ربات‌های انسان‌نما در لجستیک؛ چرا دست‌های هوشمند از سرعت و قدرت مهم‌ترند؟
آینده رباتیک در صنعت لجستیک الزاماً به ربات‌های انسان‌نمایی که سریع‌تر از انسان می‌دوند یا بالاتر می‌پرند وابسته نیست؛ بلکه توانایی انجام دقیق، ظریف و متنوع وظایف انسانی اهمیت بیشتری دارد. شرکت GXO Logistics با آزمایش ربات‌های انسان‌نما به دنبال مدلی از همکاری انسان و ماشین است که بهره‌وری، کیفیت و سهولت کار کارکنان را افزایش دهد، نه اینکه صرفاً نیروی انسانی را جایگزین کند.

آیا آینده ربات‌ها در سریع‌تر دویدن و بالاتر پریدن است؟

به گفته مدیرعامل GXO Logistics، لزوماً نه.

برای صنعت لجستیک، رباتی ارزشمندتر است که بتواند کامیون را تخلیه کند و در عین حال با دقت یک انسان، محصول ظریفی مانند رژ لب را مرتب کند.

GXO در حال آزمایش ربات‌های انسان‌نما برای کمک به کارکنان، افزایش بهره‌وری و مقابله با کمبود نیروی کار است؛ حتی در محیط‌های بسیار سرد با دمای منفی ۳۲ درجه.

آینده انبارها شاید نه «انسان یا ربات»، بلکه انسان و ربات باشد.

#ربات_انسان_نما #هوش_مصنوعی #رباتیک #لجستیک #اتوماسیون #آینده_کار #GXO #انبار_هوشمند


عنوان اصلی: مدیرعامل GXO: کسب‌وکارها به دست‌های رباتیک بهتر نیاز دارند، نه ربات‌های انسان‌نمای المپیکی

نویسنده: متن ارائه‌شده نام نویسنده را به‌صراحت ذکر نکرده است.

منبع: Fortune

تاریخ انتشار: ۳۱ اوت ۲۰۲۶

بخش: CEO Daily

موضوع: رباتیک، هوش مصنوعی، لجستیک، اتوماسیون، آینده کار و همکاری انسان و ماشین

شرکت مورد بررسی: GXO Logistics


شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی‌ ایران (شارا) نمایش توانایی‌های ورزشی ربات‌های انسان‌نما شاید جذاب و چشمگیر باشد، اما از نگاه کسب‌وکارها، سرعت دویدن یا ارتفاع پرش لزوماً مهم‌ترین معیار برای ارزیابی یک ربات نیست. در صنعت لجستیک، توانایی انجام دقیق، ظریف و متنوع وظایف انسانی می‌تواند ارزش بسیار بیشتری داشته باشد.

هفته گذشته «بازی‌های جهانی ربات‌های انسان‌نما» در پکن با حضور بیش از ۲ هزار ربات برگزار شد. یکی از این ربات‌ها توانست رکورد جهانی یوسین بولت در دوی ۱۰۰ متر را پشت سر بگذارد و ربات دیگری نیز موفق شد در پرش ارتفاع از حالت ایستاده، ارتفاع ۲.۸۸ متر را ثبت کند.

با این حال، پاتریک کلهر، مدیرعامل شرکت GXO Logistics، معتقد است چنین قابلیت‌هایی الزاماً پاسخگوی نیازهای صنعت لجستیک نیستند. از دید او، ربات مطلوب باید بتواند هم وظایف سنگینی مانند تخلیه کامیون را انجام دهد و هم برای کارهای ظریفی مانند مرتب‌سازی محصولاتی همچون رژ لب، مهارت و دقت کافی داشته باشد.

GXO، غول جهانی حوزه لجستیک با درآمد سالانه ۱۳.۶ میلیارد دلار، در حال اجرای طرح‌های آزمایشی با پنج ارائه‌دهنده ربات‌های انسان‌نماست و قرار است یک طرح آزمایشی دیگر نیز در اروپا اجرا شود.

یکی از محورهای اصلی این آزمایش‌ها، بهبود عملکرد دست‌های رباتیک است. کلهر بر این باور است که توانایی ربات برای حرکت دادن انگشتان و انجام حرکات پیچیده و انعطاف‌پذیر، می‌تواند تحول بزرگی در قابلیت‌های ربات‌های انسان‌نما ایجاد کند.

ربات‌های مورد استفاده GXO در دو گروه قرار می‌گیرند: برخی دوپا هستند و برخی دیگر با استفاده از چرخ و پایه حرکت می‌کنند. ویژگی مهم ربات‌های انسان‌نما، تعداد بالای درجات آزادی حرکتی آن‌هاست. در حالی که یک ربات صنعتی معمولی ممکن است چهار تا شش نوع حرکت داشته باشد، برخی ربات‌های انسان‌نما اکنون بیش از ۱۰۰ درجه آزادی حرکتی دارند.

ربات برای جایگزینی انسان نیست

مدیرعامل GXO تأکید می‌کند که هدف از توسعه این فناوری، جایگزین کردن ۱۵۰ هزار نیروی انسانی شرکت نیست. مسئله اصلی، کمک به کارکنان و پاسخ به یکی از چالش‌های مهم صنعت لجستیک یعنی کمبود نیروی کار است.

در محیط انبار، نرخ جابه‌جایی کارکنان GXO حدود ۲۵ درصد اعلام شده و شرکت برای تأمین نیروی انسانی کافی با چالش مواجه است. از این منظر، رباتیک و هوش مصنوعی می‌توانند به کارکنان کمک کنند تا وظایف خود را آسان‌تر، بهره‌ورتر و با کیفیت بالاتری انجام دهند.

این رویکرد، تصویری متفاوت از آینده اتوماسیون ارائه می‌دهد؛ آینده‌ای که در آن ربات‌ها لزوماً برای حذف نیروی انسانی طراحی نمی‌شوند، بلکه به‌عنوان ابزار مکمل در کنار کارکنان قرار می‌گیرند.

انبار؛ آزمایشگاه نسل جدید فناوری

GXO اکنون به یکی از محیط‌های آزمایشی فناوری‌های جدید در صنعت لجستیک تبدیل شده است. این شرکت علاوه بر ربات‌های انسان‌نما، روی لیفتراک‌های کاملاً خودران نیز کار می‌کند.

یکی از کاربردهای قابل توجه این فناوری‌ها، فعالیت در محیط‌هایی است که برای انسان دشوار یا نامطلوب هستند. به گفته کلهر، برخی از ربات‌ها برای کار در محیط‌های بسیار سرد، از جمله فریزرهایی با دمای منفی ۳۲ درجه سانتی‌گراد، آزمایش می‌شوند.

این تحولات نشان می‌دهد که انبارداری در حال فاصله گرفتن از مدل سنتی خود است. در گذشته، برون‌سپاری و انبارداری بیشتر بر پایه کاهش هزینه نیروی کار و آنچه کلهر «آربیتراژ نیروی کار» می‌نامد، شکل می‌گرفت. اما اکنون تمرکز به سمت استفاده از فناوری و تخصص حرکت کرده است.

در این مدل، آربیتراژ تخصص می‌تواند جایگزین آربیتراژ سنتی نیروی کار شود؛ یعنی مزیت رقابتی سازمان نه صرفاً از طریق استخدام نیروی ارزان‌تر، بلکه از طریق ترکیب تخصص انسانی با فناوری‌های پیشرفته ایجاد شود.

آینده، همکاری انسان و ماشین

تجربه GXO نشان می‌دهد که آینده رباتیک سازمانی الزاماً در ساخت ربات‌هایی خلاصه نمی‌شود که در مسابقات ورزشی عملکردی بهتر از انسان دارند. ارزش واقعی زمانی ایجاد می‌شود که ربات بتواند یک وظیفه واقعی و پیچیده را در محیط واقعی با دقت، انعطاف‌پذیری و قابلیت اطمینان انجام دهد.

از این منظر، دست رباتیک هوشمند ممکن است برای آینده صنعت مهم‌تر از رباتی باشد که سریع‌تر از یک قهرمان المپیک می‌دود.

روندی که GXO دنبال می‌کند، نمونه‌ای از حرکت صنعت به سمت همکاری انسان و ماشین است؛ مدلی که در آن هوش مصنوعی و رباتیک، توانایی‌های کارکنان را تقویت می‌کنند و به سازمان‌ها امکان می‌دهند هم‌زمان با افزایش بهره‌وری، کیفیت و انعطاف‌پذیری عملیات خود را نیز ارتقا دهند.

پرسش و پاسخ

ربات‌های انسان‌نما در لجستیک چه کاربردی دارند؟

ربات‌های انسان‌نما در صنعت لجستیک فقط برای سرعت، قدرت یا انجام حرکات ورزشی طراحی نمی‌شوند. مهم‌ترین ارزش آن‌ها در توانایی انجام وظایف پیچیده، دقیق و متنوع انسانی است. شرکت GXO Logistics با آزمایش ربات‌های انسان‌نما به دنبال استفاده از این فناوری برای افزایش بهره‌وری کارکنان، کاهش فشار ناشی از کمبود نیروی کار و انجام فعالیت‌هایی در محیط‌های دشوار است.

چرا دست رباتیک اهمیت دارد؟

دست انسان دارای انعطاف‌پذیری و دامنه حرکتی بسیار بالایی است. بنابراین توانایی ربات برای گرفتن، مرتب کردن و جابه‌جایی اشیای مختلف می‌تواند در محیط انبار از توانایی دویدن سریع یا پریدن بلند مهم‌تر باشد.

آیا ربات‌های انسان‌نما جایگزین کارکنان می‌شوند؟

بر اساس دیدگاه مدیرعامل GXO، هدف اصلی استفاده از این فناوری جایگزینی کارکنان نیست؛ بلکه کمک به آن‌ها برای انجام سریع‌تر، آسان‌تر، دقیق‌تر و باکیفیت‌تر وظایف است.

آینده لجستیک چگونه خواهد بود؟

روند توسعه فناوری نشان می‌دهد که انبارها به محیط‌هایی برای ترکیب هوش مصنوعی، رباتیک، لیفتراک‌های خودران و نیروی انسانی تبدیل خواهند شد. در چنین مدلی، مزیت رقابتی سازمان‌ها بیشتر از کاهش هزینه نیروی کار، به استفاده هوشمندانه از فناوری و تخصص وابسته خواهد بود.