طراحی ایموجی متناسب با شیوه ارتباطات امروز
ایموجی‌ها دیگر نه یک ابزار ساده، بلکه بخشی ضروری از ساختار زبان مدرن هستند. گذار از طرح‌های دوبعدی به مدل‌های سه‌بعدی نوتو، پاسخی استراتژیک به نیاز کاربران برای انتقال احساسات پیچیده، افزایش دسترس‌پذیری و ایجاد «حضور فیزیکی» در فضای مجازی است.

۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ | زمان مطالعه: ۳ دقیقه

منبع: https://blog.google


شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی‌ ایران (شارا) به مناسبت روز جهانی ایموجی؛ روزی که زبان مشترک میلیون‌ها انسان در سراسر جهان را گرامی می‌دارد، نگاهی به پشت صحنه طراحی نوتو سه‌بعدی (Noto 3D) می‌اندازیم تا ببینیم چگونه نزدیک به ۳٬۹۷۷ ایموجی با بیان احساسی غنی‌تر، دسترس‌پذیری بهتر و طراحی سه‌بعدی جدید، برای ارتباطات امروزی بازآفرینی شده‌اند.

جنیفر دنیل
مدیر خلاقیت اندروید و پیکسل

ایموجی‌ها همراه با شیوه ارتباط ما تغییر کرده‌اند

شیوه استفاده ما از ایموجی‌ها در سال‌های اخیر دگرگون شده است.

در سال‌های ابتدایی، استفاده از ایموجی‌ها کاملاً تحت‌اللفظی بود؛ برای مثال، اگر کسی ایموجی لاک ناخن (💅) را ارسال می‌کرد، واقعاً در حال لاک زدن ناخن‌هایش بود.

اما امروز، ایموجی‌ها به ابزاری برای شکستن فاصله‌ای تبدیل شده‌اند که صفحه‌نمایش میان انسان‌ها ایجاد کرده است. آن‌ها می‌توانند یک شانه بالا انداختن، یک چشمک، یا حتی آن احساس پیچیده «همه‌چیز خوب است، اما در واقع خوب نیست» را منتقل کنند؛ احساسی که بیان آن تنها با کلمات دشوار است.

امروزه ایموجی‌ها به «زبانی در دل زبان» تبدیل شده‌اند؛ زبانی که از خشک و بی‌روح شدن پیام جلوگیری می‌کند و به آن احساس، لحن و ظرافت می‌بخشد.

در روز جهانی ایموجی، نگاهی دقیق‌تر به تکامل همه ۳٬۹۷۷ ایموجی می‌اندازیم و بررسی می‌کنیم که چگونه این نمادها به ارتباطات انسانی در عصر جدید، عمق عاطفی و حتی نوعی حضور فیزیکی بخشیده‌اند.

بیان احساسات همچنان در حال تکامل است

امروز دیگر فقط «می‌خندیم»؛ بلکه از شدت خنده روی زمین می‌افتیم یا در سکوت، از درون فریاد می‌کشیم.

فرهنگ اینترنت به‌تدریج از بیان‌های ملایم فاصله گرفته و به سمت اغراق، نمایش احساسات شدید و تجربه‌های هیجانی پررنگ حرکت کرده است.

سال‌ها، بر اساس داده‌های تحلیلی جی‌بورد (Gboard Federated Analytics)، ایموجی «صورت خندان با اشک شوق» (😂) بی‌رقیب‌ترین و محبوب‌ترین ایموجی جهان بود؛ اما پس از چند سال کاهش تدریجی محبوبیت، در سال ۲۰۲۵ جایگاه خود را از دست داد.

دلیل این تغییر چیست؟

زیرا ایموجی گریه شدید (😭) به نمادی کامل از زبان احساسی امروز تبدیل شده است. این ایموجی می‌تواند هم خنده‌ای غیرقابل‌کنترل را نشان دهد، هم اندوهی عمیق و هم احساس درماندگی و فشار روانی شدید را.

حتی زمانی که می‌خواهیم خنده‌ای اغراق‌آمیز را نشان دهیم، دیگر ایموجی معمولی کافی نیست و به همین دلیل ایموجی «غلت زدن روی زمین از شدت خنده» (🤣) به صدر جدول محبوبیت رسیده است.

حتی شیوه بیان اندوه نیز تغییر کرده است. داده‌ها نشان می‌دهد کاربران به‌تدریج به جای استفاده از ایموجی قلب شکسته (💔)، بیشتر از گل پژمرده (🥀) استفاده می‌کنند؛ تغییری شاعرانه که نشان می‌دهد احساسات انسان‌ها نیز در فضای دیجیتال، ظریف‌تر و استعاری‌تر بیان می‌شوند.

هنر، موتور نوآوری در طراحی ایموجی

به‌روزرسانی جدید، ایموجی‌های محبوب را وارد دنیای سه‌بعدی کرده است؛ بدون آنکه هویت آن‌ها از بین برود.

مغز انسان ایموجی‌ها را بسیار سریع‌تر از متن پردازش می‌کند؛ بنابراین طراحی دوباره آن‌ها صرفاً یک تغییر ظاهری نیست، بلکه نیازمند ظرافت فراوان است.

وقتی قرار است چیزی را تغییر دهید که میلیاردها نفر، روزانه هزاران میلیارد بار از آن استفاده می‌کنند، کوچک‌ترین تغییر نیز اهمیت پیدا می‌کند.

در طراحی ایموجی‌های گوگل، همیشه بیان احساس بر واقع‌گرایی افراطی اولویت داشته است.

در نسخه سه‌بعدی نیز هدف، ساخت مدل‌های کاملاً واقعی نبوده، بلکه خلق شخصیت‌هایی بوده است که احساس، انرژی و روح داشته باشند؛ نه مدل‌های سرد و بی‌جان صنعتی.

برای نمونه، اگر به یک کانگوروی واقعی از نزدیک نگاه کنید، شاید چندان دوست‌داشتنی به نظر نرسد؛ اما تصویرسازی هنری این امکان را فراهم می‌کند که روحیه بازیگوش و دوست‌داشتنی آن به بهترین شکل منتقل شود، بدون آنکه الزاماً از نظر آناتومی کاملاً دقیق باشد.

پژوهش‌های گسترده برای حفظ ارتباط انسانی

گوگل پیش از انتشار این طراحی جدید، مطالعات گسترده‌ای روی کاربران انجام داد تا مطمئن شود تغییرات ظاهری ایموجی‌ها به کیفیت ارتباطات انسانی آسیب نمی‌زند.

نتایج این پژوهش‌ها چند نکته جالب را نشان داد:

  • کاربران به‌طور قاطع حیوانات کامل را به سرهای شناور ترجیح می‌دهند.
  • افزودن اشیای اضافی به ایموجی‌ها، درک آن‌ها را دشوارتر می‌کند.
  • حتی تغییرات بسیار کوچک، مانند عوض شدن جهت یک چشمک، می‌تواند باعث سوءبرداشت یا حتی ایجاد احساس ناخوشایند در مخاطب شود.

از طراحی دوبعدی تا مدل‌های واقعی سه‌بعدی

فرآیند طراحی ایموجی همچنان با طراحی دوبعدی آغاز می‌شود، اما دیگر در همان مرحله پایان نمی‌یابد.

برای نخستین بار در صنعت، نوتو ایموجی سه‌بعدی به‌صورت مدل‌های واقعی سه‌بعدی عرضه شده است.

این تغییر پرسش‌های جدیدی نیز ایجاد کرد؛ پرسش‌هایی که پیش‌تر هرگز مطرح نشده بودند.

برای مثال:

  • پشت یک صورتک خندان چگونه باید باشد؟
  • آیا باید مانند یک ماسک توخالی طراحی شود؟
  • یا شبیه یک توپ نرم و گرد؟
  • یا صرفاً صفحه‌ای تخت باشد؟

پاسخ به همین پرسش‌ها، بخشی از فرآیند طراحی ایموجی‌های نسل جدید بوده است.

متن‌باز برای همه

از آنجا که زبان متعلق به همه مردم است، مجموعه کامل نوتو نیز به‌صورت متن‌باز منتشر شده است.

گوگل فایل‌های خام سه‌بعدی با فرمت OBJ را در اختیار جامعه توسعه‌دهندگان قرار داده تا هر کسی بتواند از آن‌ها برای ساخت دنیاهای واقعیت مجازی، نرم‌افزارهای مستقل یا حتی ایده‌های خلاقانه و طنزآمیز استفاده کند.

رنگ در خدمت دسترس‌پذیری

یکی از مشکلات مهم ایموجی‌ها، دیده نشدن مناسب رنگ پوست‌های تیره در حالت تیره (Dark Mode) بود.

برای رفع این مشکل، گوگل ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی طراحی کرده است که هر ایموجی را در سطح پیکسل تحلیل می‌کند، میزان کنتراست آن را می‌سنجد و در صورت پایین بودن نسبت کنتراست، پیشنهادهایی برای افزایش وضوح ارائه می‌دهد تا طراحان آن‌ها را اعمال کنند.

هدف این است که همه کاربران، صرف‌نظر از رنگ پوست انتخابی، تجربه‌ای یکسان و قابل‌دسترسی داشته باشند.

زبان متعلق به مردم است

اکنون ایموجی‌های نوتو سه‌بعدی در اختیار همه قرار گرفته‌اند.

آن‌ها را تغییر دهید، بازطراحی کنید، با آن‌ها آزمایش کنید و حتی به شکل‌هایی درآورید که طراحان اولیه هرگز تصورش را نمی‌کردند.

زیرا زبان، زمانی واقعاً زنده می‌ماند که انسان‌ها راه‌های تازه‌ای برای استفاده از آن پیدا کنند.