💡 تعهد کارکنان در سال ۲۰۲۶؛ حمایت شغلی، عامل مهم وفاداری سازمانی
پژوهش مؤسسه ایپسوس درباره دیدگاه ۹۱۰۰ فرد شاغل در ۳۲ کشور نشان می‌دهد تعهد کارکنان با چالش‌هایی جدی روبه‌رو است.
بر اساس این پژوهش، تنها ۴۹ درصد کارکنان نسبت به مسیر آینده سازمان خود اطمینان دارند و ۴۸ درصد حاضرند سازمان محل فعالیت خود را به‌عنوان محیطی مناسب برای کار به دیگران توصیه کنند.
یکی از یافته‌های مهم پژوهش، ارتباط میان حمایت از پیشرفت شغلی و تمایل کارکنان به ماندگاری در سازمان است.
کارکنانی که حمایت زیادی از اهداف شغلی خود دریافت می‌کنند، کمتر به دنبال فرصت‌های شغلی در سازمان‌های دیگر هستند. این میزان در گروه برخوردار از حمایت شغلی ۳۲ درصد و در گروه فاقد حمایت یا دارای وضعیت نامشخص ۴۶ درصد است.
همچنین حمایت شغلی می‌تواند جذابیت پذیرش مسئولیت مدیریتی را افزایش دهد؛ به‌طوری‌که این جذابیت از ۱۶ درصد در گروه فاقد حمایت به ۴۱ درصد در گروه برخوردار از حمایت می‌رسد.
نتیجه راهبردی: سازمان‌ها برای تقویت تعهد، اعتماد و وفاداری کارکنان باید مسیرهای پیشرفت حرفه‌ای را شفاف، قابل دسترس و قابل مشاهده کنند.
شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا) – پژوهش مؤسسه ایپسوس نشان می‌دهد حمایت از پیشرفت شغلی، اعتماد به آینده سازمان و شفاف‌سازی فرصت‌های رشد حرفه‌ای از عوامل مهم مرتبط با تعهد و ماندگاری کارکنان هستند.
تعهد کارکنان در سال ۲۰۲۶؛ تصویری از وضعیت سازمان‌ها
تعهد کارکنان یکی از موضوعات مهم مدیریت سازمانی و ارتباطات داخلی است. سازمان‌ها برای حفظ نیروی انسانی توانمند، تقویت وفاداری و افزایش مشارکت کارکنان، به عواملی فراتر از شرایط استخدامی و مزایای مالی نیاز دارند.
پژوهشی که مؤسسه ایپسوس انجام داده است، دیدگاه کارکنان را درباره سازمان‌های محل فعالیت، فرصت‌های پیشرفت شغلی، مدیریت و تعهدات محیط کار بررسی می‌کند.
این نظرسنجی با مشارکت ۹۱۰۰ فرد شاغل در ۳۲ کشور جهان و در فاصله زمانی ۲۱ اوت تا ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ انجام شده است.
خلاصه این پژوهش توسط مرکز پژوهش ارتباطات سازمانی مؤسسه پژوهش روابط‌عمومی منتشر شده است.
تعهد کارکنان شکننده است
یکی از یافته‌های قابل توجه پژوهش، وضعیت نه‌چندان مطلوب اعتماد و تعهد کارکنان نسبت به سازمان‌های محل فعالیت آن‌هاست.
بر اساس نتایج:
- تنها ۴۹ درصد کارکنان اعلام کرده‌اند که نسبت به مسیر آینده شرکت خود احساس اطمینان دارند.
- فقط ۴۸ درصد گفته‌اند که سازمان محل فعالیت خود را به‌عنوان محیطی مناسب برای کار به دیگران توصیه می‌کنند.
این ارقام نشان می‌دهند که اعتماد به آینده سازمان و تمایل به معرفی آن به دیگران، همچنان از موضوعات مهم در مدیریت تجربه کارکنان است.
وقتی کمتر از نیمی از کارکنان نسبت به آینده سازمان خود اطمینان دارند، مدیران باید به عواملی توجه کنند که می‌توانند احساس تعلق، اعتماد و مشارکت نیروی انسانی را تقویت کنند.
حمایت از پیشرفت شغلی؛ عاملی مرتبط با ماندگاری کارکنان
یکی از مهم‌ترین یافته‌های پژوهش، ارتباط میان حمایت سازمان از اهداف شغلی کارکنان و تمایل آن‌ها به ماندن در سازمان است.
نتایج نشان می‌دهد کارکنانی که احساس می‌کنند سازمان به میزان زیادی از آرزوها و اهداف شغلی آن‌ها حمایت می‌کند، کمتر به دنبال فرصت شغلی در سازمان‌های دیگر هستند.
در میان کارکنانی که حمایت بسیار زیادی از پیشرفت شغلی خود احساس می‌کنند، ۳۲ درصد به دنبال یافتن شغل در سازمان دیگری هستند.
در مقابل، این میزان در میان کارکنانی که احساس می‌کنند از پیشرفت شغلی آن‌ها حمایت نمی‌شود یا در این زمینه وضعیت مشخصی ندارند، به ۴۶ درصد می‌رسد.
این تفاوت نشان می‌دهد حمایت از مسیر رشد حرفه‌ای می‌تواند با کاهش تمایل کارکنان به جست‌وجوی فرصت‌های شغلی خارج از سازمان همراه باشد.
برای مدیران، این یافته یک پیام مهم دارد: کارکنان باید بدانند که آینده حرفه‌ای آن‌ها در سازمان دیده می‌شود و برای تحقق اهداف شغلی‌شان فرصت و حمایت وجود دارد.
چرا مسئولیت‌های مدیریتی برای همه کارکنان جذاب نیست؟
پژوهش ایپسوس موضوع دیگری را نیز بررسی کرده است: میزان علاقه کارکنان به پذیرش مسئولیت‌های مدیریتی.
بر اساس نتایج، حدود یک‌چهارم کارکنانی که در حال حاضر مسئولیت مدیریت افراد را بر عهده ندارند، اعلام کرده‌اند که تبدیل‌شدن به مدیر برای آن‌ها جذاب است.
این یافته نشان می‌دهد پذیرش مسئولیت مدیریتی الزاماً آرزوی حرفه‌ای همه کارکنان نیست.
نکته مهم‌تر آن است که حمایت سازمان از اهداف شغلی می‌تواند جذابیت این مسئولیت را افزایش دهد.
در میان کارکنانی که احساس می‌کنند سازمان از آرزوهای شغلی آن‌ها حمایت می‌کند، جذابیت مسئولیت مدیریتی به ۴۱ درصد می‌رسد.
این میزان در میان کارکنانی که چنین حمایتی را احساس نمی‌کنند یا وضعیت مشخصی ندارند، تنها ۱۶ درصد است.
به بیان دیگر، جذابیت مسئولیت مدیریتی در گروه برخوردار از حمایت شغلی ۲٫۶ برابر بیشتر گزارش شده است.
این موضوع اهمیت توجه سازمان‌ها به مسیرهای رشد حرفه‌ای و آماده‌سازی کارکنان برای پذیرش مسئولیت‌های جدید را برجسته می‌کند.
چرا این یافته‌ها برای سازمان‌ها اهمیت دارند؟
نتایج پژوهش نشان می‌دهد سازمان‌هایی که به دنبال تقویت اعتماد، وفاداری و مشارکت بلندمدت کارکنان هستند، باید مسیر پیشرفت شغلی را برای آن‌ها شفاف و قابل مشاهده کنند.
کارکنان باید بدانند:
- چه فرصت‌هایی برای پیشرفت حرفه‌ای در سازمان وجود دارد.
- برای دستیابی به موقعیت‌های شغلی بالاتر چه مهارت‌هایی لازم است.
- مدیران چگونه از توسعه توانمندی‌های حرفه‌ای آن‌ها حمایت می‌کنند.
- چه مسیرهایی برای یادگیری، رشد و پذیرش مسئولیت‌های جدید در اختیار دارند.
شفاف‌بودن این مسیرها می‌تواند به کارکنان کمک کند ارتباط روشن‌تری میان تلاش‌های حرفه‌ای خود و آینده شغلی‌شان در سازمان برقرار کنند.
نقش ارتباطات داخلی در تقویت تعهد سازمانی
یافته‌های این پژوهش برای حوزه ارتباطات داخلی نیز اهمیت دارد.
ارتباطات داخلی نباید صرفاً به انتشار اطلاعیه‌ها، اخبار مدیریتی و پیام‌های اداری محدود شود. یکی از وظایف مهم آن، کمک به شکل‌گیری درک مشترک درباره آینده سازمان و فرصت‌های رشد کارکنان است.
واحدهای روابط‌عمومی و ارتباطات سازمانی می‌توانند با همکاری مدیریت منابع انسانی، در زمینه‌های زیر نقش‌آفرینی کنند:
۱. شفاف‌سازی فرصت‌های پیشرفت: معرفی مسیرهای شغلی و شرایط دستیابی به موقعیت‌های جدید.
۲. تقویت گفت‌وگوی مدیران و کارکنان: ایجاد فرصت برای بیان انتظارات، دغدغه‌ها و اهداف حرفه‌ای کارکنان.
۳. معرفی تجربه‌های موفق: انعکاس نمونه‌های واقعی رشد و پیشرفت کارکنان در سازمان.
۴. افزایش اعتماد سازمانی: اطلاع‌رسانی شفاف درباره برنامه‌های توسعه منابع انسانی و آینده سازمان.
۵. تقویت مشارکت کارکنان: فراهم‌کردن زمینه حضور فعال کارکنان در برنامه‌های یادگیری، توسعه و تصمیم‌سازی سازمانی.
این اقدامات، پیشنهادهای کاربردی مبتنی بر یافته‌های پژوهش هستند و نباید به‌عنوان نتایج مستقیمی که در نظرسنجی اندازه‌گیری شده‌اند تلقی شوند.
جمع‌بندی؛ کارکنان باید آینده خود را در سازمان ببینند
پژوهش ایپسوس تصویری قابل تأمل از وضعیت تعهد کارکنان در سال ۲۰۲۶ ارائه می‌دهد.
وقتی تنها ۴۹ درصد کارکنان به مسیر آینده سازمان خود اطمینان دارند و حمایت از پیشرفت شغلی با کاهش تمایل به جست‌وجوی شغل در سازمان‌های دیگر همراه است، توجه به آینده حرفه‌ای کارکنان به یک ضرورت مدیریتی تبدیل می‌شود.
سازمان‌ها برای تقویت وفاداری و مشارکت بلندمدت، باید فرصت‌های رشد را از سطح وعده‌های مدیریتی فراتر ببرند و آن‌ها را به مسیرهایی روشن، قابل دسترس و قابل مشاهده تبدیل کنند.
تعهد کارکنان زمانی تقویت می‌شود که افراد نه‌تنها جایگاه فعلی خود، بلکه آینده حرفه‌ای‌شان را نیز در سازمان قابل تصور بدانند.
منبع پژوهش: مؤسسه ایپسوس
مرجع انتشار خلاصه پژوهش: مرکز پژوهش ارتباطات سازمانی مؤسسه پژوهش روابط‌عمومی
تاریخ انتشار: ۴ نوامبر ۲۰۲۶ (۱۳ آبان ۱۴۰۵)
جامعه آماری: ۹۱۰۰ فرد شاغل در ۳۲ کشور
ترجمه و بازنشر: شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا)