🤖 هوش مصنوعی و آینده رهبری سازمان؛ چرا افزایش بهرهوری کافی نیست؟
مدیران ارشد شرکتهای بزرگ در مجمع رهبران فورچون بر یک تغییر مهم در نگاه به هوش مصنوعی تأکید کردهاند: سازمانها نباید هوش مصنوعی را فقط برای سریعتر و ارزانتر کردن فرایندهای موجود به کار بگیرند؛ بلکه باید از آن برای بازطراحی شیوه کار، تصمیمگیری، تعامل با مشتری و نقش رهبران استفاده کنند.
به گفته کارشناسان حاضر در این نشست، با خودکارشدن بخشی از تحلیل و پردازش اطلاعات، قضاوت انسانی، بینش، تصمیمگیری باکیفیت و توانایی ترکیب چند تخصص اهمیت بیشتری پیدا میکند.
شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران (شارا) – هوش مصنوعی در حال تغییر نقش خود در سازمانهاست. دیگر نمیتوان آن را صرفاً ابزاری برای سریعتر، ارزانتر یا خودکارتر کردن فعالیتهای موجود دانست. دیدگاههای مطرحشده از سوی مدیران ارشد در مجمع رهبران فورچون نشان میدهد که ارزش راهبردی هوش مصنوعی زمانی آشکارتر میشود که سازمانها از بهینهسازی فرایندهای گذشته عبور کنند و به بازطراحی شیوه کار، تصمیمگیری و خدمترسانی به مشتری بیندیشند.
یکی از مهمترین نکات مطرحشده این بود که استفاده از هوش مصنوعی برای بهبود فرایندهای فعلی ممکن است سازمان را صرفاً به «نسخه بهتری از دیروز» تبدیل کند. بنابراین، مسئله اصلی فقط افزایش بهرهوری نیست؛ بلکه بازاندیشی درباره چگونگی انجام کارهاست.
بر اساس پژوهش ارائهشده در این نشست، حدود ۶۰ درصد شرکتها از عاملهای هوش مصنوعی استفاده میکنند، اما تنها ۵ درصد آنها فرایندهای کاری خود را بازطراحی کردهاند. این فاصله نشان میدهد که پذیرش فناوری الزاماً به معنای تحول سازمانی نیست.
در این میان، نقش انسان نیز اهمیت خود را از دست نمیدهد. کریستینا ژو، رئیس و مدیرعامل والمارت چین، بر اهمیت بینش انسانی در کنار داده و هوش مصنوعی تأکید کرد. دادهها میتوانند نشان دهند مشتریان در گذشته چه انتخابهایی داشتهاند، اما الزاماً نمیتوانند نیازهایی را که هنوز پاسخ داده نشدهاند، شناسایی کنند.
این موضوع نشان میدهد که آینده سازمانها الزاماً رقابت میان انسان و ماشین نیست؛ بلکه میتواند بر پایه همکاری میان قابلیتهای انسانی و فناوری شکل بگیرد.
از سوی دیگر، تحول هوش مصنوعی نقش رهبران را نیز تغییر میدهد. وقتی بخشی از دانش، تحلیل و پردازش اطلاعات بهوسیله فناوری انجام میشود، کیفیت قضاوت و تصمیمگیری رهبر اهمیت بیشتری پیدا میکند. در چنین شرایطی، رهبر صرفاً فردی نیست که اطلاعات بیشتری در اختیار دارد؛ بلکه کسی است که میتواند اطلاعات، تجربه، بینش انسانی و ظرفیتهای فناوری را برای تصمیمگیری مناسب ترکیب کند.
مقاله همچنین به ظهور نیروی انسانی چندتخصصی اشاره میکند؛ افرادی که علاوه بر داشتن عمق تخصصی، میتوانند میان حوزههای مختلف حرکت کنند و از قابلیتهای هوش مصنوعی برای ترکیب دانشهای گوناگون بهره بگیرند.
در نهایت، پیام اصلی نشست این است که تحول واقعی با خرید یا استقرار ابزارهای هوش مصنوعی اتفاق نمیافتد. سازمان باید بپرسد اگر هوش مصنوعی واقعاً تواناییهای ما را تغییر داده است، چرا هنوز باید همانگونه کار کنیم که پیش از ورود این فناوری کار میکردیم؟
پاسخ به این پرسش میتواند نقطه آغاز بازطراحی سازمان، بازتعریف نقش رهبران و ایجاد همکاری مؤثرتر میان انسان و فناوری باشد.
نویسنده: لی ویلیامسون، مدیر تحریریه آسیا در فورچون
تاریخ انتشار: ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶
منبع: فورچون