استفاده از هوش مصنوعی برای تحقیق، ایدهپردازی و بهبود یک پیشنهاد رسانهای میتواند مفید باشد، اما تولید کامل پیتچ از ابتدا توسط هوش مصنوعی ممکن است باعث ایجاد متنی کلیشهای، عمومی و فاقد ارتباط انسانی شود.
روزنامهنگاران معمولاً به پیشنهادهایی واکنش بهتری نشان میدهند که بر اساس شناخت واقعی از حوزه کاری، مطالب قبلی و علایق آنها تنظیم شده باشد.
شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران (شارا) – صندوقهای ورودی روزنامهنگاران همیشه مملو از پیامها و پیشنهادهای رسانهای بوده است، اما ورود هوش مصنوعی این وضعیت را شدیدتر کرده و اکنون بسیاری از متخصصان رسانه نسبت به افزایش پیتچهای تولیدشده با هوش مصنوعی هشدار میدهند.
چرا پیتچهای هوش مصنوعی مشکلساز شدهاند؟
حتی پیش از گسترش هوش مصنوعی، صندوق ورودی روزنامهنگاران بیش از اندازه شلوغ بود. اکنون حجم زیادی از پیشنهادهای روابط عمومی نیز با استفاده از هوش مصنوعی تولید میشود؛ پیشنهادهایی که اغلب فاقد ارتباط شخصی و شناخت واقعی از خبرنگار و حوزه کاری او هستند.
برای روزنامهنگاران، زمان اهمیت زیادی دارد و آنها معمولاً ترجیح میدهند با افرادی ارتباط داشته باشند که کارشان را میشناسند، مطالب قبلی آنها را خواندهاند و پیشنهاد خود را متناسب با حوزه تخصصی آنها مطرح میکنند.
از این رو، متخصصان روابطعمومی نباید نگارش کامل پیشنهاد رسانهای را به هوش مصنوعی واگذار کنند.
هوش مصنوعی کاربردهای ارزشمندی برای روابطعمومی دارد، اما تولید کامل یک پیتچ رسانهای از ابتدا تا انتها، یکی از بهترین کاربردهای آن نیست.
هوش مصنوعی؛ ابزار کمکی، نه نویسنده اصلی
هوش مصنوعی میتواند در تحقیق، پیدا کردن ایدههای جدید و اصلاح یک متن موجود بسیار مفید باشد. برای مثال، پس از آنکه متخصص روابطعمومی پیشنهاد رسانهای را خودش نوشت، میتواند از هوش مصنوعی برای کوتاهتر، دقیقتر یا جذابتر کردن متن کمک بگیرد.
با این حال، بهتر است متن نهایی همچنان توسط انسان نوشته و بازبینی شود.
مشکل زمانی آغاز میشود که متخصص روابطعمومی نگارش پیشنهاد رسانهای را بهطور کامل به ابزارهای هوش مصنوعی بسپارد. نتیجه ممکن است متنی عمومی، قابل پیشبینی و فاقد صدای انسانی باشد؛ همان چیزی که بسیاری از خبرنگاران نسبت به آن حساس شدهاند.
مراقب نشانههای متن ماشینی باشید
برخی الگوهای نوشتاری میتوانند یک پیشنهاد رسانهای را بیش از حد ماشینی جلوه دهند. استفاده مکرر از ساختارهای بولتوار، قالبهای ثابت و عبارتهای کلیشهای میتواند این تصور را ایجاد کند که متن بدون شناخت واقعی از مخاطب تولید شده است.
در شرایطی که روزنامهنگاران نسبت به نشانههای محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی حساستر شدهاند، متخصصان روابطعمومی باید پیشنهادهای خود را متناسب با فرد، رسانه و موضوع مورد نظر تنظیم کنند.
روابط رسانهای، پیش از پیشنهاد رسانهای
نگارش پیتچ با هوش مصنوعی فقط یک مسئله فنی نیست؛ بلکه میتواند به روابط انسانی میان متخصص روابطعمومی و روزنامهنگار نیز آسیب بزند.
بهترین متخصصان روابطعمومی صرفاً برای رسانهها پیشنهاد ارسال نمیکنند؛ آنها با روزنامهنگاران رابطه حرفهای ایجاد میکنند.
یک استراتژی مؤثر روابط رسانهای مستلزم شناخت روزنامهنگار، مطالعه مطالب قبلی او، دنبال کردن حوزه کاریاش و ایجاد ارتباطی طبیعی و انسانی است.
وقتی چنین رابطهای شکل بگیرد، احتمال توجه روزنامهنگار به پیام و پیشنهاد رسانهای نیز افزایش پیدا میکند.
در واقع، یک پیام کوتاه از فردی که خبرنگار او را میشناسد، ممکن است بیشتر از یک پیشنهاد طولانی و کاملاً تنظیمشده از فردی ناشناس مورد توجه قرار گیرد.
پیشنهاد خوب نباید بخشی از سر و صدا باشد
هر پیشنهاد عمومی و غیرشخصی که وارد صندوق ورودی روزنامهنگار میشود، پیدا کردن داستانهای ارزشمند را دشوارتر میکند.
بنابراین، مسئله اصلی فقط این نیست که یک متن با هوش مصنوعی نوشته شده باشد؛ مسئله این است که آیا پیشنهاد رسانهای انسانی، مرتبط، شخصیسازیشده و دارای ارزش خبری است یا خیر.
هوش مصنوعی میتواند در تحقیق، ایدهپردازی و اصلاح متن به متخصصان روابطعمومی کمک کند، اما نباید جایگزین شناخت روزنامهنگار، تفکر حرفهای و ارتباط انسانی شود.
در نهایت، روابط رسانهای موفق بر پایه اعتماد شکل میگیرد؛ اعتمادی که با پیامهای عمومی، کلیشهای و ماشینی میتواند تضعیف شود.
در روابطعمومی، هوش مصنوعی باید دستیار متخصص باشد، نه جایگزین رابطه انسانی.
نویسنده: راجر جانسون
منبع: PR Daily
تاریخ انتشار: ۸ سپتامبر ۲۰۲۶