🤖 وقتی هشدار درباره خطرات هوش مصنوعی به یک کارزار رسانهای تبدیل میشود
گزارش نیویورک پست درباره همکاری شرکت روابط عمومی دیایای با جیکوب کاکسون، پژوهشگر سابق آنتروپیک، پرسشهای مهمی درباره شفافیت فعالیتهای رسانهای و مدیریت روایتهای عمومی مطرح کرده است.
کاکسون در سپتامبر ۲۰۲۶ با انتشار هشدارهایی درباره خطرات هوش مصنوعی پیشرفته، توجه گسترده رسانهها را به خود جلب کرد. اما گزارش پایرت وایرز مدعی شد که شرکت دیایای در ترتیبدادن مصاحبههای رسانهای او نقش داشته است؛ موضوعی که با انکار همکاری با طرفهای ثالث از سوی کاکسون در یک مصاحبه تلویزیونی همراه شد.
این پرونده چند مسئله مهم را برای صنعت روابطعمومی مطرح میکند:
🔹 مرز میان افشاگری مستقل و فعالیت رسانهای سازمانیافته کجاست؟
🔹 آیا همکاری با مشاور روابطعمومی باید به مخاطبان اعلام شود؟
🔹 چگونه میتوان اعتبار اظهارنظرهای کارشناسی را ارزیابی کرد؟
🔹 آیا پنهانماندن نقش شرکتهای ارتباطی میتواند اعتماد عمومی را تضعیف کند؟
پیام اصلی: در موضوعات حساس فناوری، شفافیت درباره منشأ پیام و نقش واسطههای ارتباطی، بخشی از اعتبار حرفهای روابطعمومی است.
شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران (شارا) – گزارش نیویورک پست درباره همکاری شرکت روابطعمومی دیایای با جیکوب کاکسون، پژوهشگر سابق آنتروپیک، پرسشهای تازهای درباره شفافیت فعالیتهای رسانهای و نقش شرکتهای ارتباطی در شکلدهی به روایتهای عمومی پیرامون هوش مصنوعی مطرح کرده است.
بر اساس این گزارش، شرکت دیایای. ایدهها و تأثیرگذاری برای کاکسون مصاحبههای رسانهای ترتیب داده بود؛ فردی که پس از استعفا از آنتروپیک، با هشدارهای گسترده درباره خطرات هوش مصنوعی پیشرفته به یکی از چهرههای خبرساز رسانهها تبدیل شد.
کاکسون در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که افرادی که در حال ساخت هوش مصنوعی هستند، واقعاً باور دارند این فناوری ممکن است تا پایان دهه جاری همه ما را از بین ببرد.
این پیام بیش از ۱۷۳ میلیون بازدید دریافت کرد و در مدت کوتاهی زمینه حضور او در رسانههای بزرگ را فراهم آورد.
نقش شرکت روابطعمومی در هماهنگی مصاحبههای رسانهای
بر اساس گزارش پایرت وایرز که نیویورک پست به آن استناد کرده است، شرکت دیایای در تاریخ ۹ سپتامبر، یک روز پس از انتشار هشدار کاکسون، برای او مصاحبههای رسانهای ترتیب داده بود.
این گزارش به نقل از دو فرد آگاه و یک ایمیل اعلام میکند که شواهدی از تلاش این شرکت برای هماهنگی مصاحبه با کاکسون وجود داشته است.
در همان روز، کاکسون در شبکههای تلویزیونی بزرگ حضور پیدا کرد و رسانههایی مانند والاستریت ژورنال، اکسیوس، تایم و وایرد با او مصاحبه کردند.
در یکی از این مصاحبهها، برت بایر، مجری فاکس نیوز، مستقیماً از کاکسون پرسید که آیا برای مطرحکردن عمومی نگرانیهایش با طرفهای ثالث همکاری کرده است یا خیر.
کاکسون در پاسخ گفت: بههیچوجه.
با این حال، گزارش پایرت وایرز این پرسش را مطرح کرد که چه میزان از موج رسانهای پیرامون اظهارات او، پشت صحنه و بهصورت هماهنگ سازماندهی شده بود.
ارتباط نیت سوآرس با شرکت دیایای
بر اساس این گزارش، شرکت دیایای همچنین برای نیت سوآرس، رئیس مؤسسه پژوهشی هوش ماشینی، حضورهای رسانهای ترتیب داده بود.
سوآرس در شبکه ایکس اعلام کرد که پس از آنکه نخستین مطلب کاکسون بیش از ۱۰۰ هزار پسند دریافت کرد، خودش او را به شرکت دیایای معرفی کرده است.
این موضوع نشان میدهد که ارتباطات میان افراد و مجموعههای فعال در حوزه انتقاد از هوش مصنوعی، بخشی از زمینه شکلگیری این موج رسانهای بوده است.
گزارش همچنین به ارتباط شرکت دیایای با برخی چهرهها و نهادهای شناختهشده در مباحث ایمنی هوش مصنوعی اشاره میکند.
از جمله مشتریان این شرکت، الیزر یودکوفسکی و تیمنیت گبرو معرفی شدهاند. همچنین این شرکت به مؤسسه پژوهشی هوش ماشینی، مؤسسه هوش مصنوعی انسانمحور دانشگاه استنفورد و دانشکده پزشکی استنفورد مشاوره ارائه میدهد.
شفافیت رسانهای؛ مسئلهای فراتر از یک مصاحبه
این پرونده پرسش مهمی را برای حرفه روابطعمومی مطرح میکند: هنگامی که یک فرد با عنوان افشاگر یا کارشناس مستقل درباره موضوعی حساس اظهارنظر میکند، آیا مخاطبان نباید از نقش شرکتهای روابطعمومی و مشاوران رسانهای در سازماندهی حضور عمومی او مطلع باشند؟
همکاری با شرکت روابطعمومی بهخودیخود به معنای نادرستی یک هشدار یا بیاعتباری محتوای آن نیست. شرکتهای ارتباطی میتوانند در تنظیم پیام، هماهنگی مصاحبهها و انتقال دیدگاههای کارشناسی به رسانهها نقش مشروعی داشته باشند.
با این حال، هنگامی که نقش این واسطهها پنهان بماند و مخاطب تصور کند با یک اظهارنظر کاملاً مستقل مواجه است، احتمال شکلگیری برداشت نادرست درباره منشأ پیام افزایش مییابد.
اعتماد عمومی و مسئولیت حرفهای روابطعمومی
شرکت دیایای در وبسایت خود، فعالیتش را تلاش مستمر برای شکلدهی به درک عمومی در طول زمان توصیف میکند.
این تعریف، اهمیت نقش شرکتهای روابطعمومی در مدیریت روایتها و برداشتهای عمومی را نشان میدهد؛ اما همزمان ضرورت پاسخگویی و شفافیت در فعالیتهای آنها را نیز برجسته میکند.
در موضوعات حساسی مانند ایمنی هوش مصنوعی، تشخیص مرز میان هشدار علمی، اظهارنظر شخصی، افشاگری و کارزار ارتباطی سازمانیافته اهمیت ویژهای دارد.
برای متخصصان روابطعمومی، درس اصلی این پرونده آن است که اعتبار پیام تنها به محتوای آن وابسته نیست؛ منشأ پیام، روابط حرفهای، حامیان و شیوه توزیع رسانهای آن نیز در شکلگیری اعتماد عمومی نقش دارند.
نویسنده: آریل زیلبر
منبع: نیویورک پست
تاریخ انتشار: ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶
گزارش تکمیلی: پایرت وایرز
ترجمه و بازنشر: شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران (شارا)

نظر بدهید