شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران (شارا) – دکتر جاسمین اسکالرا بررسی کرده است که کارکنان آمریکایی چگونه به تعهد سازمانی، رشد حرفهای، رضایت شغلی، ماندگاری در سازمان و روابط بلندمدت خود با کارفرمایان نگاه میکنند.
در ۱۱ مه ۲۰۲۶، یک نظرسنجی از هزار و ۲۳ کارمند آمریکایی با استفاده از پولفیش انجام شد.
یافتههای کلیدی
کارکنان اعتماد چندانی به آینده بلندمدت خود ندارند:
۵۹ درصد کارکنان گفتند مسیر روشن و بلندمدتی را در سازمان فعلی خود نمیبینند و ۶۳ درصد نیز گفتند باور ندارند کارفرمایشان برای حفظ آنها در بلندمدت متعهد باشد.
رشد و رضایت شغلی از نگرانیهای مهم هستند:
۳۲ درصد کارکنان از محدود بودن فرصتهای رشد شغلی خبر دادند، در حالی که ۲۳ درصد گفتند در محل کار احساس میکنند رضایت و تحقق حرفهای ندارند یا دچار ناکامی شدهاند.
کارکنان به دلایل عملی در سازمان باقی میمانند:
۶۰ درصد کارکنان به دلیل ثبات مالی در شغل خود ماندهاند، ۴۷ درصد به این دلیل ماندهاند که نقش شغلی آنها راحت یا آشنا است و ۴۰ درصد نیز مزایا را دلیل ماندن خود عنوان کردهاند.
شکافهای ارتباطی به افزایش عدم اطمینان کمک میکنند:
۱۹ درصد کارکنان گفتند روابط نامناسب با مدیران باعث شده رابطه آنها با محیط کار از ثبات کمتری برخوردار باشد. پس از آن، مرزهای مبهم میان کار و زندگی شخصی با ۱۷ درصد و نامشخص بودن انتظارات از نقش شغلی با ۱۵ درصد قرار داشتند.
چرا این موضوع اهمیت دارد؟
هنگامی که کارکنان درباره آینده خود در محیط کار احساس عدم اطمینان میکنند، احتمال بیشتری دارد که از نظر حرفهای و سازمانی فاصله بگیرند یا گزینههای دیگری را بررسی کنند.
ارتباطات شفاف میتواند به تقویت تعهد کارکنان کمک کند.
منبع اصلی گزارش نیز این وضعیت را نوعی «رابطه مبهم شغلی» توصیف میکند؛ وضعیتی که در آن کارکنان و کارفرمایان درباره آینده رابطه کاری، مسیر رشد و میزان تعهد متقابل، تصویر روشنی ندارند.
پیام مهم برای روابطعمومی
این یافتهها برای روابطعمومی سازمانی اهمیت ویژهای دارد. اگر کارکنان درباره آینده خود، مسیر رشد، انتظارات مدیران و میزان تعهد سازمان اطمینان نداشته باشند، خلأ ارتباطی ایجاد میشود و این خلأ میتواند به کاهش اعتماد و تعهد منجر شود.
از این منظر، روابطعمومی داخلی نباید صرفاً مسئول انتشار اخبار و اطلاعیههای سازمان باشد. تبیین تصمیمهای مدیریتی، ایجاد گفتوگوی دوسویه، انتقال صدای کارکنان، کمک به شفافیت سازمانی و تقویت اعتماد میتواند بخشی از نقش راهبردی روابطعمومی در مدیریت تجربه کارکنان باشد.
در نهایت، پژوهش جاسمین اسکالرا یک پیام روشن برای مدیران و متخصصان ارتباطات سازمانی دارد: کارکنان برای ماندن تنها به دلیل نیاز مالی یا مزایا به سازمان وابسته نیستند؛ آنها به آیندهای روشن، ارتباطی شفاف و اطمینان از اینکه سازمان برای حضور بلندمدت آنها ارزش قائل است نیز نیاز دارند.
هرچه سازمانها در توضیح آینده، مسیر رشد و انتظارات متقابل شفافتر عمل کنند، احتمال تبدیل رابطه کاری مبهم به رابطهای مبتنی بر اعتماد، تعهد و مشارکت بیشتر خواهد شد.
منبع: اسکالرا، جاسمین. (۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶). آیا کارکنان در روابط مبهم شغلی هستند؟ مؤسسه زیتی.
منبع پژوهشی: گزارش روابط مبهم شغلی مؤسسه زیتی؛ نظرسنجی از هزار و ۲۳ کارمند آمریکایی، انجامشده در ۱۱ مه ۲۰۲۶ از طریق پولفیش.
منبع: مرکز پژوهش ارتباطات سازمانی مرکز روابطعمومی.