ماجرای الیزابت هولمز نشان می‌دهد چگونه یک شخصیت جذاب و روایتی قدرتمند می‌تواند توجه رسانه‌ها و افکار عمومی را از واقعیت‌های مهم‌تر منحرف کند. مسئله اصلی فقط ظاهر، رفتار یا سبک زندگی مدیران مشهور نیست؛ بلکه تصمیم‌ها، سیاست‌ها، فریب‌ها، آسیب‌ها و پیامدهای واقعی عملکرد آنهاست.
در عصر رسانه‌های اجتماعی و روایت‌های شخص‌محور، ارزیابی مدیران و شرکت‌ها باید از ظاهر و شخصیت عبور کند و به عملکرد، شواهد، مسئولیت‌پذیری و پیامدها برسد.
شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا) – الیزابت هولمز در مستند نیتن فیلدر نقش تازه‌ای به نمایش می‌گذارد. اما این نقش، ما را از داستان واقعی دور می‌کند.
صبح بخیر. پس از نمایش رسانه‌ای اخیر مستند «می‌توانی همه‌چیز را ببینی» با نیتن فیلدر، کمدین، گفت‌وگو کردم. این مستند عجیب و نامتعارف که با کارگردانی لنس اوپنهایم ساخته شده، الیزابت هولمز، بنیان‌گذار بدنام ترانوس، را درست پیش از آن‌که راهی زندان فدرال شود، دنبال می‌کند.
از او پرسیدم چرا سه سال برای ساخت فیلمی وقت گذاشته‌اند که می‌توانست مدت کوتاهی پس از آن ساخته و منتشر شود؛ یعنی زمانی که او ۳۴ روز را با هولمز، شریک زندگی‌اش بیلی ایوانز و دو فرزندشان زندگی کرده بود. او گفت که می‌خواستند مطالب بیشتری درباره کسب‌وکار بعدی این زوج و تصویر روشن‌تری از الیزابت هولمز به دست آورند. او چه جور زنی بود؟
روزنامه‌نگاران عاشق شخصیت‌های جذاب‌اند، به‌ویژه وقتی این شخصیت‌ها از متن و نقش از پیش تعیین‌شده خود خارج می‌شوند. تنها از همین پیش‌نمایش فیلم هم روشن است که هولمز دیگر نمی‌خواهد نقش نابغه جوان میلیاردر را بازی کند؛ همان زنی با یقه‌اسکی مشکی، صدای بم و فناوری تحول‌آفرینی که قرار بود بتواند صدها آزمایش پزشکی را تنها با یک قطره خون انجام دهد.
حالا او به شکل یک شخصیت عجیب و ناآگاه ظاهر می‌شود؛ زنی معصوم با شلوار جین مادرانه، لبخندی آرام و چشمانی خیره که بی‌وقفه به «همزاد روحی» خود، ایوانز، دوخته شده است؛ مردی جاه‌طلب و کنترل‌گر که ما را با برهنگی کامل و نمونه‌های دیگری از قضاوت‌های مشکوک خود روبه‌رو می‌کند.
با دو نوزاد فرشته‌گون نیز مواجه می‌شویم؛ «فرشتگان» هولمز که تولدشان باعث به تعویق افتادن محاکمه و صدور حکم او شد.
چرا نباید یک کمدین را دعوت کرد تا در آخرین ۳۴ روز آزادی یک خانواده، پیش از آغاز دوران محکومیت ۱۳۵ماهه او به دلیل کلاهبرداری از سرمایه‌گذاران و تبانی، همراه آنان باشد؟
بچه‌های عجیبی هستند! پاپ‌کورن را بدهید!
من فیلم را دوست دارم. همچنین توصیه می‌کنم صحنه آینه تیلدا سوینتن در فیلم «مایکل کلیتون» را ببینید تا حال‌وهوای خودآگاهانه‌ای را درک کنید که هولمز چگونه شخصیت اکنون کنارگذاشته‌شده خود را بارها و بارها تمرین می‌کرد؛ شخصیتی که بر اساس برداشتی که او از استیو جابز داشت، ساخته شده بود.
اما به تعداد بیمارانی که فریب خوردند، پزشکانی که فریب خوردند، هیئت‌مدیره پرستاره و ناآگاه او و تعداد افرادی نگاه کنید که به این رؤیا باور کردند، فقط چون می‌خواستند آن رؤیا واقعیت داشته باشد.
ما نیز زمانی او را یک کارآفرین فوق‌العاده نامیدیم و سپس مدل کسب‌وکار او را به چالش کشیدیم.
مشکل شخصیت‌های عجیب و نامتعارف این است که می‌توانند شما را از بخش‌های مهم داستان اصلی دور کنند.
وقتی مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا، سال گذشته در برنامه جو روگن حاضر شد، ما بیشتر به تغییر ظاهر و انرژی «مردانه» او توجه کردیم؛ از یک جوان فناوری‌دوست عصبی با هودی، به یک چهره فناوری با پوشش خیابانی، زنجیر طلایی و موهای پرپشت و مجعد.
میزبان برنامه آن‌قدر سرگرم گفت‌وگو درباره شکار با کمان و جوجیتسو با این شخصیت تازه‌مردانه‌شده متا بود که فرصت چندانی برای پرداختن عمیق به سیاست‌های بحث‌برانگیز او که بعدها به توافقی ۱۸ میلیارد دلاری منجر شد، باقی نماند.
امروز نیز در گفت‌وگوهای تجاری، مجموعه‌ای از شخصیت‌های عجیب و نامتعارف بر فضای بحث مسلط‌اند.
ایلان ماسک را داریم با نوشته‌های بی‌ثبات و غیرقابل پیش‌بینی در شبکه اجتماعی ایکس، طرح‌های بلندپروازانه فضایی و تلاش شخصی‌اش برای افزایش جمعیت کره زمین.
داریو آمودی و سم آلتمن را داریم که در ملأعام درباره این بحث می‌کنند که آیا محصولاتشان ما را خواهند کشت یا نه؛ گویی چنین اتفاقی خارج از کنترل آنهاست.
جف بزوس را داریم که از یک چهره معمولی و مشتری‌محور به میلیاردر عضلانی‌ای تبدیل شده که با قایق‌های تفریحی نیم‌میلیارددلاری گردش می‌کند و کیتی پری را به فضا می‌فرستد.
این داستان‌ها عملاً خودشان می‌توانند نوشته شوند؛ مگر آن‌که مکث کنیم و ببینیم واقعاً چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
با این حال، پیش از آن‌که بیش از اندازه درگیر نسخه دوم الیزابت هولمز شویم، باید به دروغ‌ها، آسیب‌ها و فسادی نگاه کنیم که این شخصیت را راهی زندان کرد.
منبع اصلی: فورچن ـ روزانه مدیرعامل
نویسنده: دایان بردی، سردبیر اجرایی
تاریخ انتشار: ۵ اکتبر ۲۰۲۶
منبع فارسی: شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا)