، آموزش در جشنواره مردم‌داری ایران یک فعالیت مقطعی یا محدود به برگزاری جشنواره و جایزه دادن نیست؛ بلکه در سراسر چرخه جشنواره جریان دارد. روابط‌عمومی‌ها در جریان مشارکت، ارزیابی آثار، دریافت مشاوره، رفع نواقص و تکمیل مستندات، به‌تدریج با معیارهای حرفه‌ای‌تر فعالیت آشنا می‌شوند و فرصت می‌یابند کیفیت کار خود را ارتقا دهند.
به همین دلیل، می‌توان آموزش مستمر را یکی از دستاوردهای بزرگ جشنواره و حتی یکی از مهم‌ترین اهداف آن دانست؛ هدفی که تا حدود زیادی در جریان برگزاری پنج دوره جشنواره تحقق پیدا کرده است.
۲. گسترش دامنه فعالیت‌های تخصصی روابط‌عمومی و معرفی حوزه‌های جدید
در سومین دوره جشنواره، که ۹ اسفند ۱۴۰۲ برگزار شد، دامنه موضوعات مورد توجه جشنواره نسبت به دوره‌های نخست گسترش پیدا کرد. در کنار مدیریت و برنامه‌ریزی روابط‌عمومی، حوزه‌هایی مانند ارتباطات هوشمند، ارتباطات الکترونیک، روابط رسانه‌ای، مستندسازی، مدیریت رویداد، انتشارات، ارتباطات دانش، پایداری، خلاقیت و مسئولیت اجتماعی مورد توجه قرار گرفتند.
یکی از دستاوردهای مهم این دوره، توجه به تولید دانش در کنار فعالیت اجرایی بود. معرفی و تقدیر از مقالات برتر، از جمله آثار هادی خانیکی و زینب مسیبی به‌عنوان رتبه‌های نخست، اکبر کریمی به‌عنوان رتبه دوم و بهرخ گنجی به‌عنوان رتبه سوم، نشان داد که جشنواره صرفاً به معرفی فعالیت‌های اجرایی محدود نیست و توسعه دانش و ادبیات علمی روابط‌عمومی را نیز بخشی از مأموریت خود می‌داند.
۳. تقویت تخصص‌گرایی و توجه به حوزه‌های متنوع عملکرد سازمانی
در چهارمین دوره، که ۸ اسفند ۱۴۰۳ برگزار شد، توجه به حوزه‌هایی مانند مدیریت روابط‌عمومی، ارتباطات رسانه‌ای، مدیریت رویداد، پژوهش، برنامه‌ریزی و مسئولیت اجتماعی ادامه پیدا کرد.
اهمیت این روند در آن بود که جشنواره تلاش کرد فعالیت روابط‌عمومی را به یک حوزه محدود، مانند اطلاع‌رسانی یا ارتباط با رسانه‌ها، تقلیل ندهد؛ بلکه ابعاد مختلف مدیریت ارتباطات، برنامه‌ریزی، پژوهش، تعاملات سازمانی و مسئولیت اجتماعی را در معرض ارزیابی و تقدیر قرار دهد.
به این ترتیب، جشنواره زمینه‌ای برای دیده‌شدن طیف گسترده‌تری از تخصص‌ها و تجربه‌های حرفه‌ای در روابط‌عمومی کشور فراهم کرد.
۴. پیوند مردم‌داری با پایداری و مسئولیت اجتماعی
پنجمین جشنواره مردم‌داری ایران در ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ در مرکز همایش‌های بین‌المللی سازمان مدیریت صنعتی برگزار شد.
در این دوره، توجه به پایداری و مسئولیت اجتماعی جایگاه برجسته‌تری پیدا کرد. چهار حوزه اصلی شامل مدال‌های روابط‌عمومی، نشان‌های عالی روابط‌عمومی، جوایز ویژه روابط‌عمومی ایران و نشان‌های عالی مسئولیت اجتماعی در ساختار جشنواره مورد توجه قرار گرفتند.
همچنین شاخص‌هایی مانند خلاقیت، نوآوری، اثربخشی ارتباطی، تأثیرگذاری اجتماعی و رعایت اصول اخلاقی و حرفه‌ای در ارزیابی آثار مطرح شدند.
از جمله برگزیدگان معرفی‌شده این دوره می‌توان به مدیران و متخصصانی از مجموعه‌های مهم اقتصادی، صنعتی، خدماتی و عمومی کشور اشاره کرد:
هادی نباتی‌نژاد از شرکت فولاد مبارکه اصفهان، در حوزه مدیریت ارتباطات رسانه‌ای؛
مرتضی باشی از شرکت مبین انرژی خلیج فارس، دریافت‌کننده نشان عالی پایداری؛
محسن هوشمند از آستان قدس رضوی، در حوزه پژوهش؛
سیدحسین قوامی از شرکت گسترش انرژی پاسارگاد، در حوزه پایداری و مسئولیت اجتماعی؛
عبدالحمید شاعرانی از شرکت عملیات غیرصنعتی پازارگاد، در حوزه مدیریت مسئولیت اجتماعی؛
سامان مرادحسینی از سازمان بنادر و دریانوردی، در حوزه مدیریت روابط‌عمومی؛
سیدعلی معرک‌نژاد از شهرداری اصفهان، در حوزه مدیریت رویدادهای بین‌المللی؛
محمدرضا علی‌اشرفی تیمورلوئی از منطقه آزاد ارس، در حوزه مدیریت روابط‌عمومی؛
ابراهیم عباسی از مجتمع گاز پارس جنوبی، در حوزه داستان‌گویی؛
مهدی ستایشگر از شرکت مهندسی و توسعه گاز ایران، در حوزه خلاقیت؛
حسن پاد از شرکت آلومینای ایران، در حوزه ارتباطات رسانه‌ای؛
نصرالله مؤتمن از پژوهشگاه صنعت نفت، در حوزه پژوهش روابط‌عمومی؛
امیر نصراللهی از فولاد مبارکه و محمد ابراهیمی ایوار از شرکت آلومینای ایران، در بخش کارشناسان برتر ارتباطات.
این فهرست نشان‌دهنده تنوع سازمان‌ها، صنایع، تخصص‌ها و حوزه‌هایی است که در جشنواره مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ از صنایع بزرگ و مجموعه‌های اقتصادی تا نهادهای عمومی و پژوهشی. همچنین نشان می‌دهد که جشنواره در معرفی و دیده‌شدن مدیران، کارشناسان و تجربه‌های متنوع روابط‌عمومی نقش داشته است.
۵. ایجاد فرصت برای شناسایی و معرفی تجربه‌های حرفه‌ای
یکی دیگر از خروجی‌های جشنواره، فراهم‌کردن بستری برای معرفی تجربه‌های تخصصی و دستاوردهای واحدهای روابط‌عمومی در حوزه‌های مختلف است. این تجربه‌ها می‌توانند در زمینه مدیریت ارتباطات رسانه‌ای، برنامه‌ریزی، پژوهش، تولید محتوا، داستان‌گویی، مدیریت رویداد، ارتباطات هوشمند و مسئولیت اجتماعی مورد استفاده سایر سازمان‌ها قرار گیرند.
از این منظر، جشنواره فقط محل اعطای جایزه نیست؛ ظرفیت آن را دارد که به فضایی برای تبادل تجربه، شناسایی روش‌های موفق، معرفی استعدادهای حرفه‌ای و انتقال دانش میان سازمان‌ها تبدیل شود.
۶. شکل‌گیری و استمرار یک فرایند چندمرحله‌ای داوری
از دیگر دستاوردهای ساختاری جشنواره، پیش‌بینی فرایند سه‌مرحله‌ای برای بررسی آثار است:
در مرحله نخست، واحدهای روابط‌عمومی آثار خود را ارزیابی و آثار منتخب را به دبیرخانه ارسال می‌کنند.
در مرحله دوم، آثار در اختیار داوران تخصصی حوزه‌های مربوط قرار می‌گیرند.
در مرحله سوم، آثار برگزیده هر بخش توسط گروه پنج‌نفره داوران اصلی بررسی و انتخاب نهایی انجام می‌شود.
در معیارهای کلی داوری نیز خلاقیت و نوآوری، کیفیت و دقت، اثربخشی و دستیابی به اهداف و ارزش افزوده برای سازمان مورد توجه قرار گرفته‌اند. در دوره پنجم نیز اثربخشی ارتباطی، تأثیرگذاری اجتماعی و اخلاق حرفه‌ای برجستگی بیشتری پیدا کردند.
۷. حرکت تدریجی از روابط‌عمومی اجرایی به روابط‌عمومی راهبردی و مردم‌مدار
اگر بخواهیم پنج دوره گذشته را در یک نگاه ارزیابی کنیم، می‌توان گفت جشنواره در مسیر تکامل خود چند گام مهم برداشته است:
نخست، از تقدیرهای عمومی به سمت شناسایی حوزه‌های تخصصی‌تر روابط‌عمومی حرکت کرده است.
دوم، دامنه موضوعات خود را از مدیریت و ارتباطات رسانه‌ای به پژوهش، فناوری، ارتباطات هوشمند، پایداری و مسئولیت اجتماعی گسترش داده است.
سوم، توجه به دانش و پژوهش را در کنار تجربه‌های اجرایی قرار داده است.
چهارم، تلاش کرده است مفهوم مردم‌داری را با مسئولیت اجتماعی، اخلاق حرفه‌ای و اثربخشی ارتباطی پیوند دهد.
و پنجم، در دوره ششم، با تأکید بر اعتماد عمومی، پاسخ‌گویی، کیفیت خدمات عمومی و ارتباطات راهبردی، در پی آن است که این مسیر را به مرحله تازه‌ای برساند.
۸. طراحی و اجرای کمپین گفتمان اثرمحوری به‌جای فعالیت‌محوری؛ زمینه‌ساز تحول در روابط‌عمومی
یکی دیگر از دستاوردهای مهم و در عین حال جهت‌گیری‌های تحول‌آفرین در حوزه روابط‌عمومی، طراحی و اجرای کمپین گفتمان اثرمحوری به‌جای فعالیت‌محوری است؛ گفتمانی که حرکت آن از جشنواره ملی انتشارات روابط‌عمومی آغاز شده و می‌تواند با همراهی و مشارکت روابط‌عمومی‌های کشور به یک جریان فراگیر حرفه‌ای تبدیل شود.
مسئله اصلی این گفتمان، تغییر در نگاه به عملکرد روابط‌عمومی است. سال‌هاست که در بسیاری از ارزیابی‌ها، تعداد خبرهای منتشرشده، نشست‌های برگزارشده، محصولات تولیدشده، برنامه‌های اجراشده و میزان پوشش رسانه‌ای، به‌عنوان شاخص‌های اصلی عملکرد روابط‌عمومی مورد توجه قرار می‌گیرند؛ درحالی‌که پرسش اساسی این است که این فعالیت‌ها چه تغییری ایجاد کرده‌اند، چه مسئله‌ای را حل کرده‌اند، چه ارزشی برای سازمان و جامعه آفریده‌اند و تا چه اندازه توانسته‌اند به بهبود ارتباط میان سازمان و مردم کمک کنند.
البته فعالیت‌محوری به‌خودی‌خود نادرست نیست؛ مسئله زمانی آغاز می‌شود که فعالیت‌ها به هدف نهایی تبدیل شوند و ارتباط آن‌ها با نتایج و پیامدهای واقعی مورد توجه قرار نگیرد. اثرمحوری به معنای نادیده‌گرفتن فعالیت‌ها نیست، بلکه به معنای ارزیابی آن‌ها بر اساس هدف، نتیجه، پیامد و ارزشی است که ایجاد می‌کنند.
بر این اساس، کمپین گفتمان اثرمحوری به‌جای فعالیت‌محوری تلاش می‌کند این پرسش را در کانون توجه حرفه روابط‌عمومی قرار دهد که ارزش واقعی یک فعالیت ارتباطی را نه صرفاً با آنچه انجام شده، بلکه با تغییری که ایجاد کرده است، بسنجیم.
اگر روابط‌عمومی‌های کشور در شکل‌گیری و پیشبرد این گفتمان همکاری کنند، می‌توان زمینه‌ساز یک تحول اساسی و حتی یک انقلاب واقعی در اندیشه و عمل روابط‌عمومی شد؛ تحولی که از تغییر ادبیات حرفه‌ای آغاز می‌شود، به بازنگری در برنامه‌ریزی و شیوه‌های ارزیابی می‌رسد و در نهایت، خود را در عملکرد سازمان‌ها و کیفیت ارتباط آن‌ها با مردم نشان می‌دهد.
اهمیت این رویکرد در آن است که می‌تواند ارزش و جایگاه روابط‌عمومی را از طریق شواهد و نتایج ملموس آشکار کند. هنگامی که روابط‌عمومی بتواند نشان دهد چگونه به حل مسائل سازمانی، افزایش اعتماد، بهبود تجربه مخاطبان، تقویت پاسخ‌گویی، ارتقای کیفیت خدمات و تحقق اهداف راهبردی کمک کرده است، دفاع از ضرورت و اهمیت آن نیز از سطح ادعاهای حرفه‌ای فراتر می‌رود و بر شواهد و دستاوردهای قابل ارزیابی استوار می‌شود.
تبدیل این گفتمان به عمل، مستلزم همکاری جمعی روابط‌عمومی‌ها، مدیران سازمان‌ها، انجمن‌های حرفه‌ای، نهادهای آموزشی و برگزارکنندگان جشنواره‌هاست. بازنگری در شاخص‌های ارزیابی، توجه به نتایج و پیامدهای فعالیت‌ها، مستندسازی شواهد، سنجش بازخورد مردم و به‌اشتراک‌گذاری تجربه‌های موفق، از جمله اقداماتی است که می‌تواند این مسیر را از سطح شعار به عرصه عمل منتقل کند.
در این میان، جشنواره‌های تخصصی روابط‌عمومی می‌توانند نقشی تعیین‌کننده داشته باشند؛ زیرا با تغییر معیارهای ارزیابی و برجسته‌کردن آثار و تجربه‌هایی که نتایج واقعی و قابل اثبات دارند، قادرند به تدریج بر شیوه برنامه‌ریزی، اجرا و ارزیابی فعالیت‌های حرفه‌ای تأثیر بگذارند. به این ترتیب، جشنواره نه‌تنها محل معرفی و تقدیر از آثار، بلکه بستری برای ترویج استانداردهای حرفه‌ای و تغییر نگرش در روابط‌عمومی کشور خواهد بود.
آغاز این گفتمان از جشنواره ملی انتشارات روابط‌عمومی، فرصتی برای پیوند دادن ارزیابی محصولات و فعالیت‌های ارتباطی با نتایج و ارزش واقعی آن‌ها فراهم می‌کند. استمرار این مسیر و همراهی سایر جشنواره‌ها و تشکل‌های حرفه‌ای می‌تواند دامنه اثرگذاری آن را گسترش دهد و به شکل‌گیری زبان مشترکی برای سنجش عملکرد روابط‌عمومی منجر شود.
هدف این کمپین صرفاً تغییر چند شاخص ارزیابی نیست؛ بلکه ایجاد تغییری بنیادین در نگرش به روابط‌عمومی است. گفتمان اثرمحوری می‌تواند به روابط‌عمومی کمک کند تا از معرفی حجم فعالیت‌ها به سمت اثبات ارزش‌آفرینی حرکت کند؛ از گزارش آنچه انجام داده است، به تبیین آنچه تغییر داده است برسد و از تأکید صرف بر خروجی‌ها، به ارزیابی نتایج و پیامدها توجه کند.
اگر این گفتمان با مشارکت جمعی به یک رویکرد عملی و مستمر تبدیل شود، می‌تواند نقطه عطفی در مسیر حرفه‌ای‌شدن روابط‌عمومی ایران باشد؛ نقطه عطفی که در آن، ارزش روابط‌عمومی نه صرفاً با تعداد فعالیت‌ها و محصولات، بلکه با میزان اثرگذاری آن بر سازمان، ذی‌نفعان و جامعه سنجیده می‌شود. چنین تحولی می‌تواند به تقویت جایگاه راهبردی روابط‌عمومی، افزایش پاسخ‌گویی سازمان‌ها و برجسته‌شدن نقش واقعی این حرفه در خدمت به مردم و منافع عمومی کمک کند. بنای ما حرکت به این سو است.
اما درباره اثرگذاری واقعی چه باید گفت؟
در اینجا لازم است میان خروجی‌های قابل مشاهده جشنواره و اثرگذاری بلندمدت آن‌ها تفاوت قائل شویم. ما می‌توانیم استمرار پنج دوره برگزاری، گسترش حوزه‌های تخصصی، معرفی مدیران و کارشناسان برگزیده، توجه به پژوهش و مسئولیت اجتماعی و شکل‌گیری فرایند چندمرحله‌ای داوری را به‌عنوان دستاوردهای قابل استناد بیان کنیم.
اما برای اینکه بتوانیم با اطمینان بگوییم یک اثر برگزیده موجب افزایش اعتماد عمومی، بهبود رضایت مردم، ارتقای کیفیت خدمات یا حل یک مسئله اجتماعی شده است، باید به گزارش‌های اختصاصی، داده‌های قبل و بعد از اجرای برنامه، بازخورد مردم و شواهد قابل راستی‌آزمایی دسترسی داشته باشیم. ما نمی‌خواهیم صرف دریافت جایزه را به‌معنای اثبات اثرگذاری اجتماعی تلقی کنیم.
جهت‌گیری ما در ششمین دوره
به همین دلیل، در برنامه‌ریزی ششمین جشنواره مردم‌داری ایران، تصمیم داریم رویکرد اثرمحوری را جدی‌تر دنبال کنیم. به این معنا که آثار ارسالی صرفاً بر اساس حجم فعالیت‌ها، تعداد خبرها، نشست‌ها، تولیدات رسانه‌ای یا برنامه‌های اجراشده ارزیابی نشوند؛ بلکه مشخص شود هر اقدام از چه مسئله‌ای آغاز شده، چه هدفی داشته، با چه راهبردی اجرا شده و چه نتیجه‌ای برای مردم، ذی‌نفعان یا سازمان به همراه آورده است.
در این چارچوب، از شرکت‌کنندگان خواسته می‌شود شواهد و مستندات مربوط به مسئله اولیه، اهداف، برنامه‌ریزی، اقدامات، نتایج، بازخورد مخاطبان و میزان منفعت عمومی را ارائه کنند. همچنین تلاش داریم برای آثار برگزیده، شناسنامه‌ای شامل مسئله، راه‌حل، نوآوری، نتایج و دلایل انتخاب تهیه شود تا تجربه‌های موفق صرفاً در حد دریافت جایزه باقی نمانند و امکان بهره‌برداری سایر سازمان‌ها از آن‌ها فراهم شود.
هدف ما این است که جشنواره مردم‌داری ایران به‌تدریج از یک رویداد صرفاً تقدیرمحور به مرجعی برای شناسایی، ارزیابی و ترویج تجربه‌های اثربخش روابط‌عمومی تبدیل شود؛ مرجعی که در آن، مردم و منافع عمومی معیار اصلی ارزش‌گذاری فعالیت‌های ارتباطی باشند.
بنابراین، دستاورد پنج دوره گذشته را باید در ایجاد یک بستر مستمر برای آموزش و ارتقای حرفه‌ای روابط‌عمومی‌ها، معرفی و توسعه تخصص‌های روابط‌عمومی، گسترش موضوعات مورد توجه، شناسایی و تقدیر از تجربه‌های حرفه‌ای و حرکت تدریجی به سوی مسئولیت اجتماعی و پایداری جست‌وجو کرد. اکنون در ششمین دوره می‌خواهیم این سرمایه حرفه‌ای را با تأکید بیشتر بر سنجش نتایج، مستندسازی و اثرگذاری واقعی بر زندگی مردم تکمیل کنیم.
از پیشنهاد و دغدغه ارزشمند شما نیز استقبال می‌کنیم؛ زیرا باور داریم ارزیابی منصفانه گذشته و نگاه نقادانه به عملکرد جشنواره، لازمه ارتقای کیفیت و اعتبار آن در آینده است.
نکات کلیدی
۱. آموزش مستمر: فرایند جشنواره از انتخاب و ارسال آثار تا دریافت بازخوردهای تخصصی و رفع نواقص، فرصت یادگیری و ارتقای حرفه‌ای فراهم می‌کند.
۲. گسترش حوزه‌های تخصصی: جشنواره از حوزه‌های متعارف روابط‌عمومی فراتر رفته و موضوعاتی مانند پژوهش، ارتباطات هوشمند، پایداری و مسئولیت اجتماعی را مورد توجه قرار داده است.
۳. توسعه دانش روابط‌عمومی: معرفی و تقدیر از آثار علمی نشان می‌دهد که تولید دانش در کنار فعالیت‌های اجرایی اهمیت دارد.
۴. توجه به مردم‌داری و مسئولیت اجتماعی: در دوره پنجم، پایداری، اثربخشی ارتباطی، تأثیرگذاری اجتماعی و اخلاق حرفه‌ای جایگاه برجسته‌تری یافته‌اند.
۵. انتقال تجربه میان سازمان‌ها: جشنواره ظرفیت آن را دارد که به بستری برای معرفی روش‌های موفق، انتقال دانش و شناسایی استعدادهای حرفه‌ای تبدیل شود.
۶. داوری چندمرحله‌ای: ارزیابی آثار در چند مرحله، امکان بررسی تخصصی‌تر و توجه به کیفیت، نوآوری و ارزش افزوده را فراهم می‌کند.
۷. حرکت به سوی روابط‌عمومی راهبردی: مسیر جشنواره نشان‌دهنده تلاش برای پیوند دادن فعالیت‌های روابط‌عمومی با پژوهش، مسئولیت اجتماعی، اخلاق حرفه‌ای و منافع عمومی است.
۸. گفتمان اثرمحوری به‌جای فعالیت‌محوری: ارزش روابط‌عمومی باید نه‌فقط با تعداد خبرها، نشست‌ها و محصولات، بلکه با نتایج و تغییراتی که ایجاد می‌کند سنجیده شود.
۹. ضرورت مستندسازی: اثبات اثرگذاری بر اعتماد عمومی، رضایت مردم یا کیفیت خدمات به داده‌ها، شواهد قابل راستی‌آزمایی و بازخورد مخاطبان نیاز دارد.
۱۰. جهت‌گیری ششمین دوره: هدف، تقویت ارزیابی مبتنی بر مسئله، اهداف، راهبرد، نتایج، پیامدها و منفعت عمومی است.
پرسش و پاسخ
پرسش ۱: مهم‌ترین دستاوردهای پنج دوره جشنواره مردم‌داری ایران چه بوده است؟
از مهم‌ترین دستاوردها می‌توان به آموزش مستمر، گسترش حوزه‌های تخصصی، توجه به پژوهش، معرفی تجربه‌های حرفه‌ای، تقویت فرایند داوری و پیوند دادن مردم‌داری با پایداری و مسئولیت اجتماعی اشاره کرد.
پرسش ۲: جشنواره مردم‌داری ایران چگونه به آموزش روابط‌عمومی کمک می‌کند؟
آموزش در مراحل مختلف جشنواره جریان دارد؛ از انتخاب و ارزیابی آثار در سازمان‌ها تا مشاوره، داوری تخصصی، دریافت بازخورد، شناسایی نواقص و تکمیل مستندات. این فرایند می‌تواند به یادگیری و بهبود عملکرد حرفه‌ای کمک کند.
پرسش ۳: اثرمحوری در روابط‌عمومی به چه معناست؟
اثرمحوری یعنی فعالیت‌های روابط‌عمومی بر اساس اهداف، نتایج، پیامدها و ارزشی که برای سازمان و جامعه ایجاد می‌کنند ارزیابی شوند، نه صرفاً بر مبنای تعداد خبرها، نشست‌ها، محصولات یا برنامه‌های اجراشده.
پرسش ۴: تفاوت فعالیت‌محوری و اثرمحوری چیست؟
فعالیت‌محوری بر آنچه انجام شده تمرکز دارد؛ اثرمحوری می‌پرسد آن فعالیت چه تغییری ایجاد کرده، چه مسئله‌ای را حل کرده و چه ارزشی برای مردم، سازمان یا ذی‌نفعان به همراه داشته است.
پرسش ۵: آیا دریافت جایزه در جشنواره، اثربخشی اجتماعی یک فعالیت را اثبات می‌کند؟
خیر. دریافت جایزه به‌تنهایی اثبات‌کننده اثرگذاری اجتماعی نیست. برای اثبات اثرگذاری باید گزارش‌های اختصاصی، داده‌های قبل و بعد از اجرا، بازخورد مردم و شواهد قابل راستی‌آزمایی در دسترس باشد.
پرسش ۶: جهت‌گیری ششمین جشنواره مردم‌داری ایران چیست؟
بر اساس متن مقاله، جهت‌گیری موردنظر، توجه بیشتر به اثرمحوری و ارزیابی آثار بر اساس مسئله اولیه، اهداف، راهبرد، اقدامات، نتایج، بازخورد مخاطبان و میزان منفعت عمومی است.
پرسش ۷: جشنواره چگونه می‌تواند به تقویت جایگاه راهبردی روابط‌عمومی کمک کند؟
با تغییر معیارهای ارزیابی، برجسته‌کردن تجربه‌های دارای نتایج قابل اثبات، مستندسازی شواهد و نشان‌دادن نقش روابط‌عمومی در حل مسائل سازمانی، افزایش اعتماد، بهبود تجربه مخاطبان و تحقق اهداف راهبردی.
پرسش ۸: برای تبدیل گفتمان اثرمحوری به عمل چه اقداماتی لازم است؟
همکاری روابط‌عمومی‌ها، مدیران سازمان‌ها، انجمن‌های حرفه‌ای، نهادهای آموزشی و برگزارکنندگان جشنواره‌ها؛ بازنگری در شاخص‌های ارزیابی؛ مستندسازی نتایج؛ سنجش بازخورد مردم و به‌اشتراک‌گذاری تجربه‌های موفق از جمله اقدامات ضروری است.