این دو نامه با نگاهی انتقادی نشان میدهند که تبلیغات پستی، چه از منظر محیطزیست و چه از منظر کارایی اقتصادی، با پرسشهای جدی روبهروست؛ بهویژه زمانی که خیریهها با ارسال مکرر درخواستها، اعتماد و رضایت مخاطبان خود را به خطر میاندازند.
نویسندگان: دنیل اوون، مارلین مکاندرو
تاریخ انتشار: ۲۹ دسامبر ۲۰۲۵
آخرین ویرایش: ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵
منبع: وبسایت The Guardian
شبکه اطلاعرسانی روابطعمومی ایران (شارا) || من آمادهام زوال نامهنگاری را که در سرمقاله شما به آن اشاره شده بود بپذیرم، بهشرط آنکه این روند به حذف کامل همه اشکال تبلیغات پستی نیز بینجامد.
در عصر آنلاین، صرفاً هزینه زیستمحیطیِ فاجعهبارِ چاپ و توزیع حجم عظیمی از کاغذ—که ۹۹ درصد آن بدون خواندهشدن مستقیماً راهی سطل بازیافت میشود—باید سالها پیش به پایان این نوع تبلیغات منجر میشد. هیچکس دلتنگش نخواهد شد.
دنیل اوون
تورینگتون، دوون
چرا خیریهها درخواستهای کمک کریسمسی خود را بارها و بارها برای یکسری مخاطب تکرار میکنند؟ در طول ماههای اکتبر و نوامبر، من ۱۰ بسته پستی از خیریه «کرایسیس» دریافت کردم—و احتمالاً تنها دریافتکننده نبودهام.
چه سهمی از درآمد این سازمان صرف طراحی، چاپ، بستهبندی و ارسال این حجم از نامهها به هزاران نشانی میشود؟ و آیا واقعاً باور دارند این کار به دریافت کمکهای تکراری منجر خواهد شد؟
مارلین مکاندرو
لندن
با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرام ما بپیوندید:
برای اطلاعات بیشتر درباره روابط عمومی و اخبار سازمانهای مختلف، میتوانید به وبسایت شارا مراجعه کنید.
انتهای پیام/