«یک شرکت روابط‌عمومی برای متقاعد کردن خبرنگاران به پوشش مشتریانش، از افراد جعلی تولیدشده با هوش مصنوعی استفاده می‌کرد

استفاده از هویت‌های جعلیِ مبتنی بر هوش مصنوعی برای ارتباط با رسانه‌ها، یک خطای استراتژیک و اخلاقی است که اعتماد میان روابط‌عمومی و روزنامه‌نگاری را هدف قرار می‌دهد.

شفافیت، اصالت و مسئولیت‌پذیریِ انسانی، ستون‌های غیرقابل‌جایگزین در هر فعالیتِ روابط‌عمومیِ حرفه‌ای هستند.


نویسنده: مگی هریسون دوپره (Maggie Harrison Dupré)

سمت: نویسنده ارشد (Senior Writer)

منبع: وب‌سایت فناوری و آینده‌پژوهی Futurism


شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی‌ ایران (شارا) مگی هریسون دوپره، خبرنگار ارشد وب‌سایت Futurism، در تحقیقی جنجالی فاش کرد که آژانس روابط‌عمومی بریتانیایی Movchan Agency برای ارتباط با خبرنگاران از هویت‌های جعلی و بعضاً تولیدشده با هوش مصنوعی استفاده کرده است.

ماجرا زمانی آغاز شد که او پس از دریافت ایمیلی از فردی به نام «جون بارتون» و بررسی آدرس فرستنده، متوجه شد وب‌سایت معرفی‌شده در واقع به آژانس موچان هدایت می‌شود. این کشف باعث شد او صندوق ورودی خود را بررسی کند و به مجموعه‌ای از شخصیت‌های مشابه مانند «سامر کیسی»، «میا ویلسون»، «ناتالی هادسون» و چندین نام دیگر برسد که همگی ظاهراً برای شرکت‌های مختلف کار می‌کردند، اما در عمل به شبکه‌ای مرتبط با موچان متصل بودند.

بررسی‌ها نشان داد بسیاری از این شخصیت‌ها از تصاویر ساختگی یا عکس‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی استفاده می‌کردند و برخی حتی هیچ تصویر پروفایلی نداشتند؛ موضوعی که تشخیص جعلی بودن آن‌ها را برای خبرنگاران دشوار می‌کرد.

دوپره در ادامه با مشتریان آژانس موچان تماس گرفت. چندین شرکت اعلام کردند از وجود چنین رویه‌ای بی‌اطلاع بوده‌اند. از جمله نماینده شرکت Joy AI تأکید کرد که استفاده از شخصیت‌های جعلی کاملاً مغایر با ارزش‌ها و استانداردهای برند آن‌هاست و به محض اطلاع، خواستار توقف این اقدام شده‌اند.

پس از انتشار یافته‌ها، نادیا موچان، بنیان‌گذار آژانس، تأیید کرد که دست‌کم ۱۵ نامی که خبرنگار شناسایی کرده، شخصیت‌های ساختگی بوده‌اند. او توضیح داد این اقدام پس از بروز مشکلاتی در اعتبار دامنه‌های ایمیل شرکت و به‌عنوان راهکاری موقت آغاز شده بود. به گفته او، دامنه‌ها و صندوق‌های پستی از پیش آماده خریداری شده بودند و همراه با نام‌ها و تصاویر از پیش تعریف‌شده در اختیار شرکت قرار گرفته بودند.

موچان با پذیرش مسئولیت این تصمیم گفت استفاده از چنین روش‌هایی اشتباه بوده و نباید انجام می‌شد. او همچنین تأکید کرد که اگرچه نام‌ها و هویت‌ها جعلی بودند، اما محتوای پیام‌ها توسط کارکنان واقعی شرکت تهیه و مدیریت می‌شد.

دوپره همچنین برخی از این ایمیل‌ها را با ابزار تشخیص محتوای هوش مصنوعی بررسی کرد. نتایج نشان داد تعدادی از پیام‌ها کاملاً توسط هوش مصنوعی تولید شده‌اند، در حالی که برخی دیگر ترکیبی از متن‌های انسانی و هوش مصنوعی بوده‌اند.

این گزارش در نهایت به موضوع گسترده‌تری اشاره می‌کند: گسترش استفاده از هویت‌های مصنوعی و محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی در فضای آنلاین. نویسنده هشدار می‌دهد که اینترنت بیش از هر زمان دیگری به فضایی آمیخته با واقعیت و جعل تبدیل شده و تشخیص مرز میان انسان و هوش مصنوعی روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.