نظرخواهی: آینده روابط عمومی درخشان به نظر می‌رسد

بنیاد ارتباطات و روابط عمومی، بودجه دو مطالعه پژوهشی جدید درباره روابط عمومی در کانادا را تأمین کرده است: گزارش GAP VIII[1] با مشارکت با دانشگاه ماونت سنت وینسنت هالیفاکس انجام شد و “Do They Have What it Takes” توسّط دانشگاه منچسر صورت گرفت.

 

شبکه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران (شارا)– دو مطالعه جدید، تصویری مثبت برای حرفه روابط عمومی ترسیم می‌کند، امّا یک تغییر بارز را نیز نشان می‌دهد.

 

طبق مطالعه جدیدی که توسّط بنیاد ارتباطات و روابط عمومی (CPRF) صورت گرفته، اکثریت عظیمی (95%) از شاغلان کانادایی روابط عمومی دارای چشم‌اندازی مثبت به حرفه مزبور از لحظ رشد و توسعه دارند.

بنیاد ارتباطات و روابط عمومی، بودجه دو مطالعه پژوهشی جدید درباره روابط عمومی در کانادا را تأمین کرده است: گزارش GAP VIII^[1] با مشارکت با دانشگاه ماونت سنت وینسنت هالیفاکس انجام شد و “Do They Have What it Takes” توسّط دانشگاه منچسر صورت گرفت.

 

بروی مک‌للان، رئیس سی‌پی‌آراف می‌گوید، هر دو مطالعه “تصویری مثبت از حرفه روابط عمومی، امّا یک تغییر بارز را نیز” نشان می‌دهند.  “البتّه در اداره رسانه‌های اجتماعی برای سازمان تغییر حاصل می‌شود.”

در مطالعه GAP VIII معلوم شد که متخصّصان روابط عمومی و ارتباطات بازیگران برتر در کاربرد راهبردی سازمان‌های رسانه‌ای اجتماعی، و جلوتر از بازاریابی و فروش، فناوری اطّلاعات، منابع انسانی و روابط مشتریان تلقی می‌شوند.

 

هشتاد و چهار درصد از جواب دهندگان گفتند که بخش روابط عمومی/ ارتباطات مسئول مشارکت رسانه‌های اجتماعی و نظارت بر رسانه‌های اجتماعی است، در حالی که 78 درصد گفتند که آنها مسئول سنجش و ارزیابی رسانه‌های اجتماعی هستند.

 

مک‎للان گفت، “خبر خوب این است که شاغلان روابط عمومی عمیقاً درگیر راهبردها و اداره رسانه‌های اجتماعی هستند.  معضل در این است که این عرصه‌ای در حال ظهور و بروز با موارد بسیاری برای یادگیری و تکامل است که باید رخ بدهد.  حرفه در مرحله عمده انتقالی در تاریخ صد ساله خود است و آینده درخشان، ولی نه لزوماً واضح، به نظر می‌رسد.”

 

در این مطالعه این نکته نیز مشهود گشت که روابط عمومی در اکثر سازمان‌ها ارزشمند مشاهده می‌شود.  هفتاد و نُه درصد پاسخ دهندگان موافق بودند که روابط عمومی / ارتباطات توسّط مدیریت ارشد جدّی گرفته شود، و 75% نظر موافقت داشتند که روابط عمومی/ ارتباطات به طور فعّال در برنامه‌ریزی راهبردی درازمدّت در تمام سطح سازمان مشارکت داشته باشد. امّا فقط 52% موافق بودند که مدیر ارشد اجرایی/مدیران طراز اوّل اجرایی براین باورند که روابط عمومی/ ارتباطت در موفّقیت مالی سازمان آنها نقش مؤثّر دارد.

 

مک‌للان اظهار داشت، “به عقیده من هنوز جا برای پیشرفت وجود دارد و این که با شاغلان روابط عمومی در مراحل اوّلیه هر تصمیم بازرگانی باید مشورت کرد.” بنابراین دلگرم کننده است که 79% پاسخ دهندگان بر این باورند که مسئولین سطح C^[2] به سخن آنها گوش می‌دهند، امّا هنوز جا برای بهبود بیشتر وجود دارد.

 

در این ضمن، مطالعه مک‌مستر بر دیدگاه‌های متخصّصان روابط عمومی در سطح ورودی و نیز مدیران ارشد اجرایی در رابطه با مهارت‌ها و دانش مورد لزوم جوانان جهت موفّقیت در صنعت روابط عمومی متمرکز بود.

در این مطالعه مشخّص شد که شاغلان جزء و در سطح ورودی منطقاً دارای تحصیلات بالا هستند که 29% آنها مدرک کارشناسی و 22 درصد مدرک کارشناسی ارشد در روابط عمومی و ارتباطات دارند.

نگارش هنوز قابلیت مطلوب شماره یک در روابط عمومی/ مدیریت ارتباطات است؛ پس از آن تدبیر، رهبری، و قابلیت در فناوری اطّلاعات و ارتباطات مورد نیاز است.

 

امّا مک‌للان گفت که دانشکده‌‎های روابط عمومی باید برنامه‌های درسی خود را بررسی نمایند و مشخّص کنند که آیا منطبق با زمان پیش رفته‌اند یا خیر.  برای بنگاه‌های روابط عمومی که در صدد استخدام هستند، “علاقه و توجّه بیشتری به درک تجارت و علاقه به مراتب بیشتر به کاربرد داده‌ها و داشتن توانایی برای ارزیابی سریع داده‌ها وجود دارد … بنابراین همراه با تکامل حرفه روابط عمومی، دانشکده‌های روابط عمومی باید درباره آنچه که مرتبط است خود را زیر سؤال ببرند.”