چگونه ریسک ژئوپولیتیک را در عصر جدید جهانی‌سازی مدیریت کنیم؛ چارچوب تازه برای مدیران ارشد
عصر جدید جهانی‌سازی، عصر رقابت ژئوپولیتیک است. شرکت‌هایی که بتوانند ریسک‌های سیاسی را شناسایی, تحلیل و مدیریت کنند و آنها را در قلب راهبرد خود قرار دهند، در مسیر رشد پایدار قرار خواهند گرفت.

مدیریت ریسک ژئوپلیتیک در عصر جدید جهانی‌سازی به یک الزام مدیریتی تبدیل شده است.

راهبرد ژئوپلی چهار فعالیت اصلی است: پایش ریسک، تحلیل تحلیل، مدیریت تحلیل سیاسی و ادغام در تصمیم‌سازی راهبردی.

موفقیت این یکپارچه به ساختار قوانین یکپارچه و تیمی چندوظیفه‌ای است.


نویسندگان:
کورتنی ریکرت مک کافری
الیور جونز

مشارکت کنندگان:
مری کلین،
نوبوکو کوبایاشی

۸ آگوست ۲۰۲۴

منبع: https://www.ey.com


شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی‌ ایران (شارا) || در جهانی که نظم آن در حال تغییر است و یک دوره جهانی‌سازی جای خود را به دوره‌ای دیگر می‌دهد، شرکت‌ها با پرسشی راهبردی روبه‌رو هستند: چگونه در برابر آینده‌ای ژئوپولیتیک که نامطمئن و پرتنش است، مسیر رشد را حفظ کنند؟

پژوهش‌های مشترک تیم‌های مشاوره و دانشگاهی و تجربه گسترده در مدیریت ریسک سیاسی، پایه کتاب جدید «راهبرد ژئوپولیتیک از طریق طراحی» را شکل داده است. این کتاب پنج گام کلیدی را برای مدیریت ریسک ژئوپولیتیک ارائه می‌کند و توضیح می‌دهد چرا ادغام سیاست جهانی با راهبرد سازمانی، امروز یک الزام مدیریتی است.

اوج‌گیری ژئوپولیتیک در راهبرد شرکت‌ها

طی سال‌های اخیر، سیاست جهانی عامل تعیین‌کننده‌تری نسبت به هر دوره مشابه در نسل گذشته بوده است. چند روند مهم این تحول را رقم زده‌اند:

  • تشدید درگیری‌های منطقه‌ای و جهانی
  • ظهور دوباره سیاست‌های صنعتی و حمایت‌گرایانه
  • اولویت‌یافتن امنیت ملی بر منطق اقتصادی
  • گذار از نظم تک‌قطبی به نظم چندقطبی
  • افزایش موانع تجاری و سرمایه‌گذاری

این تغییرات، راهبرد زنجیره تأمین، مقصدهای سرمایه‌گذاری و هزینه‌های عملیاتی شرکت‌ها را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. مدیران ارشد ناچارند در برابر این محیط جدید، نه واکنشی، بلکه راهبردی عمل کنند.

اینجاست که مفهوم «راهبرد ژئوپولیتیک» اهمیت پیدا می‌کند؛ یعنی ادغام نظام‌مند مدیریت ریسک سیاسی با مدیریت کلان، راهبرد و سازوکارهای حکمرانی.

چهار فعالیت کلیدی در چارچوب راهبرد ژئوپولیتیک

۱. پایش مداوم محیط ژئوپولیتیک

شرکت‌ها باید توانایی شناسایی و رصد پویای ریسک‌های سیاسی، کشوری، نظارتی و اجتماعی را تقویت کنند. این مرحله شامل:

  • ایجاد سازوکارهای پایش مستمر
  • سنجش کیفی و کمی تحولات سیاسی
  • ادغام ریسک‌های سیاسی در نظام شناسایی ریسک سازمان

این گام در حکم ساختن «رادار ژئوپولیتیک» برای شرکت است.

۲. تحلیل اثرات ریسک بر کسب‌وکار

پس از شناسایی، باید مشخص شود هر ریسک چگونه بر بخش‌های مختلف سازمان اثر می‌گذارد. این تحلیل باید در دو سطح انجام شود:

  • سطح واحدهای کسب‌وکار و عملکردها
  • سطح کلان شرکت

کاربردهای آن شامل ارزیابی اثر بر فروش، تولید، زنجیره تأمین، سرمایه‌گذاری و مدیریت داده است. مدل‌سازی سناریوها در این مرحله تصویر روشنی از پیامدها ارائه می‌دهد.

۳. مدیریت ریسک سیاسی

در این مرحله، ریسک‌هایی که اهمیت بیشتری دارند باید به‌صورت فعال مدیریت شوند. اقدامات کلیدی عبارتند از:

  • راهکارهای پوشش ریسک برای کاهش پیامدهای منفی
  • شناسایی فرصت‌های راهبردی ناشی از تحولات سیاسی
  • هم‌ترازی مدیریت ریسک با راهبرد کلان شرکت

این مرحله تلاش می‌کند هم زیان احتمالی کاهش یابد و هم فرصت‌های جدید به نفع شرکت به‌کار گرفته شود.

۴. راهبردسازی با ادغام ژئوپولیتیک

مدیران باید تحلیل سیاسی را در تصمیم‌های مهم کسب‌وکار بگنجانند. این شامل:

  • ارزیابی جایگاه جهانی شرکت از منظر ریسک سیاسی
  • تنظیم مجدد استراتژی جغرافیایی و عملیاتی
  • استفاده از تحلیل سیاسی در معاملات، ورود یا خروج از بازارها و طراحی راهبرد جدید

بدون این ادغام، شرکت در برابر تغییرات جهانی آسیب‌پذیر می‌ماند.

۵. حکمرانی؛ پیونددهنده همه مراحل

مهم‌ترین بخش چارچوب، طراحی ساختار حکمرانی مناسب است. این ساختار باید:

  • یک مسئول یا کمیته مشخص برای راهبرد ژئوپولیتیک تعیین کند
  • مدیران کلیدی در حوزه‌های عملیات، ریسک، دولت‌ـروابط و توسعه راهبرد را در تیم بگنجاند
  • جریان‌های اطلاعات بالا به پایین و پایین به بالا را یکپارچه کند
  • ارتباط میان واحدها را تقویت و سیلوها را حذف کند

موفقیت راهبرد ژئوپولیتیک بدون این هماهنگی حاصل نمی‌شود.

ساخت زیرساخت ژئواستراتژیک برای آینده

در عصر جدید جهانی‌سازی، عملکرد مدیران بر پایه توانایی آنها در مدیریت ژئوپولیتیک سنجیده خواهد شد. ساختار حکمرانی مناسب باید سه الزام را رعایت کند:

  1. ایجاد یک کارکرد اختصاصی: یک فرد یا کمیته مسئول نهایی راهبرد ژئوپولیتیک باشد.
  2. گردآوری تیمی متنوع: حضور مدیران حوزه ریسک, عملیات, سیاست‌گذاری, راهبرد و زنجیره تأمین.
  3. حذف سیلوهای سازمانی: تبدیل واحد ژئواستراتژی به مرکز هماهنگی و تبادل داده‌های سیاسی در سراسر سازمان.

جمع‌بندی

عصر جدید جهانی‌سازی، عصر رقابت ژئوپولیتیک است. شرکت‌هایی که بتوانند ریسک‌های سیاسی را شناسایی, تحلیل و مدیریت کنند و آنها را در قلب راهبرد خود قرار دهند، در مسیر رشد پایدار قرار خواهند گرفت.

با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرام ما بپیوندید:

https://telegram.me/sharaPR

برای اطلاعات بیشتر درباره روابط عمومی و اخبار سازمان‌های مختلف، می‌توانید به وبسایت شارا مراجعه کنید.

انتهای پیام/