آموزش دانشگاهی در رشته روابط‌عمومی نقشی بسیار مهم و حیاتی در آماده‌سازی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان برای ورود به محیط‌های حرفه‌ای و سازمان‌ها ایفا می‌کند. روابط عمومی به عنوان پلی قدرتمند میان سازمان‌ها و مردم، نیازمند آمیخته‌ای از مهارت‌های ارتباطی، توانایی‌های تحلیلی و قابلیت‌های مدیریتی است تا بتواند تصویر مناسبی از نهادها به جامعه معرفی کند. یک برنامه آموزشی جامع و کارآمد باید علاوه بر آموزش‌های نظری، بر مهارت‌های کاربردی و فرصت‌های کارآموزی تمرکز داشته باشد تا فارغ‌التحصیلان بتوانند پس از پایان دوران تحصیل، به آسانی مسیر شغلی خود را طی کرده و پاسخگوی نیازهای ارتباطی جامعه و سازمان‌ها باشند.
با وجود اهمیت راهبردی این رشته، در حال حاضر برنامه‌های درسی دانشگاهی بیشتر بر پایه‌های نظری، تاریخچه و تئوری‌های قدیمی تمرکز یافته‌اند و متأسفانه فاصله محسوسی میان آموزه‌های کلاس‌های درس با نیازهای واقعی بازار کار دیده می‌شود. توانمندی‌های مهمی چون نوشتن خبر حرفه‌ای، مدیریت شبکه‌های اجتماعی و طراحی کارزارهای تبلیغاتی و ارتباطی، از ضروریات موفقیت در این شغل هستند که کمتر در دانشگاه‌ها به شکل عملی تمرکز می‌یابند. ایجاد فضایی برای کسب مهارت‌های اجرایی و تجربه واقعی در محیط کار، مهم‌ترین گامی است که دانشگاه‌ها باید برای موفقیت جوانان در بازار رقابتی امروز بردارند.
در همین راستا، مسعود راستین، پژوهشگر علوم ارتباطات از دانشگاه علامه طباطبائی، به همراه دو تن از پژوهشگران و همکاران هم‌دانشگاهی خود، پژوهشی را درباره ارزیابی مؤلفه‌ها و نیازهای آموزشی حوزه روابط عمومی در ایران انجام داده‌اند تا به بررسی دقیق کاستی‌ها و راهکارهای تقویت این رشته بپردازند.
روش کار این پژوهشگران مبتنی بر روش پیمایشی و استفاده از ابزار پرسشنامه بوده است. جامعه آماری این طرح را کارشناسان، مدیران و متخصصان فارغ‌التحصیل روابط عمومی شاغل در سازمان‌های دولتی و غیردولتی بزرگ شهر تهران که بیش از ۱۰۰ نفر کارمند دارند، تشکیل دادند که با روش نمونه‌گیری علمی و چندمرحله‌ای انتخاب شدند.
یافته‌های این پژوهش به‌روشنی نشان می‌دهند که شاغلان این حوزه، دوره‌های کارآموزی عملی را با بالاترین امتیاز به عنوان مهم‌ترین رکن آموزش مؤثر روابط عمومی معرفی کرده‌اند. پس از آن، آموزش دانش تخصصی و یادگیری مهارت‌های کاربردی رتبه‌های بعدی را به خود اختصاص داده‌اند و به‌روزرسانی مداوم دانش در اولویت بعدی قرار گرفته است.
نتیجه‌گیری حاصل از این ارزیابی حاکی از آن است که بهبود کارایی نیروهای روابط عمومی نیازمند تعادل و توازن دقیق میان دروس تئوری و تمرین‌های عملی است. این شغل به شدت پویا است و کارکنان آن باید علاوه بر آموختن اصول اولیه، همواره از روش‌های متنوعی نظیر شرکت در همایش‌ها و کارگاه‌ها برای رشد حرفه‌ای خود استفاده کنند.
اطلاعات تکمیلی این مطالعه نشان می‌دهند که مهارت‌های بسیار مهمی همچون کار با شبکه‌های اجتماعی، تدوین و ویرایش، مدیریت بحران، برگزاری نشست‌های خبری، بهینه‌سازی موتورهای جست‌وجو و آشنایی با فناوری‌های نوینی مانند هوش مصنوعی جایگاه مناسبی در سرفصل‌های کنونی دانشگاه‌ها ندارند. همچنین دانش‌های پایه‌ای مدیریت منابع انسانی، بودجه‌ریزی، هنر، برندسازی و اخلاق حرفه‌ای به میزان کافی تدریس نمی‌شوند.
متخصصان با ارائه نتایج تحقیق خود در در «فصلنامه فناوری‌های آموزشی در یادگیری» متعلق به دانشگاه علّامه طباطبائی پیشنهاد کرده‌اند که شیوه کارآموزی نیز بایستی به شیوه‌ای مناسب اصلاح شود؛ به این صورت که دانشجویان پس از گذراندن سه سال آموزش نظری، یک سال کامل را در محیط‌های واقعی و همراه با دریافت حقوق به عنوان کارآموز فعالیت کنند تا با تجربه کامل وارد بازار کار شوند و از این طریق به موفقیت‌ها و کارایی بیشتری در حوزه شغلی خود دست یابند.
منبع: ایسنا