🤖 هانی‌جار؛ گامی به سوی روابط‌عمومی هوشمند و یکپارچه
هانی‌جار یک پلتفرم هوش مصنوعی است که با هدف بهبود فرایندهای روابط‌عمومی و ارتباطات راهبردی توسعه یافته است. این ابزار با خودکارسازی بخشی از فعالیت‌ها، از نگارش اطلاعیه‌ها و شناسایی خبرنگاران تا پایش رسانه‌ها و کشف فرصت‌های ارتباطی، به سازمان‌ها و کسب‌وکارها کمک می‌کند فعالیت‌های ارتباطی خود را هدفمندتر مدیریت کنند.
بااین‌حال، مزیت اصلی این رویکرد صرفاً تولید سریع‌تر محتوا نیست؛ بلکه ترکیب داده‌ها، شناخت موقعیت، راهبرد، زمان‌بندی و قضاوت حرفه‌ای در یک فرایند منسجم است.
هانی‌جار بر حفظ نقش انسان در تصمیم‌گیری و انتشار پیام تأکید دارد. این موضوع در شرایطی اهمیت دارد که افزایش پیام‌های تولیدشده با هوش مصنوعی می‌تواند حجم پیشنهادهای خبری کم‌کیفیت را افزایش دهد.
پیام راهبردی برای مدیران روابط‌عمومی: آینده این حرفه به توانایی استفاده از هوش مصنوعی در کنار تجربه انسانی، شناخت رسانه‌ها، تشخیص موقعیت و مدیریت مسئولانه پیام‌ها وابسته است.
نویسنده: آنتونی ها
منبع: تک‌کرانچ
تاریخ انتشار: ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶
شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا) – روزنامه‌نگاران، کارآفرینان و حتی برخی از متخصصان روابط عمومی معتقدند که فرایند روابط‌عمومی دچار اختلال شده است. اگر فرصتی پیش بیاید، با اشتیاق درباره مشکلات این حوزه برایتان صحبت خواهم کرد! اما آیا هوش مصنوعی واقعاً می‌تواند شرایط را بهتر کند؟
شرکت نوپای هانی‌جار (Honeyjar) که قرار است این هفته در رویداد «تک‌کرانچ دیسرآپت» و در قالب برنامه «استارتاپ بتلفیلد ۲۰۰» حضور داشته باشد، می‌خواهد از هوش مصنوعی برای در دسترس قرار دادن تخصص و قدرت تشخیص بهترین متخصصان روابط‌عمومی برای همه استفاده کند؛ از جمله برای بنیان‌گذارانی که نمی‌دانند کار را از کجا شروع کنند.
بنیان‌گذاران این شرکت، میشل ماسک، مدیرعامل، و نادیا جمشیدی، مدیر ارشد ارتباطات، هر دو از تجربه گسترده‌ای در حوزه روابط‌عمومی برخوردارند. آن‌ها دهه‌ها در این زمینه فعالیت کرده‌اند؛ هم در بخش ارتباطات داخلی سازمان‌ها و هم در آژانس‌های ارتباطاتی.
ماسک اخیراً معاون ارشد بازاریابی و ارتباطات در شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر «آبویس ونچرز» بوده است؛ شرکتی که ایوان ویلیامز، از بنیان‌گذاران توییتر، آن را تأسیس کرده است.
ماسک هنگام توضیح چالش‌های مربوط به کمک‌رسانی در زمینه چرایی و زمان‌بندی فعالیت‌های ارتباطی و بازاریابی برای ۱۱۰ شرکت موجود در سبد سرمایه‌گذاری مجموعه‌اش، من را به یاد تجربه کوتاه خودم در مدیریت بازاریابی یک شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر در مراحل اولیه انداخت. در آنجا، بنیان‌گذاران استارتاپ‌ها دائماً درخواست کمک می‌کردند تا نام و فعالیتشان در رسانه تک‌کرانچ مطرح شود.
بنابراین، برایم تعجب‌آور نبود که ماسک از خود پرسیده بود: آیا راهی وجود دارد که تخصص سطح بالای متخصصان را به شکلی مؤثر وارد هوش مصنوعی کنیم تا کاربران بتوانند فعالیت‌های ارتباطی خود را با همان رویکرد پیش‌دستانه و مهارتی انجام دهند که ما به کار می‌گیریم؟
هانی‌جار پاسخ او به این پرسش است.
این پلتفرم فرایندهایی مانند نگارش اطلاعیه‌ها، یافتن مناسب‌ترین روزنامه‌نگاران برای ارسال پیشنهادهای خبری و شناسایی امیدوارکننده‌ترین فرصت‌های سخنرانی را خودکار می‌کند. بااین‌حال، جمشیدی در ایمیلی تکمیلی به من گفت که چشم‌انداز هانی‌جار فراتر از کسب پوشش رسانه‌ای و ارائه ابزارهای مشخص هوش مصنوعی است.
او گفت: هانی‌جار می‌تواند خبرنگاران را شناسایی کند، فهرست‌های رسانه‌ای بسازد، اخبار و شبکه‌های اجتماعی را بررسی کند، بازتاب‌های رسانه‌ای را پیگیری کند و فرصت‌های ارتباطی را آشکار سازد. این قابلیت‌ها مهم‌اند، اما تنها بخشی از چیزی هستند که در حال ساخت آن هستیم.
او افزود: ایده بزرگ‌تر ما، گرد هم آوردن کل فرایند ارتباطات است؛ از نشانه‌ها و اطلاعات زمینه‌ای گرفته تا راهبرد، قضاوت حرفه‌ای، زمان‌بندی و اجرا.
این ابزار فقط برای بنیان‌گذاران شرکت‌ها طراحی نشده است. ماسک می‌گوید به این نتیجه رسیده که میلیون‌ها نفر وجود دارند که بدون داشتن عنوان شغلی مشخص در حوزه ارتباطات، مسئولیت انجام فعالیت‌های ارتباطی را بر عهده دارند.
او توضیح داد: این افراد عنوان شغلی مدیر ارتباطات یا متخصص روابط‌عمومی ندارند، اما بازاریاب، سرمایه‌گذار، نویسنده، تولیدکننده محتوا، مدیران آموزش‌وپرورش یا رهبران تیم‌های ورزشی هستند.
او تأکید کرد که نیاز به ارتباطات راهبردی در حوزه‌های بسیار متنوعی وجود دارد. این مسئولیت معمولاً میان افراد مختلف دست‌به‌دست می‌شود، اما مشکلات مرتبط با آن اغلب حل‌نشده باقی می‌مانند.
هانی‌جار قصد ندارد جایگزین متخصصان روابط‌عمومی شود.
ماسک می‌گوید او و جمشیدی ابزاری را ساخته‌اند که خودشان نیز مایل بودند از آن استفاده کنند. به اعتقاد او، هانی‌جار می‌تواند کارایی شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات روابط‌عمومی و تیم‌های ارتباطات داخلی سازمان‌ها را افزایش دهد و در عین حال به متخصصان مستقل روابط‌عمومی امکان دهد بدون افزایش متناسب هزینه‌ها، مسئولیت مشتری سوم خود را نیز بپذیرند.
به گفته ماسک، زمانی که هانی‌جار فهرست انتظار خود را راه‌اندازی کرد، در ۲۴ ساعت نخست ۱۰ هزار نفر برای استفاده از آن ثبت‌نام کردند.
از جمله آزمایش‌کنندگان نسخه آزمایشی این ابزار می‌توان به شرکت نکست‌دور، استارتاپ فناوری کوکو رباتیکس، مجموعه سرمایه‌گذاری بلومبرگ بتا و آژانس‌های روابط‌عمومی میشن نورث و فول پیکچر اشاره کرد.
این استقبال برای شرکت‌هایی که به دنبال افزایش توجه رسانه‌ها به فعالیت‌های خود هستند، امیدوارکننده به نظر می‌رسد؛ اما ممکن است برای روزنامه‌نگاران به کابوسی تبدیل شود.
روزنامه‌نگاران در حال حاضر نیز پیشنهادهای خبری بیشتری از آنچه بتوانند به آن‌ها پاسخ دهند دریافت می‌کنند؛ بسیاری از این پیام‌ها نیز از قبل به کمک ربات‌های گفت‌وگومحور هوش مصنوعی نوشته شده‌اند.
وقتی نگرانی خود را درباره افزایش سیل پیام‌های تبلیغاتی و پیشنهادهای خبری کم‌ارزش ناشی از هوش مصنوعی مطرح کردم، ماسک توضیح داد که اگرچه هانی‌جار می‌تواند ایمیل پیشنهاد خبری یا پست شبکه اجتماعی را با لحن و صدای ارتباطی مشتری بنویسد، اما ارسال ایمیل یا انتشار محتوا همچنان به اقدام خود مشتری نیاز دارد.
او گفت: ما هرگز نمی‌خواهیم به جهانی برسیم که انسان از چرخه تصمیم‌گیری حذف شده باشد.
قضاوت حرفه‌ای نیز دقیقاً در همین نقطه اهمیت پیدا می‌کند.
ماسک گفت که او و جمشیدی تلاش کرده‌اند تجربه، دانش و بینش حرفه‌ای خود را در هانی‌جار وارد کنند. آن‌ها اکنون از طریق ابتکاری گسترده‌تر با عنوان «آزمایشگاه ارتباطات» در حال آموزش این محصول بر اساس قضاوت و تجربه دیگر متخصصان روابط‌عمومی نیز هستند.
جمشیدی در این‌باره افزود: از نظر ما، قضاوت حرفه‌ای یعنی دانستن اینکه چه کاری باید انجام داد، از چه کاری باید پرهیز کرد، چه زمانی باید اقدام کرد و چگونه باید خود را با شرایط تطبیق داد.
او ادامه داد: این توانایی از درک اهداف و اولویت‌های شرکت، شناخت اتفاقات درون و بیرون سازمان و دانستن اینکه چه چیزی را، به چه کسی، در کجا و در چه زمانی باید گفت، حاصل می‌شود.
ماسک گفت در برخی موارد، هانی‌جار حتی ممکن است به یک بنیان‌گذار اعلام کند که شرکت او هنوز برای برخورداری از پوشش رسانه‌ای آماده نیست.
او در پایان گفت: ما دائماً از خبرنگارانی می‌شنویم که خواهان پیشنهادهای خبری باکیفیت‌تر هستند و ترجیح می‌دهند مستقیماً با متخصصان و منابع معتبر گفت‌وگو کنند. ما در واقع آینده‌ای را تصور می‌کنیم که در آن، پیام‌های معتبرتر و پیشنهادهای خبری قابل‌اعتماد‌تری از سوی منابعی به صندوق ورودی خبرنگاران برسد که خودشان واقعاً مایل به شنیدن صدای آن‌ها هستند.
درباره نویسنده: آنتونی ها دبیر آخر هفته‌نامه تک‌کرانچ است. او پیش‌تر به‌عنوان خبرنگار فناوری در ادویک، دبیر ارشد در ونچر‌بیت، خبرنگار حوزه دولت محلی در هالیستر فری لنس و معاون محتوای یک شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر فعالیت کرده است. او در نیویورک زندگی می‌کند.