چرا زیرساخت‌های ارتباطی و دیجیتال نباید در عصر هوش مصنوعی به حاشیه رانده شوند؟
اختلال‌های گسترده در شبکه‌های ارتباطی و خدمات دیجیتال نشان می‌دهند که زیرساخت، موضوعی پشتیبان و حاشیه‌ای نیست؛ بلکه ستون اصلی تحول فناوری، توسعه هوش مصنوعی و تداوم فعالیت سازمان‌هاست. شرکت‌ها و دولت‌ها نمی‌توانند آینده دیجیتال را بر شبکه‌ها و سامانه‌هایی بنا کنند که ظرفیت، امنیت و تاب‌آوری لازم را ندارند. سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های ارتباطی، انرژی، مراکز داده و نیروی انسانی باید هم‌زمان با توسعه فناوری انجام شود.

🏗️ زیرساخت، ستون پنهان تحول دیجیتال است

آیا می‌توان آینده هوش مصنوعی را با شبکه‌های ارتباطی فرسوده ساخت؟ اختلال‌های اخیر در خدمات فناوری و شبکه‌های ارتباطی نشان می‌دهند که زیرساخت‌های دیجیتال، انرژی، فیبر نوری و مراکز داده دیگر امکاناتی حاشیه‌ای نیستند؛ بلکه پیش‌شرط توسعه فناوری و تداوم فعالیت سازمان‌ها محسوب می‌شوند.

دایان بردی در این یادداشت از فورچون توضیح می‌دهد که چگونه اختلال در زیرساخت‌های قدیمی می‌تواند خدمات حیاتی را مختل کند و چرا تاب‌آوری باید در مرکز تصمیم‌گیری‌های راهبردی شرکت‌ها و دولت‌ها قرار گیرد.

محورهای اصلی: نوسازی زیرساخت‌های ارتباطی، توسعه فیبر نوری، تاب‌آوری شبکه، زیرساخت هوش مصنوعی، مراکز داده، امنیت و تداوم کسب‌وکار.


شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی‌ ایران (شارا) – یک هفته اختلال در خدمات نشان داد که زیرساخت‌ها نباید موضوعی فرعی و کم‌اهمیت تلقی شوند.

زیرساخت‌های ارتباطی و دیجیتال دیگر صرفاً امکانات پشتیبان سازمان‌ها نیستند؛ بلکه به یکی از ارکان اصلی توسعه فناوری، تداوم فعالیت اقتصادی و تحقق آینده هوش مصنوعی تبدیل شده‌اند. اختلال‌های اخیر در شبکه‌های ارتباطی و خدمات فناوری نشان می‌دهند که حتی پیشرفته‌ترین فناوری‌ها نیز بدون زیرساخت‌های پایدار، قابل اتکا نخواهند بود.

دایان بردی، مدیر تحریریه اجرایی فورچون، در یادداشتی که در خبرنامه روزانه مدیران اجرایی این نشریه منتشر شده، با اشاره به اختلال‌های یک هفته گذشته تأکید می‌کند که اصول اولیه همچنان اهمیت دارند: سیم‌ها، شبکه برق، کارخانه‌ها و انسان‌هایی که موج بعدی تحولات فناوری را پیش می‌برند.

دیترویت، میزبان همایش نوآوری فورچون ۵۰۰، از نگاه نویسنده مکان مناسبی برای بررسی آینده فناوری است؛ شهری که تاریخ صنعتی آن با تولید، نوآوری و بازآفرینی اقتصادی گره خورده است. با این حال، تجربه این شهر یادآور آن است که پیشرفت بدون توجه به زیرساخت‌های اساسی، می‌تواند با هزینه‌های سنگینی همراه شود.

بردی در تشریح اهمیت نوسازی شبکه‌های ارتباطی، به دیدار خود با کیت جانسون، مدیرعامل شرکت لومن، اشاره می‌کند. جانسون درباره برنامه این شرکت برای جایگزینی شبکه‌های قدیمی مسی با کابل‌های فیبر نوری توضیح داده است؛ اقدامی که با هدف تأمین ظرفیت، سرعت و امنیت موردنیاز شبکه‌ها در عصر هوش مصنوعی دنبال می‌شود.

اهمیت این موضوع زمانی بیشتر آشکار شد که اداره هوانوردی فدرال آمریکا، مشکلات ارتباطی مرتبط با شبکه‌های قدیمی مسی را عامل اختلال در کنترل ترافیک هوایی معرفی کرد. این شبکه‌ها تحت مدیریت شرکت ال‌تری‌هریس قرار داشتند، نه لومن. اختلال ایجادشده موجب شد دولت آمریکا روز جمعه پروازها را متوقف کند.

اگرچه شرکت لومن در این اتفاق نقشی نداشت، مدیرعامل آن معتقد بود این رویداد حقیقتی مهم را دوباره آشکار کرده است: بسیاری از شرکت‌ها در حال ساختن آینده بر زیرساخت‌هایی هستند که توان پشتیبانی از آن را ندارند. او تأکید می‌کند که شبکه‌های ارتباطی را نمی‌توان مانند تأسیساتی پنهان و کم‌اهمیت در پس‌زمینه فعالیت سازمان در نظر گرفت؛ چنین برداشتی نه‌تنها منسوخ، بلکه خطرناک است.

اختلال فنی در مایکروسافت که روز پنجشنبه میلیون‌ها نفر را از دسترسی به ابزارهای روزمره کاری محروم کرد، نمونه دیگری از شکنندگی و وابستگی متقابل خدمات دیجیتال بود. این اتفاق نشان داد که تاب‌آوری زیرساختی، یکی از پایه‌های اصلی هرگونه تحول فناورانه است.

از نگاه نویسنده، آینده هوش مصنوعی صرفاً به توسعه نرم‌افزارها و الگوریتم‌ها وابسته نیست. انسان‌هایی که این فناوری را طراحی می‌کنند، مدیرانی که آن را هدایت می‌کنند، سیاست‌گذارانی که برای آن مقررات وضع می‌کنند و سازمان‌هایی که از آن بهره می‌گیرند، همگی در شکل‌گیری آینده آن نقش دارند.

رشد مراکز داده نیز به تأمین انرژی و همراهی جوامعی نیاز دارد که این تأسیسات در مناطق آن‌ها احداث و بهره‌برداری می‌شوند. در کنار این مسائل، تغییر نگرش مصرف‌کنندگان و فرصت‌های تازه در حوزه سلامت، حمل‌ونقل، انرژی و آموزش، ابعاد دیگری از تحولات پیش‌رو را شکل می‌دهند.

این تحولات یک پیام روشن برای مدیران و سیاست‌گذاران دارد: سرمایه‌گذاری در فناوری باید هم‌زمان با سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های موردنیاز آن انجام شود. نمی‌توان از توسعه هوش مصنوعی سخن گفت، اما ظرفیت شبکه‌های ارتباطی، پایداری انرژی، امنیت مراکز داده و توان نیروی انسانی را نادیده گرفت.

این مسئله برای روابط عمومی نیز اهمیت مستقیمی دارد. فعالیت روابط عمومی در سازمان‌های امروز به شبکه‌های ارتباطی، سامانه‌های دیجیتال، ابزارهای اطلاع‌رسانی و بسترهای تعامل با مخاطبان وابسته است. هرگونه اختلال در این زیرساخت‌ها می‌تواند جریان اطلاع‌رسانی، پاسخ‌گویی به رسانه‌ها، ارتباط با مشتریان و مدیریت بحران را تحت تأثیر قرار دهد.

از این منظر، تاب‌آوری زیرساختی باید بخشی از برنامه‌ریزی ارتباطی و مدیریت ریسک سازمان باشد. روابط عمومی نمی‌تواند صرفاً به تولید پیام و انتشار محتوا بسنده کند؛ بلکه باید از پایداری بسترهایی که ارتباطات سازمان بر آن‌ها استوار است نیز اطمینان حاصل کند.

پیام اصلی یادداشت دایان بردی این است که زیرساخت را نمی‌توان به مرحله‌ای پس از توسعه فناوری موکول کرد. شبکه‌های ارتباطی، انرژی، مراکز داده و نیروی انسانی، اجزای جدایی‌ناپذیر آینده دیجیتال هستند. سازمان‌هایی که این واقعیت را درک کنند، آمادگی بیشتری برای مواجهه با اختلال‌ها و بهره‌برداری از فرصت‌های فناوری خواهند داشت.

زیرساخت، هزینه جانبی توسعه نیست؛ شرط امکان‌پذیری آن است.


نویسنده: دایان بردی

سمت: مدیر تحریریه اجرایی فورچون

تاریخ انتشار: ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۵ آبان ۱۴۰۵)

منبع: خبرنامه CEO Daily، مجله فورچون

منبع فارسی: شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا)