بر اساس صحبتهای سید غلامرضا کاظمیدینان رئیس شورای سیاستگذاری، رویکرد امسال به هفته روابطعمومی یک تغییر نگاه استراتژیک است. تاکید بر اینکه این هفته «صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست»، نشان میدهد که برگزارکنندگان قصد دارند از برنامههای کلیشهای و نمایشی عبور کرده و به سمت حل مسائل بنیادین این صنف (مثل هویتیابی حرفهای، شبکهسازی و همافزایی میان متخصصان) حرکت کنند.
هدف این است که روابطعمومی از یک ابزار صرفاً تبلیغاتی در سازمانها، به جایگاه واقعی خود به عنوان یک مشاور استراتژیک و تسهیلگر ارتباطات ارتقا یابد.
ارتباط شعار «منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن» با روابطعمومی:
انتخاب این مصرع معروف از حافظ برای هفته روابطعمومی، انتخابی استعاری است که پیوند عمیقی با ذات این حرفه دارد. این ارتباط را میتوان در دو بخش اصلی شعار بررسی کرد:
۱. «شهره شهر بودن» (مدیریت خوشنامی و شهرت):
وظیفه اصلی و غایی روابطعمومی در هر سازمانی، مدیریت تصویر عمومی و ساختن شهرت و اعتبار است. روابطعمومی تلاش میکند تا سازمان یا برند خود را به شکلی مثبت در جامعه (شهر) معرفی کرده و آن را خوشنام و شناختهشده (شهره) سازد.
۲. «به عشق ورزیدن» (ارتباط همدلانه و انسانمحور):
عشق در این مصرع، نماد تعامل، همدلی، درک متقابل و احترام به مخاطب است. روابطعمومیِ مدرن دیگر یک بلندگوی یکطرفه برای ارسال پیامهای خشک سازمانی نیست؛ بلکه هنر برقراری ارتباط دوسویه و صادقانه با مردم است. این شعار پیام میدهد که یک روابطعمومی موفق، سازمان را نه به خاطر قدرت یا ثروت، بلکه به خاطر «ارتباط همدلانه و پاسخگو بودن» (عشق ورزیدن به مخاطب و جامعه) به شهرت میرساند.
در مجموع، این شعار بیانگر پارادایم نوین روابطعمومی است: ساختن اعتبار و شهرتِ پایدار، تنها از طریق ارتباطات انسانی، صادقانه و همدلانه با مخاطبان به دست میآید.