گزارش نشریه تخصصی SemiAnalysis از شتاب بی‌سابقه توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی حکایت دارد. افزایش قراردادهای بلندمدت اجاره، استفاده از تجهیزات پیش‌ساخته و توسعه راهکارهای تأمین برق می‌توانند سرعت ساخت مراکز داده را افزایش دهند.
بااین‌حال، کمبود تراشه‌های حافظه و پردازنده‌های منطقی ممکن است در سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ به یکی از موانع اصلی توسعه این صنعت تبدیل شود.
🔹 محورهای اصلی گزارش:
پیش‌بینی افزایش ظرفیت مراکز داده
نقش سرمایه‌گذاری و قراردادهای بلندمدت
روش‌های سریع‌تر ساخت و تأمین برق
چالش‌های زنجیره تأمین تراشه
نویسندگان: جرمی الیاهو اونتیوروس، ریک کنوهتسن و دیلن پاتل
تاریخ انتشار: ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، بر اساس زمان انتشار درج‌شده در گزارش ارسالی
منبع: SemiAnalysis، نشریه تخصصی تحلیل صنعت تراشه، هوش مصنوعی و زیرساخت‌های محاسباتی
شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا) – هر هفته نگرانی تازه‌ای درباره مراکز داده مطرح می‌شود. با این حال، بسیاری از فعالان بازار همچنان سرعت ساخت مراکز داده موردنیاز هوش مصنوعی در سراسر جهان را به‌درستی ارزیابی نمی‌کنند. نویسندگان گزارش پیش‌تر توضیح داده‌اند که مهلت‌های قانونی و محدودیت‌های مربوط به صدور مجوز، برخلاف تصور رایج، لزوماً تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر سرعت ساخت این تأسیسات ندارند.
هفته گذشته، برد گرستنر از شرکت آلتیمتر، در پادکست آل‌این به داده‌های نیمه‌تحلیل اشاره کرد و گفت پیش‌بینی این نشریه مبنی بر افزایش بیش از ۴۳ گیگاواتی ظرفیت مراکز داده در سال ۲۰۲۷ بیش از اندازه خوش‌بینانه است. او بر اساس برآورد شخصی خود پیش‌بینی کرد که ظرفیت ساخته‌شده به حدود ۲۵ گیگاوات خواهد رسید؛ یعنی تقریباً نصف برآورد نیمه‌تحلیل.
نویسندگان گزارش تأکید می‌کنند که به‌جای تکیه بر حدس و گمان، باید شواهد موجود را بررسی کرد.
ساخت مراکز داده با محدودیت‌های متعددی روبه‌رو است؛ از تأمین برق و نیروی انسانی گرفته تا زنجیره تأمین، سرمایه و سایر منابع موردنیاز. این شرایط ممکن است بدبینی درباره آینده صنعت را تقویت کند. با این حال، نویسندگان نیمه‌تحلیل می‌گویند تمرکز آن‌ها بر داده‌ها و واقعیت‌هاست، نه روایت‌های بدبینانه.
به گفته آن‌ها، بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد بیش از ۲۴ گیگاوات ظرفیت مراکز داده در پروژه‌هایی قرار دارد که ساخت آن‌ها به مراحل پیشرفته رسیده است و بخش عمده این ظرفیت قرار است در سال ۲۰۲۷ تحویل داده شود. در بیشتر این پروژه‌ها بیش از نیمی از عملیات ساخت انجام شده و تجهیزات بیرونی خنک‌کننده و سامانه‌های الکتریکی نیز نصب شده‌اند.
این برآورد تنها به ۴۰ پردیس بزرگ داده مربوط می‌شود و بخش کوچکی از صدها پروژه‌ای را در بر می‌گیرد که در مراحل پیشرفته ساخت قرار دارند. نویسندگان می‌گویند همه این پروژه‌ها را ردیابی می‌کنند و جزئیات آن‌ها در مدل صنعت مراکز داده این نشریه ارائه شده است.
البته این تصویر به معنای نبود مشکل نیست. کمبود نیروی کار، تأخیر در زنجیره تأمین، دشواری تأمین مالی و سایر موانع همچنان وجود دارند. نیمه‌تحلیل پیش‌تر در گزارش‌های مختلف خود به ساخت مدولار مراکز داده، نیروی انسانی موردنیاز، سامانه‌های الکتریکی، تجهیزات خنک‌کننده، تولید برق مستقل از شبکه و محدودیت‌های شبکه برق ایالات متحده پرداخته است.
با وجود این مشکلات، پروژه‌های عظیم در حال ساخت هستند و بسیاری از آن‌ها مطابق برنامه پیش می‌روند. از نمونه‌های مورد اشاره می‌توان به تأسیسات شرکت کروزو در ابیلین، پروژه آمازون در ایندیانا و مجموعه بزرگ شرکت کیوتی‌اس و مایکروسافت در جورجیا اشاره کرد.
به گفته نویسندگان، این سایت‌ها از جمله زیرساخت‌هایی هستند که فناوری‌های پیشرفته هوش مصنوعی، از جمله جی‌پی‌تی-۶ و فیبل ۵.۵، را تولید کرده‌اند. آنان پیش‌بینی می‌کنند که با وجود محدودیت‌های موجود، شمار بیشتری از پروژه‌های عظیم مراکز داده همچنان در دست ساخت باقی بمانند.
چرا نیمه‌تحلیل به شتاب ساخت مراکز داده در سال ۲۰۲۷ اطمینان دارد؟
نویسندگان گزارش می‌پذیرند که افزایش بیش از ۵۰ گیگاواتی ظرفیت مراکز داده در یک سال، هدفی بسیار بزرگ است. چنین افزایشی تقریباً با کل ظرفیت انباشته‌شده بازار جهانی مراکز داده تا پایان سال ۲۰۲۴ برابری می‌کند.
با این حال، مدل صنعت مراکز داده نیمه‌تحلیل، محدودیت‌های اجرایی و تأخیرهای پروژه‌ها را در محاسبات خود لحاظ می‌کند و همچنان از شتاب قابل‌توجه توسعه ظرفیت در سال ۲۰۲۷ حکایت دارد.
نویسندگان گزارش با بررسی پروژه‌های در حال ساخت، قراردادهای بلندمدت اجاره، تغییرات طراحی و راهکارهای تأمین برق استدلال می‌کنند که سرعت توسعه مراکز داده بیش از آن چیزی است که برخی پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهند. به گفته آن‌ها، بیش از ۲۴ گیگاوات ظرفیت در ۴۰ پردیس بزرگ داده به مراحل پیشرفته ساخت رسیده است و بخش عمده این ظرفیت برای تحویل در سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است.
قراردادهای اجاره؛ نشانه‌ای از شتاب سرمایه‌گذاری
یکی از مهم‌ترین شاخص‌های مورد استفاده نیمه‌تحلیل، قراردادهای اجاره مراکز داده است. ساخت تأسیسات چندصد مگاواتی به سرمایه بسیار زیادی نیاز دارد و توسعه‌دهندگان معمولاً پیش از آغاز پروژه، به قراردادهای بلندمدت با مشتریان احتیاج دارند.
این قراردادها می‌توانند امکان تأمین مالی و جذب بدهی را افزایش دهند و زمینه ساخت مراکز داده عظیم را فراهم کنند. بر اساس گزارش، از نیمه دوم سال ۲۰۲۵ بازار قراردادهای بزرگ اجاره شتاب گرفته است.
اوراکل با امضای قراردادهایی برای اجاره حدود ۴.۵ گیگاوات ظرفیت فناوری اطلاعات در ۳ سایت، طی فاصله اوت تا اکتبر ۲۰۲۵، یکی از محرک‌های این روند بوده است. پس از آن، شرکت‌هایی مانند متا، آمازون، مایکروسافت، گوگل، انویدیا، ای‌ام‌دی، آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی نیز در بازار اجاره ظرفیت‌های بزرگ حضور داشته‌اند.
نویسندگان می‌گویند قراردادهای اجاره شناسایی‌شده در سال ۲۰۲۶ تاکنون ارزشی بیش از یک تریلیون دلار داشته‌اند. عنوان گزارش نیز به رقم ۱.۳ تریلیون دلار اشاره می‌کند، هرچند ارقام ارائه‌شده در بخش‌های مختلف متن یکسان نیستند.
ساخت سریع‌تر با طراحی مدولار
یکی از راهکارهای مهم صنعت برای غلبه بر محدودیت نیروی کار و زمان، استفاده از قطعات و تجهیزات پیش‌ساخته است. این روش که در گزارش به ساخت مراکز داده به سبک قطعات لگو تشبیه شده، امکان آماده‌سازی بخش‌های اصلی در خارج از محل پروژه و نصب سریع‌تر آن‌ها را فراهم می‌کند.
گوگل با ساده‌سازی معماری الکتریکی و استفاده از ماژول‌های پیش‌ساخته، بخشی از عملیات پیچیده نصب را کاهش داده است. آمازون نیز از طراحی‌های ساده‌تر و سالن‌های داده پیش‌ساخته استفاده می‌کند.
بر اساس گزارش نیمه‌تحلیل، زمان ساخت در برخی از این الگوها می‌تواند به کمتر از ۱۰ ماه برسد و نیاز به نیروی کار تخصصی در حوزه‌های مکانیکی، الکتریکی و لوله‌کشی تا ۶۳ درصد کاهش یابد.
شرکت دی‌وان، مستقر در سنگاپور، نمونه دیگری از این رویکرد است. این شرکت توانسته است زمان ساخت برخی مراکز داده را از بیش از ۱۸ ماه به حدود ۹ ماه کاهش دهد؛ مزیتی که به جذب قراردادهای بزرگ کمک کرده است.
تأمین برق؛ چالش بزرگ زیرساخت‌های هوش مصنوعی
مراکز داده به منابع پایدار و گسترده انرژی نیاز دارند و محدودیت شبکه برق در برخی مناطق، توسعه پروژه‌ها را دشوار کرده است. به همین دلیل، شرکت‌های فناوری به سمت تولید برق در محل حرکت کرده‌اند تا وابستگی خود به زمان‌بندی طولانی اتصال به شبکه عمومی را کاهش دهند.
گزارش به راهکارهایی مانند پیل‌های سوختی، موتورهای مورد استفاده در کامیون‌ها و توربین‌های بازسازی‌شده اشاره می‌کند. این روش‌ها در کنار افزایش شمار تولیدکنندگان تجهیزات، گزینه‌های بیشتری برای تأمین انرژی فراهم کرده‌اند.
هم‌زمان، توسعه مراکز داده در خارج از ایالات متحده نیز در حال افزایش است. نیمه‌تحلیل انتظار دارد این روند در سال ۲۰۲۷ شتاب بگیرد و در سال ۲۰۲۸ سهم بیشتری از بازار را به خود اختصاص دهد.
آیا کمبود تراشه به مانع اصلی تبدیل می‌شود؟
با وجود پیش‌بینی رشد سریع ظرفیت مراکز داده، نویسندگان هشدار می‌دهند که افزایش ظرفیت فیزیکی به‌تنهایی برای پاسخ‌گویی به نیازهای هوش مصنوعی کافی نیست.
به اعتقاد آن‌ها، کمبود تراشه‌های حافظه و پردازنده‌های منطقی ممکن است در سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ به یکی از محدودیت‌های اصلی صنعت تبدیل شود. به این ترتیب، حتی اگر ساخت مراکز داده و تأمین برق آن‌ها با سرعت بیشتری پیش برود، کمبود تجهیزات محاسباتی می‌تواند بر میزان ظرفیت قابل‌استفاده اثر بگذارد.
نیمه‌تحلیل در مجموع نسبت به چشم‌انداز سال ۲۰۲۷ خوش‌بین است و انتظار دارد افزایش توان محاسباتی به کاهش هزینه خدمات هوش مصنوعی، پیشرفت سریع‌تر مدل‌ها و افزایش درآمد شرکت‌های پیشرو منجر شود. با این حال، اجرای پروژه‌ها به سرمایه‌گذاری‌های بسیار بزرگ نیاز خواهد داشت و تأمین مالی یکی از موضوعات مهم این دوره خواهد بود.
جمع‌بندی: گزارش نیمه‌تحلیل نشان می‌دهد رقابت در صنعت هوش مصنوعی بیش از گذشته به توانایی شرکت‌ها در ساخت سریع مراکز داده، تأمین انرژی و دسترسی به تراشه‌ها وابسته شده است. سال ۲۰۲۷ می‌تواند دوره شتاب زیرساختی این صنعت باشد؛ اما میزان تحقق پیش‌بینی‌ها به تکمیل پروژه‌ها و وضعیت زنجیره تأمین بستگی دارد.
عنوان گزارش به رقم ۱.۳ تریلیون دلار قرارداد اجاره اشاره می‌کند، اما در بخش توضیحات، رقم‌های متفاوتی درباره قراردادهای شناسایی‌شده ارائه شده است. بنابراین، این ارقام باید در چارچوب شاخص‌ها و تعاریف مورد استفاده نویسندگان خوانده شوند و نباید بدون توضیح، معادل یکدیگر فرض شوند.
شکل و مقیاس ساخت‌وساز؛ چگونه می‌توان بیش از ۵۰ گیگاوات ظرفیت را در یک سال ایجاد کرد؟
ردیابی شاخص‌های پیشرو به نیمه‌تحلیل امکان داده است تا افزایش سفارش‌های شرکت‌های صنعتی تأمین‌کننده تجهیزات مراکز داده را پیش از بسیاری از تحلیلگران پیش‌بینی کند. شرکت‌هایی مانند ورتیو، ای‌بی‌بی و استرلینگ اینفراستراکچر از جمله نمونه‌های مورد اشاره هستند.
اما اکنون چالش اصلی از ثبت سفارش‌ها به تحویل تجهیزات و تکمیل پروژه‌ها منتقل شده است. منابع موردنیاز برای ساخت مراکز داده محدود هستند و توسعه‌دهندگان با فشار ناشی از کمبود برق، نیروی کار و هزینه‌های نظارتی روبه‌رو هستند.
با این حال، صنعت برای غلبه بر این موانع به راهکارهای تازه‌ای روی آورده است. یکی از مهم‌ترین تغییرات، ساده‌سازی طراحی مراکز داده و استفاده گسترده‌تر از تجهیزات پیش‌ساخته است.
طراحی ساده‌تر و تجهیزات الکتریکی پیش‌ساخته
گوگل نمونه‌ای از این رویکرد را ارائه کرده است. این شرکت معماری الکتریکی مراکز داده خود را به‌صورت ماژولار طراحی کرده و بخشی از کابل‌کشی‌های پیچیده‌ای را که پیش‌تر باید در محل پروژه مونتاژ می‌شدند، حذف کرده است. در عوض، از ماژول‌های الکتریکی پیش‌ساخته استفاده می‌شود.
این تغییر می‌تواند میزان عملیات اجرایی در محل را کاهش دهد و فرایند نصب را سریع‌تر کند. نیمه‌تحلیل می‌گوید تغییرات طراحی و تجهیزات، از جمله انتخاب تأمین‌کنندگان، را دنبال می‌کند تا بتواند سفارش‌های آینده صنعت را در مدل‌های خود پیش‌بینی کند.
مراکز داده مدولار؛ ساخت‌وساز به سبک قطعات آماده
برخی شرکت‌ها به تغییرات گسترده‌تری در طراحی روی آورده‌اند.
متا از طرحی با ساختار چادری استفاده کرده است که نیمه‌تحلیل بیش از یک سال پیش آن را معرفی کرده بود. خدمات وب آمازون نیز طراحی پوسته ساختمان‌های خود را به‌طور قابل‌توجهی ساده کرده و الگوی ساخت تازه‌ای با نام «سام‌دی‌سی» به کار گرفته است.
همچنین سالن‌های داده، که سرورها و تجهیزات محاسباتی در آن‌ها مستقر می‌شوند، بیش از گذشته به‌صورت پیش‌ساخته تولید می‌شوند. آمازون این رویکرد را در پروژه‌ای با نام «هودینی» دنبال می‌کند.
این تغییرات باعث شده‌اند زمان‌بندی ساخت‌وساز در برخی از این الگوها به کمتر از ۱۰ ماه برسد. نیمه‌تحلیل این روند را به ساخت مراکز داده به سبک قطعات لگو تشبیه می‌کند؛ یعنی بخش‌های اصلی از قبل آماده می‌شوند و سپس در محل پروژه کنار هم قرار می‌گیرند.
به گفته نویسندگان، این شیوه می‌تواند نیاز به نیروی کار در حوزه‌های مکانیکی، الکتریکی و لوله‌کشی را تا ۶۳ درصد کاهش دهد؛ حوزه‌هایی که اجرای آن‌ها در روش‌های سنتی ممکن است ۷ تا ۱۱ ماه زمان ببرد.
نویسندگان اعلام کرده‌اند که قصد دارند در گزارشی جداگانه، جزئیات بیشتری درباره نیروی کار موردنیاز برای ساخت مراکز داده در سال ۲۰۲۷ ارائه کنند.
توسعه‌دهندگان سریع‌تر؛ نمونه شرکت دی‌وان
شرکت دی‌وان، مستقر در سنگاپور، یکی از نمونه‌های موفق استفاده از ساخت‌وساز پیش‌ساخته معرفی شده است.
بر اساس گزارش، این شرکت از زمان امضای نخستین قرارداد خود در اوایل سال ۲۰۲۳، مجموعاً حدود ۳ گیگاوات ظرفیت اجاره‌ای را به قرارداد اختصاص داده است و در ساخت مراکز داده با سرعتی بیشتر از الگوهای سنتی عمل کرده است.
در حالی که توسعه‌دهندگان سنتی ممکن است بیش از ۱۸ ماه برای ساخت یک مرکز داده زمان نیاز داشته باشند، دی‌وان این مدت را به حدود ۹ ماه کاهش داده است.
این سرعت ساخت، به گفته نویسندگان، نقش مهمی در امکان امضای قراردادهای بزرگ با شرکت‌های فیرموس، اوپن‌ای‌آی و انویدیا داشته است.
نمونه دی‌وان نشان می‌دهد که تغییر در شیوه طراحی و ساخت، صرفاً یک تحول فنی نیست؛ بلکه می‌تواند بر توانایی شرکت‌ها برای جذب مشتریان بزرگ، عقد قراردادهای بلندمدت و رقابت در بازار زیرساخت هوش مصنوعی نیز اثر بگذارد.
تأمین برق؛ مانعی که صنعت برای آن راه‌حل‌های تازه‌ای یافته است
برق یکی از مهم‌ترین چالش‌های توسعه مراکز داده است. این تأسیسات برای راه‌اندازی تعداد زیادی سرور و پردازنده، به انرژی پایدار و قابل‌توجهی نیاز دارند.
نیمه‌تحلیل می‌گوید از مارس ۲۰۲۴ به‌طور مستمر درباره چالش‌های انرژی مراکز داده هشدار داده و محدودیت‌های شبکه برق ایالات متحده را نیز بررسی کرده است. این محدودیت‌ها، شرکت‌های بزرگ فناوری و آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی را به سمت تولید برق اختصاصی سوق داده‌اند.
یکی از راهکارهای مورد استفاده، تولید برق در محل یا نزدیک به مرکز داده و مستقل از اتصال مستقیم به شبکه عمومی است. این شیوه می‌تواند شرکت‌ها را از انتظار طولانی برای اتصال به شبکه برق بی‌نیاز کند؛ فرایندی که در برخی مناطق ممکن است ۵ تا ۱۰ سال طول بکشد.
البته تأمین تجهیزات تولید برق نیز بدون مشکل نیست. شرکت‌های سازنده توربین، از جمله جنرال الکتریک ورنووا، با محدودیت ظرفیت تولید روبه‌رو شده‌اند. با این حال، صنعت به‌سرعت به دنبال راهکارهای جایگزین رفته است.
بر اساس گزارش، تولیدکنندگان جدید تجهیزات و روش‌های گوناگون تأمین برق وارد بازار شده‌اند؛ از جمله پیل‌های سوختی، موتورهای مورد استفاده در کامیون‌ها و توربین‌های بازسازی‌شده.
نویسندگان بر این باورند که مجموعه این راهکارها تا حد زیادی مشکل تولید برق را برای پروژه‌های جدید قابل‌مدیریت کرده است. با این حال، این ارزیابی به معنای رفع همه محدودیت‌های انرژی در تمام مناطق نیست؛ بلکه بیانگر دیدگاه نویسندگان درباره افزایش گزینه‌های در دسترس صنعت است.
گسترش جغرافیایی ساخت‌وساز در خارج از ایالات متحده
یکی دیگر از تغییرات مهم، گسترش جغرافیایی پروژه‌های مراکز داده است.
ساخت مراکز داده در کشورهای مختلف می‌تواند بخشی از فشار واردشده بر منابع ایالات متحده را کاهش دهد؛ از جمله فشار بر نیروی کار، ظرفیت تولید و تأمین برق و محدودیت‌های صدور مجوز.
بر اساس پیش‌بینی نیمه‌تحلیل، ساخت مراکز داده در خارج از ایالات متحده در سال ۲۰۲۷ به‌شدت شتاب خواهد گرفت و انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۸ سهم قابل‌توجه‌تری از بازار را به خود اختصاص دهد.
نویسندگان معتقدند بخشی از این روند ناشی از دشواری‌ها و محدودیت‌های موجود در ایالات متحده است. به بیان دیگر، توسعه جهانی زیرساخت هوش مصنوعی تنها به افزایش ظرفیت در یک کشور متکی نخواهد بود و شرکت‌ها برای پاسخ‌گویی به تقاضا، به مناطق بیشتری روی خواهند آورد.
این پراکندگی جغرافیایی می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای بازارهای میزبان ایجاد کند؛ هرچند تحقق آن همچنان به دسترسی به برق، نیروی انسانی، سرمایه و زیرساخت‌های مناسب وابسته خواهد بود.
پرسش اصلی: آیا بازار با مازاد عرضه مراکز داده روبه‌رو خواهد شد؟
با افزایش سرعت ساخت مراکز داده، یک پرسش مهم مطرح می‌شود: آیا ظرفیت جدیدی که در سال‌های آینده وارد بازار خواهد شد، بیش از میزان تقاضا خواهد بود؟
نیمه‌تحلیل این پرسش را در چارچوب محدودیت‌های کل زنجیره تأمین هوش مصنوعی بررسی می‌کند. از دیدگاه نویسندگان، مراکز داده و برق ممکن است تنها بخش ابتدایی مسئله باشند و محدودیت‌های مهم‌تری در ادامه مسیر پدیدار شوند.
این نشریه در گزارش پیشین خود با عنوان «کمبود بزرگ سیلیکون» توضیح داده بود که افزایش ظرفیت مراکز داده و تأمین انرژی آن‌ها، لزوماً به معنای تأمین تمام منابع موردنیاز برای توسعه هوش مصنوعی نیست. تراشه‌های حافظه و پردازنده‌های منطقی نیز ممکن است در سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ به محدودیت‌های اصلی صنعت تبدیل شوند.
به عبارت دیگر، حتی اگر شرکت‌ها بتوانند ساختمان‌های بیشتری بسازند و برق موردنیاز آن‌ها را تأمین کنند، همچنان ممکن است برای تهیه تراشه‌ها و تجهیزات محاسباتی با مشکل روبه‌رو شوند.
از همین رو، بررسی احتمال مازاد عرضه مراکز داده باید با توجه به وضعیت کل زنجیره تأمین انجام شود. افزایش ظرفیت فیزیکی، افزایش ظرفیت محاسباتی قابل‌استفاده و میزان تقاضای واقعی برای خدمات هوش مصنوعی، موضوعاتی مرتبط اما متفاوت هستند.
نکته مهم این است که متن ارسالی در همین بخش، تنها عنوان پرسش مربوط به احتمال مازاد عرضه را نشان می‌دهد و ادامه تحلیل نویسندگان درباره پاسخ این پرسش در فایل موجود نیست. بنابراین، نمی‌توان بر اساس همین متن نتیجه گرفت که نویسندگان وقوع مازاد عرضه را تأیید یا رد کرده‌اند.
چشم‌انداز سال ۲۰۲۷؛ هوش مصنوعی ارزان‌تر و توان محاسباتی بیشتر
نویسندگان نیمه‌تحلیل در مجموع نسبت به چشم‌انداز سال ۲۰۲۷ خوش‌بین هستند. از نظر آن‌ها، شتاب گرفتن ساخت مراکز داده می‌تواند عرضه توان محاسباتی را به میزان قابل‌توجهی افزایش دهد.
افزایش عرضه توان محاسباتی ممکن است پیامدهای مهمی برای صنعت هوش مصنوعی داشته باشد:
کاهش هزینه هوش مصنوعی: افزایش ظرفیت محاسباتی می‌تواند هزینه دسترسی به منابع پردازشی را کاهش دهد.
توسعه مدل‌های هوشمندتر: دسترسی به توان محاسباتی بیشتر می‌تواند روند پیشرفت مدل‌های هوش مصنوعی را سرعت ببخشد.
افزایش درآمد شرکت‌های پیشرو: آزمایشگاه‌های بزرگ هوش مصنوعی و ارائه‌دهندگان خدمات مبتنی بر پردازش مدل‌ها ممکن است از افزایش ظرفیت و رشد استفاده از این فناوری سود ببرند.
افزایش سرمایه‌گذاری: ساخت مراکز داده در چنین مقیاسی به هزینه‌های سرمایه‌ای بسیار بزرگی نیاز دارد و تقاضا برای تأمین مالی را افزایش می‌دهد.فشار بر منابع مالی: نویسندگان انتظار دارند نیاز گسترده به سرمایه برای اجرای این پروژه‌ها، فشار افزایشی بر نرخ‌های بهره ایجاد کند.
از دیدگاه این تحلیل، سال ۲۰۲۷ می‌تواند نقطه عطفی در توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی باشد؛ زیرا افزایش ظرفیت مراکز داده، تغییر در روش‌های ساخت، گسترش راهکارهای تأمین برق و رشد قراردادهای بلندمدت، هم‌زمان در حال شکل دادن به بازار هستند.
با این حال، تحقق این چشم‌انداز به توانایی صنعت برای تبدیل سفارش‌ها و قراردادهای مالی به پروژه‌های تکمیل‌شده و قابل‌استفاده بستگی دارد. همچنین، محدودیت‌های احتمالی در تأمین تراشه‌های حافظه و پردازنده‌های منطقی می‌توانند بر سرعت بهره‌برداری از ظرفیت‌های جدید اثر بگذارند.
نکات کلیدی
1. نیمه‌تحلیل پیش‌بینی می‌کند ظرفیت جدید مراکز داده در سال ۲۰۲۷ با شتابی بی‌سابقه افزایش یابد و از ۵۰ گیگاوات فراتر رود.
2. بیش از ۲۴ گیگاوات ظرفیت در ۴۰ پردیس بزرگ مورد بررسی، در مراحل پیشرفته ساخت قرار دارد و بخش عمده آن برای تحویل در سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است.
3. قراردادهای اجاره بلندمدت، به‌عنوان شاخصی پیشرو، امکان تأمین مالی و آغاز پروژه‌های عظیم را افزایش می‌دهند.
4. شرکت‌های بزرگ فناوری از جمله متا، آمازون، مایکروسافت، گوگل، انویدیا، ای‌ام‌دی، آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی در بازار اجاره ظرفیت‌های گسترده مراکز داده حضور دارند.
5. طراحی مدولار و استفاده از تجهیزات پیش‌ساخته می‌تواند زمان ساخت را کاهش دهد. گزارش برای برخی روش‌های ساخت، کاهش نیاز به نیروی کار تخصصی را تا ۶۳ درصد برآورد می‌کند.
6. تولید برق در محل، استفاده از فناوری‌های جایگزین و گسترش ساخت‌وساز در خارج از ایالات متحده، از جمله راهکارهای مورد استفاده برای عبور از محدودیت‌های موجود هستند.
7. به اعتقاد نویسندگان، کمبود تراشه‌های حافظه و پردازنده‌های منطقی ممکن است در سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ به محدودیت مهم‌تری برای صنعت هوش مصنوعی تبدیل شود.
8. افزایش ظرفیت محاسباتی می‌تواند به کاهش هزینه هوش مصنوعی و پیشرفت سریع‌تر مدل‌ها کمک کند؛ اما این پیامدها به تحقق پروژه‌ها و دسترسی به تجهیزات موردنیاز وابسته‌اند.