قطع گسترده اینترنت و برق دیگر فقط یک سناریوی تخیلی یا مخصوص فیلمها نیست، بلکه یک ریسک واقعی در دنیای وابسته به زیرساختهای دیجیتال امروز به شمار میرود. این مقاله نشان میدهد که وابستگی شدید مردم به اینترنت برای ارتباط، بانکداری، خرید، دریافت خبر و هماهنگی خانوادگی، باعث شده هر اختلال جدی در شبکه برق یا ارتباطات، بهسرعت به یک بحران اجتماعی و شخصی تبدیل شود. از همین رو، آمادگی در برابر قطع اینترنت فقط یک مسئله فنی نیست، بلکه بخشی از مدیریت بحران، تابآوری خانوادگی و امنیت روزمره محسوب میشود.
مهمترین توصیه مقاله این است که افراد باید پیش از وقوع بحران، برای تداوم ارتباط و دسترسی به خدمات ضروری برنامه داشته باشند. این برنامه میتواند شامل اینترنت پشتیبان، منبع برق اضطراری، باتری همراه، رادیوی باتریخور، چراغقوه و ابزارهای ارتباطی جایگزین باشد. در کنار تجهیزات، داشتن برنامه خانوادگی مشخص برای زمان بحران اهمیت زیادی دارد؛ از جمله تعیین محل ملاقات، زمانهای تماس، و افراد واسطی که بتوانند پیامها را منتقل کنند. این آمادگی، اضطراب ناشی از بیخبری و سردرگمی را در شرایط بحرانی کاهش میدهد.
مقاله همچنین بر اهمیت آمادگی مالی در زمان قطع اینترنت و برق تأکید میکند. وقتی بانکها، دستگاههای خودپرداز یا پایانههای پرداخت از دسترس خارج میشوند، پول دیجیتال عملاً کارایی خود را از دست میدهد. به همین دلیل، نگهداری مقدار محدودی پول نقد، برنامهریزی برای خریدهای ضروری و حتی استفاده از کارت جداگانه برای شرایط اضطراری، بخشی مهم از آمادگی فردی و خانوادگی است. در مجموع، این متن بر یک اصل کلیدی تکیه دارد: اگر جامعه به فناوری وابسته است، باید برای از کار افتادن فناوری نیز آماده باشد. آمادگی زودهنگام، مهمترین عامل حفظ آرامش، تداوم ارتباط و کاهش آسیب در زمان بحران است.
- نویسنده: جف ویلیامز، روزنامهنگار حوزه فناوری و سبک زندگی در هافپست (Geoff Williams)
- تاریخ انتشار: ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۶ (25 Jul 2026)
- منبع انگلیسی: هافپست (HuffPost)
- منبع فارسی: شارا ـ شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران
شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران (شارا) – به اندازه کافی بد هست که اینترنت برای چند ساعت قطع شود، چون بعد از یک طوفان برق خانهتان رفته است. اما اگر اینترنت برای مدتی نامعلوم، تقریباً در همهجا، از کار بیفتد چه؟ اگر ایالت شما یا حتی یک منطقه کامل از کشور، به دلیل یک حمله سایبری یا حتی مسئلهای به ظاهر ساده مثل فرسودگی شبکه برق یا پرداخت نشدن یک صورتحساب دولتی، هم اینترنت را از دست بدهد و هم برق را، چه خواهید کرد؟
آیا برای چنین وضعیتی برنامهای دارید؟
بیشتر مردم ندارند. در واقع، آژانس مدیریت بحران فدرال آمریکا در گزارش آمادگی در برابر بلایا در سال ۲۰۲۴ که بر پایه نظرسنجی از ۷,۵۲۵ آمریکایی تهیه شده، اعلام کرده است که ۵۷ درصد مردم این کشور برای بحران آماده نیستند و حتی برنامهای هم برای آماده شدن ندارند.
این موضوع تأسفبار است، چون به گفته رابرت سیسیلیانو، تحلیلگر امنیت و نویسنده کتابی درباره حفاظت از هویت، حریم خصوصی و پیشگیری از کلاهبرداری، وقوع نوعی بحران در حوزه برق یا اینترنت دیر یا زود اتفاق خواهد افتاد.
او گفت: «فکر نمیکنم مسئله این باشد که آیا چنین چیزی رخ میدهد یا نه؛ مسئله فقط این است که چه زمانی رخ میدهد. شبکه برق، آنگونه که امروز میشناسیم، فقط حدود ۱۲۰ سال قدمت دارد. این شبکه به شکلی پراکنده و آسیبپذیر گسترش یافته و همین باعث شده خاموشیهای محلی یا منطقهای و حتی قطع کامل، بیش از حد تکرار شوند.»
سیسیلیانو افزود: «داشتن ذخیره پشتیبان از غذا، آب، باتری و برق باید برای همه یک ملاحظه جدی باشد. واژه آمادگیمحور یا همان کسی که برای بحران از قبل آماده میشود، بیدلیل بدنام شده است.» او گفت اگر میخواهید در زمان قطع منطقهای یا سراسری برق یا اینترنت همچنان بتوانید زندگی روزمرهتان را اداره کنید، «بهنظر من در این مرحله، همه باید از قبل خودشان را آماده کنند.»
پس اگر میخواهید در دورهای از آشفتگی دیجیتال همچنان به ابزارهای فناورانهتان دسترسی داشته باشید، میتوانید از این راهکارها استفاده کنید.
سعی کنید یک برنامه پشتیبان برای اینترنت داشته باشید
شان گلد که هم خودش اهل آمادگی برای بحران است و هم مالک یک وبسایت تخصصی در این زمینه، گفت: «آماده شدن برای اختلالهای شخصی اینترنت و قطع برق ساده است؛ شما به روشهای جایگزین برای دسترسی به اینترنت و یا توانایی تولید برق برای خودتان نیاز دارید.» او همچنین دارای مدرک مدیریت بحران است و پیشتر در نیروی هوایی بهعنوان مدیر بحران فعالیت داشته است.
او گفت بهترین راه برای از دست ندادن زندگی دیجیتال در زمان بحران اینترنت یا شبکه برق این است که فرض کنید دیر یا زود چنین اتفاقی رخ میدهد و از قبل برنامهریزی کنید.
گلد توضیح داد: «نقطه اتصال تلفن همراه راه سادهای برای عبور از یک یا دو روز قطع اینترنت است، اما اگر اختلال گسترده باشد، این راهکار به دلیل شلوغی و فشار روی دکلهای مخابراتی بسیار کماثرتر میشود. بسیاری از افرادی که به آمادگی بحران اهمیت میدهند، حتی در مناطق کمتر روستایی هم به سمت اینترنت ماهوارهای روی آوردهاند.»
البته اگر اهل فناوری نباشید، ممکن است این توضیحات برایتان نامفهوم باشد. پس بیایید خیلی کوتاه آن را روشن کنیم:
نقطه اتصال تلفن همراه: این قابلیت به شما اجازه میدهد تلفن همراهتان را به لپتاپ، تبلت، تلویزیون هوشمند یا هر وسیله دیگری که به اینترنت نیاز دارد وصل کنید. این گزینه زمانی مفید است که تلفنتان به شبکه بیسیم خانگی دسترسی ندارد اما دیگر دستگاهها میتوانند از اینترنت تلفن استفاده کنند. با این حال، اگر اینترنت همهجا قطع شده باشد، همانطور که گلد گفت، این راهکار هم چندان کمکی نمیکند.
استارلینک: احتمالاً نام آن را شنیدهاید. این یک ارائهدهنده اینترنت ماهوارهای است. یعنی اگر دکلهای تلفن همراه از کار افتاده باشند، همچنان میتوانید از طریق ماهواره به اینترنت دسترسی پیدا کنید. البته این سرویس ارزان نیست و برای خانوادههای مصرفکننده خانگی حدود ۸۰ تا ۱۲۰ دلار در ماه هزینه دارد و برای راهاندازی هم باید تجهیزات جداگانه تهیه شود.
ارائهدهندگان اینترنت ماهوارهای: این عنوان به شرکتهایی گفته میشود که اینترنت را از طریق ماهواره ارائه میکنند. استارلینک یکی از آنهاست. اگر هم نخواهید از آن استفاده کنید، شرکتهای دیگری هم در این حوزه فعال هستند.
اما اینترنت ماهوارهای هم بینقص نیست. آبوهوای بسیار نامساعد میتواند ارتباط را مختل کند. با این حال، دستکم وقتی آسمان صاف شود، احتمال زیادی وجود دارد که دوباره به اینترنت وصل شوید. همین نداشتن دسترسی است که اغلب بیش از هر چیز دیگری مردم را فرسوده میکند. طوفان میگذرد، دکلها آسیب میبینند یا برق قطع میشود، و وقتی بحران تمام شد، ناگهان میبینید نمیتوانید برنامههای دلخواهتان را ببینید، نامههای الکترونیکی را بررسی کنید، پیام بفرستید یا تماس بگیرید.
اگر هم مایل نیستید ماهانه حدود ۱۰۰ دلار برای اینترنت ماهوارهای هزینه کنید، گلد توصیه میکند از طرحی استفاده کنید که امکان فعال و غیرفعال کردن دورهای سرویس را بدهد. در این حالت، شما یکبار هزینه تجهیزات را میپردازید و سپس سرویس را فقط زمانی فعال میکنید که واقعاً به آن نیاز دارید.
او گفت: «بعد هم اگر فقط میخواهید از آن بهعنوان اینترنت پشتیبان استفاده کنید، سرویس را متوقف کنید. محدودیتی برای مدت توقف وجود ندارد و در آن مدت هزینه ماهانهای هم پرداخت نمیکنید. البته برای فعالسازی دوباره باید به سامانه خدمات دسترسی داشته باشید، اما اگر نشانههای یک بحران یا بلای طبیعی را از قبل ببینید، میتوانید این مرحله را هم در برنامه اضطراریتان بگنجانید.»
خرید کنید
یعنی همین حالا، پیش از آنکه اتفاق بدی برای اینترنت بیفتد. اگر کمی پول اضافه دارید، میتوانید فهرستی برای «از دست ندادن ابزارهای فناورانه در بحران» تهیه کنید و دستکم بخشی از این موارد را در آن قرار دهید:
باتری همراه: باتریهای همراه شارژرهای قابل حملی هستند که میتوانند دستگاههای الکترونیکی شما را شارژ کنند. گلد میگوید: «برای روشن نگه داشتن نقطه اتصال تلفن همراه در اختلالهای کوتاهمدت، باتری همراه میتواند چند روز جواب بدهد، البته بسته به اینکه چقدر از اینترنت استفاده کنید.»
نیروگاه برق قابل حمل: این دستگاهها شبیه ژنراتور هستند، اما با سوخت کار نمیکنند. برق را در باتری ذخیره میکنند و مانند ژنراتور میتوانند وسایل ضروری خانه را روشن نگه دارند. قیمت آنها معمولاً از ژنراتورها کمتر است و از چند صد تا چند هزار دلار متغیر است. به گفته گلد، بیشتر افرادی که برای بحران آماده میشوند، این روزها بهجای ژنراتورهای سوختی، از این گزینه استفاده میکنند.
ژنراتور: کموبیش همان چیزی است که میشناسید. اما هنگام استفاده از آن باید بسیار احتیاط کنید، چون استفاده نادرست میتواند به مسمومیت و حتی مرگ منجر شود.
چراغقوه: اگر برق پس از غروب خورشید قطع شود، داشتن آن فقط یک انتخاب خوب نیست، بلکه ضروری است.
رادیوی باتریخور: این وسیله میتواند بسیار کاربردی باشد، بهویژه اگر جزو همان ۵۷ درصدی باشید که برای حفظ زندگی دیجیتال خود در بحران هیچ برنامهای ندارند و فقط امیدوارند اوضاع somehow درست شود. شنیدن خبرها، حتی اگر به تلفن همراهتان دسترسی نداشته باشید، میتواند احساس انزوا را کمتر کند.
برای پولتان هم برنامه داشته باشید
حالا که برای یک آخرالزمان غیرتمامعیار فناورانه خرید کردهاید و شاید هم نگران شدهاید که اگر تا چند سال دیگر هیچ اتفاقی نیفتد، این همه هزینه بیهوده بوده است، بهتر است به وضعیت مالی خودتان در صورت یک قطع طولانی اینترنت هم فکر کنید.
کریس رینولدز، کارشناس مدیریت بحران با بیش از ۳۵ سال تجربه، گفت: «تقریباً همه مردم در سراسر کشور برای پرداخت قبض، واریز وجه و برداشت پول، از طریق اینترنت به حسابهای بانکیشان دسترسی پیدا میکنند.»
او یادآور شد که ما نهتنها به خرید دیجیتال بنزین، مواد غذایی و مایحتاج روزانه عادت کردهایم، بلکه بسیاری از ما حتی پول نقدی در کیف پول یا گاوصندوقمان هم نگه نمیداریم.
رینولدز گفت: «در زمان بحران، قطع اینترنت و برق میتواند بانکها و دستگاههای خودپرداز را از دسترس خارج کند و راه دسترسی شما به پول دیجیتال را ببندد.»
پس باید چه کرد؟ او پیشنهاد میکند مقدار کمی پول نقد، آن هم در اسکناسهای خرد، در جایی امن و ضدآب نگهداری شود.
اگر هم بخواهید یک گام جلوتر بروید، او توصیه میکند به داشتن یک کارت بدهی از پیش شارژشده برای شرایط اضطراری فکر کنید؛ کارتی که فقط برای خریدهایی مثل مواد غذایی یا سوخت در بحران کنار گذاشته شود.
او گفت: «این کارت را جدا از حسابهای روزمرهتان نگه دارید. اگر به بانک اصلیتان دسترسی نداشتید اما هنوز دستگاههای پرداخت کار میکردند، این کارت میتواند به کارتان بیاید.»
و اگر واقعاً خیلی بلندپرواز باشید، رینولدز پیشنهاد دیگری هم دارد: «میتوانید با همسایههایتان یک همکاری غیررسمی شکل دهید تا در کوتاهمدت برای تأمین پول، خرید مواد غذایی یا دیگر نیازهای کوچک به هم کمک کنید.»
او تأکید کرد: «زمانی که تازه بفهمید دیگر به حساب بانکی یا دستگاه خودپرداز دسترسی ندارید، نباید وسط بحران باشد. باید از قبل برنامه داشته باشید.»
یک برنامه اضطراری خانوادگی تهیه کنید
اولین کاری که پس از یک بحران انجام میدهید چیست، وقتی میفهمید خوشبختانه هنوز somehow به اینترنت وصل هستید و زندگی دیجیتالتان کاملاً از دست نرفته است؟ احتمالاً میخواهید از حال عزیزانتان باخبر شوید؛ کسانی که شاید مثل شما از قبل فکر نکرده باشند و احتمال دارد نتوانید به آنها دسترسی پیدا کنید.
بنابراین اگر پدر و مادر سالمند دارید که نگرانشان هستید، یا فرزندانی دارید که اگر نتوانید با آنها تماس بگیرید مضطرب میشوید، بهتر است از قبل درباره یک برنامه اینترنت پشتیبان با آنها صحبت کنید. اگر این کار پرهزینه است، دستکم درباره این موضوع توافق کنید که در شرایط اضطراری، اگر نتوانستید با هم ارتباط بگیرید، چه باید بکنید.
جرمی گوکه، مدیرعامل یک فروشگاه اینترنتی تخصصی در زمینه بستههای بقا و بحران، توصیه میکند چیزی را تنظیم کنید که خودش آن را «برنامه خانوادگی پیش از شکست اینترنت» مینامد. از نظر او، این برنامه باید شامل موارد زیر باشد:
- یک محل مشخص برای ملاقات، اگر فاصلهتان از هم زیاد نیست.
- یک برنامه مشخص برای زمان و تعداد دفعاتی که باید تلاش کنید از حال هم باخبر شوید، اگر نزدیک هم زندگی نمیکنید.
- فهرستی از افرادی که میتوانید پیامها را از طریق آنها منتقل کنید؛ مثلاً یکی از اعضای خانواده یا دوستی که نزدیک فرد مورد نظر شما زندگی میکند.
گوکه توصیه میکند هر آنچه در این برنامه مینویسید، چاپ و نگهداری کنید و در اختیار اعضای خانواده قرار دهید. او گفت: «فرض نکنید همه آن را به خاطر میسپارند.»
یا اینکه آن را جایی در اینترنت ذخیره کنید و… نه، بهتر است روی این راه حساب نکنید.
اگر هم فکر میکنید تکیه صرف به یک برنامه چاپشده برای حفظ ارتباط کمی پرریسک است، گوکه پیشنهاد میکند به خرید یک پیامرسان ماهوارهای هم فکر کنید.
میتوانید یکی برای خانه خودتان بخرید یا برای اعضای خانواده هم تهیه کنید. این دستگاهها مانند اینترنت ماهوارهای، از فناوری ماهواره استفاده میکنند و وقتی تلفن همراه دیگر کار نمیکند، همچنان امکان برقراری ارتباط با عزیزان را فراهم میکنند.
در عین حال، بسیاری از شرکتهای مخابراتی تلفن همراه هم در حال افزودن یا برنامهریزی برای افزودن قابلیت ارتباط ماهوارهای به گوشیها هستند تا مردم بتوانند حتی در زمان از کار افتادن دکلها، دستکم پیام متنی بفرستند.
اما اگر بخواهیم از نگاه دهههای قبل هم به موضوع نگاه کنیم، تلفن ثابت هنوز هم میتواند در صورت از کار افتادن گسترده دکلهای تلفن همراه، راه مؤثری برای ارتباط خانوادگی باشد؛ مگر اینکه در منطقه شما زیرساخت تلفن هم کاملاً نابود شده باشد. همچنین میتوانید برای خود و خانوادهتان به سراغ بیسیم یا دستگاههای ارتباطی کوتاهبرد بروید، البته به شرطی که در برد ارتباطی یکدیگر باشید.
نکته اصلی، به گفته گوکه، این است که برای قطع فناوری برنامه داشته باشید و فقط به این دلیل که امروز همهچیز عالی کار میکند، تصور نکنید همیشه هم همینطور خواهد ماند.
او گفت: «از اینجا شروع کنید که بپذیرید اگر چیزی امکان از کار افتادن دارد، ممکن است واقعاً از کار بیفتد.» و افزود: «وقتی این واقعیت را بپذیرید، ذهن شما و آمادگی شما باارزشترین فناوری شما خواهد بود.»
نکات کلیدی
- قطع گسترده اینترنت و برق، از نگاه کارشناسان، یک خطر واقعی و محتمل است.
- داشتن اینترنت پشتیبان برای اختلالهای کوتاهمدت میتواند مفید باشد، اما در بحرانهای وسیع کافی نیست.
- اینترنت ماهوارهای، هرچند پرهزینه، یکی از مهمترین گزینههای جایگزین در بحران است.
- ذخیره برق از طریق باتری همراه، نیروگاه برق قابل حمل یا ژنراتور، بخش مهمی از آمادگی است.
- رادیوی باتریخور و چراغقوه همچنان از ابزارهای پایه اما ضروری در بحران هستند.
- نگهداری مقدار محدودی پول نقد و داشتن برنامه مالی اضطراری، در زمان قطع بانک و دستگاههای خودپرداز اهمیت زیادی دارد.
- خانوادهها باید از پیش درباره محل ملاقات، شیوه تماس و افراد واسط برای انتقال پیام تصمیم بگیرند.
- ابزارهای ارتباطی جایگزین مانند تلفن ثابت، پیامرسان ماهوارهای و بیسیم میتوانند در بحران نجاتبخش باشند.
- مهمتر از هر ابزار، پذیرش امکان بحران و برنامهریزی پیشدستانه است.
پرسش و پاسخ
۱) اگر اینترنت بهطور گسترده قطع شود، مهمترین اقدام اولیه چیست؟
مهمترین اقدام اولیه این است که از قبل برنامه داشته باشید. در لحظه بحران، باید ابتدا وضعیت برق، شارژ دستگاهها، دسترسی به راههای ارتباطی جایگزین و امکان تماس با اعضای خانواده را بررسی کنید. اگر هیچ برنامهای از قبل نداشته باشید، زمان بحران صرف سردرگمی میشود.
۲) بهترین جایگزین اینترنت عادی در زمان بحران چیست؟
برای اختلال کوتاهمدت، استفاده از اینترنت تلفن همراه میتواند مفید باشد، اما در بحرانهای گسترده، اینترنت ماهوارهای گزینه قابل اتکاتری است. البته این راهکار هزینه بیشتری دارد و ممکن است در هوای بسیار نامساعد دچار اختلال شود.
۳) چرا نگهداری پول نقد در زمان قطع اینترنت مهم است؟
چون در زمان قطع برق و اینترنت، بانکها، دستگاههای خودپرداز و حتی برخی دستگاههای پرداخت فروشگاهی ممکن است از کار بیفتند. در چنین شرایطی، داشتن مقدار محدودی پول نقد میتواند برای خرید نیازهای ضروری مانند غذا، آب یا سوخت بسیار حیاتی باشد.
۴) خانوادهها برای قطع اینترنت و برق باید چه برنامهای داشته باشند؟
خانوادهها باید از پیش درباره محل ملاقات، زمانهای مشخص برای تلاش جهت تماس، و افرادی که میتوانند واسطه انتقال پیام باشند تصمیم بگیرند. بهتر است این اطلاعات بهصورت مکتوب نگهداری شود تا در شرایط استرس و بینظمی، قابل استفاده باشد.
۵) چه وسایلی برای آمادگی در برابر قطع اینترنت و برق ضروریتر هستند؟
باتری همراه، منبع برق قابل حمل، ژنراتور با رعایت اصول ایمنی، چراغقوه، رادیوی باتریخور، ابزار ارتباطی جایگزین و مقدار محدودی پول نقد، از مهمترین اقلام ضروری هستند. این وسایل به حفظ ارتباط، دریافت خبر، روشن نگه داشتن تجهیزات و تأمین نیازهای اولیه کمک میکنند.