فرسودگی شغلی در روابط عمومی یک چالش واقعی است، اما شکایت مداوم از مشتریان، خبرنگاران، ضربالاجلها و فشارهای روزمره راهحل این چالش نیست. در این حرفه، سرعت عمل، انعطافپذیری، خلاقیت و حفظ روحیه تیمی از مهمترین عوامل موفقیت به شمار میروند.
وقتی مشتری پس از یک موفقیت تازه میپرسد «بعدش چه؟»، این پرسش معمولاً نشانه اعتماد، رضایت و تمایل به ادامه همکاری است، نه بیاحترامی. از همین رو، متخصص روابطعمومی باید بتواند فوریت کار را بپذیرد، احساسات خود را کنترل کند و در برابر فشارها واکنشی حرفهای نشان دهد.
از سوی دیگر، باید میان محیط کاری پرتوقع و محیط کاری سمی تفاوت قائل شد. اگر سازمانی از کارکنان خود کارهای ناممکن میخواهد، به سلامت روان آنان توجهی ندارد و آنان را برای شکست آماده میکند، این مسئله نیازمند تغییر جدی است.
اما اگر کار روابط عمومی بهطور طبیعی با پاسخگویی سریع، تعامل با رسانهها و تصمیمگیری در زمان محدود همراه است، این ماهیت خودِ حرفه است. موفقیت در این حوزه برای کسانی است که به جای دلزدگی از فوریت، آن را میپذیرند، با مشتریان و خبرنگاران رابطهای واقعی میسازند، زیر فشار خلاق میمانند و روحیه تیم را حفظ میکنند.
روابط عمومی برای افراد مسئول، منعطف و حرفهای ساخته شده است و در این مسیر، نگرش مثبت، تعهد و آمادگی برای کار در شرایط پرفشار، تفاوت اصلی میان ماندن و پیشرفت کردن را رقم میزند.
نویسنده: متیو لیباسی، مدیر روابطعمومی و سخنگویی در نورثول هلث
تاریخ انتشار: ۱۵ تیر ۱۴۰۵ (۶ ژوئیه ۲۰۲۶)
منبع انگلیسی: https://www.shine.cmo
منبع فارسی: شارا – شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران
شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران (شارا) || در روزهای اخیر، روندی نگرانکننده در شبکههای اجتماعی توجهم را جلب کرده است: تعداد فزایندهای از فعالان روابط عمومی مدام از این صنعت، مشتریان، خبرنگاران، ضربالاجلها و اساساً از هر کسی که از آنها میخواهد کارشان را انجام دهند شکایت میکنند.
«مشتری مدام میپرسد بعدش چه میشود؟»
«واقعاً میخواهند این کار تا فردا انجام شود؟»
«چطور جرأت دارند انتظار داشته باشند این کار را اینقدر سریع جمع کنم؟»
اگر این رفتار شماست، لطفاً به نفع همه، از این حرفه خارج شوید.
این را از سر بیرحمی نمیگویم. میگویم چون با این رفتار، هم خودتان را بدبخت میکنید و هم دیگران را.
واقعیت این است که روابط عمومی شغل آسانی نیست. بله، فرسودگی شغلی واقعی است. بر اساس گزارشهای اخیر، حدود ۵۰٪ از فعالان روابط عمومی به دلیل فرسودگی در حال فکر کردن به ترک شغل خود هستند و بخش قابل توجهی نیز قبلاً این کار را کردهاند. بله، محیطهای کاری واقعاً سمی هم وجود دارند. اگر در چنین شرایطی هستید، من شما را تشویق میکنم که به سراغ مسیر دیگری بروید.
اما اگر تنها به این دلیل ناراحت میشوید که یک مشتری پس از آنکه برایش یک جایگاه رسانهای سطح بالا به دست آوردهاید میپرسد «بعدش چه؟»، یا چون یک خبرنگار به پیشنهاد شما پاسخ نداده است، یا چون کسی با جسارت از شما خواسته است در زمانی کوتاه کاری را انجام دهید، آنوقت باید این متن را تا انتها بخوانید.
اینجا دقیقاً نقطهای است که یک فعال روابط عمومی باید ذهنیت خود را تغییر دهد. آن مشتری به شما بیاحترامی نکرده است؛ در واقع از شما تعریف کرده است.
وقتی مشتری میپرسد «بعدش چه؟»، در واقع میگوید: «آنقدر خوب کار کردی که ما بیشتر میخواهیم. ایده درخشان بعدی تو چیست؟»
اگر مشتریان دیگر این سؤال را نپرسند، آنوقت باید نگران شوید. این یعنی دیگر علاقهای ندارند.
نگرش اهمیت دارد
نگرش بدِ یک نفر میتواند کل یک تیم را مسموم کند. در تیمهایی که باید با رفتارهای منفی فقط یک فرد کنار بیایند، روحیه جمعی ممکن است ۳۰ تا ۴۰ درصد افت کند.
من این را دیدهام. کافی است یک نفر با حالت طلبکارانه، آشکارا ناراضی، با کنایه درباره مشتریان یا خبرنگاران حرف بزند، درخواستهای فوری را حمله شخصی تلقی کند؛ ناگهان انرژی همهچیز تغییر میکند. ضربالاجلها سنگینتر به نظر میرسند. جلسههای ایدهپردازی پرتنش میشوند. روحیه همکاری پیش از ساعت ۱۰ صبح از بین میرود.
نگرش شما فقط نگرش شخصی شما نیست
اگر میبینید احساساتتان وارد تعاملات شما با اعضای تیم، مشتریان و خبرنگاران میشود، اگر متوجه شدهاید که ناامیدیتان دارد آشکار و مسری میشود، …، باید از خودتان یک سؤال سخت بپرسید: آیا این حرفه اصلاً برای من مناسب است؟
روابط عمومی حرفهای خاص است. بسیاری از ما قبلاً خبرنگار بودهایم. ما با سرعت، تغییر مسیر و واکنش سریع زندهایم. اگر نتوانید با همان انرژی و تعهد ظاهر شوید، فقط به خودتان آسیب نمیزنید؛ به همه اطرافیان خود آسیب میزنید.
درخواستمحور بودن با سمی بودن فرق دارد
اشتباه نکنید؛ بین یک محیط کاری پرتوقع و یک محیط کاری سمی تفاوت وجود دارد. اگر در جایی کار میکنید که از شما چیزهای ناممکن میخواهد، به سلامت روان شما بیتوجه است و شما را برای شکست آماده میکند، این دیگر چالش روابط عمومی نیست؛ یک هشدار جدی است. دنبال شغل دیگری بگردید.
اما اگر مشکل شما این است که مردم با شما حرف میزنند، از شما سؤال میپرسند یا انتظار دارند سریع حرکت کنید، این محیط سمی نیست؛ این فقط روابط عمومی است.
و اگر فریلنسر هستید یا کسبوکار خودتان را دارید و ماهانه دو، سه، چهار یا بیشتر از این رقم درآمد دارید، حق دارید بپذیرید که اگر ساعت ۸ شب جمعه با شما تماس گرفتند، گوشی را بردارید. حق دارید اگر خبر فوری وسط آمد، صبح شنبه برایش یک پیشنهاد خبری بنویسید. این بخشی از توافقی است که با مشتری خود کردهاید.
انتخاب با شماست
روابط عمومی برای همه ساخته نشده است. اما ذهنیت شما میتواند به شما کمک کند.
افراد موفق در روابط عمومی معمولاً این ویژگیها را دارند:
- به جای دلزدگی از فوریت کار، آن را میپذیرند
- روابط واقعی با مشتریان و خبرنگاران میسازند
- زیر فشار خلاق میمانند
- احساسات خود را کنترل میکنند
- روحیه تیم خود را حفظ میکنند
بله، وقتی یک خبر منتشر نمیشود، آزاردهنده است. بله، خبرنگاران میتوانند سختگیر باشند. بله، مشتریان میتوانند پرتوقع باشند. اما این همان کار است.
نکات کلیدی
- فرسودگی شغلی در روابط عمومی واقعی است، اما شکایت دائمی با فرسودگی تفاوت دارد.
- پرسش «بعدش چه؟» از سوی مشتری، نشانه بیاحترامی نیست؛ اغلب نشانه رضایت و انتظار بیشتر است.
- نگرش منفی یک نفر میتواند روحیه کل تیم را بهطور جدی تضعیف کند.
- روابط عمومی ذاتاً حرفهای پرسرعت، پرفشار و واکنشی است.
- محیط کاری سمی با محیط پرتوقع یکی نیست.
- فریلنسرها و صاحبان کسبوکار باید مسئولیت تعهدات حرفهای خود را بپذیرند.
- موفقیت در روابط عمومی به خلاقیت، کنترل احساسات و توانایی کار زیر فشار وابسته است.
- اگر فردی با ماهیت این شغل سازگار نیست، تغییر مسیر حرفهای انتخاب درستی است.