😄 شوخ‌طبعی؛ مهارتی انسانی در رهبری سازمانی
شوخ‌طبعی در مدیریت صرفاً وسیله‌ای برای سرگرم کردن مخاطبان نیست؛ می‌تواند راهی برای ایجاد ارتباط انسانی، کاهش فاصله‌های رسمی و تقویت اعتماد باشد. تجربه دایان بردی، مدیر تحریریه اجرایی فورچون، در گفت‌وگو با مدیرعامل شرکت فلکس نشان می‌دهد که حتی یک اتفاق ناخوشایند روی صحنه می‌تواند زمینه گفت‌وگویی عمیق‌تر درباره آسیب‌پذیری و انسانیت فراهم کند.
نمونه‌هایی از مدیران شناخته‌شده، از ریچارد برانسون و وارن بافت تا تیم کوک، نشان می‌دهد که شوخی با خود می‌تواند بخشی از شیوه حضور مدیران در عرصه عمومی باشد.
بااین‌حال، پیام اصلی مقاله آن است که شوخی مؤثر لزوماً شوخی درباره مسائل جدی نیست؛ گاهی بهتر است مدیر به‌جای شوخی با دیگران، با خودش شوخی کند. این رویکرد می‌تواند به ایجاد ارتباطی انسانی‌تر برای مواجهه با مسائل دشوار کمک کند.
شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا) – شوخ‌طبعی یکی از ویژگی‌های کمتر مورد توجه در رهبری سازمانی است. درحالی‌که مدیران معمولاً با تصمیم‌گیری، اقتدار و توانایی حل مسئله شناخته می‌شوند، توانایی خندیدن به خود نیز می‌تواند در ایجاد ارتباط انسانی و تقویت تعامل با مخاطبان نقش داشته باشد.
دایان بردی در این مقاله، تجربه‌ای شخصی از گفت‌وگو با رِواتی آدوایتی، مدیرعامل شرکت فلکس، در نشست «قدرتمندترین زنان» مجله فورچون را روایت می‌کند. خونریزی ناگهانی لب نویسنده در جریان مصاحبه، موقعیتی ناخوشایند ایجاد کرد؛ اما شوخی‌های او درباره این اتفاق، فضای گفت‌وگو را گرم‌تر کرد و زمینه صحبت درباره آسیب‌پذیری انسان‌ها را فراهم آورد.
این تجربه، نویسنده را به یاد واکنش‌های طنزآمیز برخی مدیران شناخته‌شده می‌اندازد. ریچارد برانسون و وارن بافت از جمله چهره‌هایی هستند که شوخ‌طبعی در تصویر عمومی آن‌ها جایگاه دارد. تیم کوک، رئیس هیئت‌مدیره اجرایی اپل، نیز گاهی با اشاره به اشتباهات یا تجربه‌های شخصی خود، با خودش شوخی می‌کند.
از نگاه بردی، شوخ‌طبعی در نقش‌های عمومی ابزاری مفید است؛ زیرا می‌تواند به کاهش فاصله‌های رسمی و شکل‌گیری ارتباطی انسانی‌تر کمک کند.
مهم‌ترین درس مقاله به تجربه نویسنده در دوران دانشجویی بازمی‌گردد؛ زمانی که برای مصطفی طلبه، مدیر اجرایی وقت برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، سخنرانی می‌نوشت. هنگامی که طلبه از او خواست سخنرانی درباره بیابان‌زایی و افراد بی‌خانمان را خنده‌دار کند، نویسنده تصور کرد باید درباره موضوعات جدی شوخی بسازد. اما پاسخ طلبه روشن بود: نباید درباره موضوعات جدی شوخی کرد؛ بهتر است فرد درباره خودش شوخی کند.
این توصیه، پیام اصلی مقاله را شکل می‌دهد: پیش از آنکه بتوانیم برای حل مسائل دشوار با یکدیگر همکاری کنیم، باید بتوانیم به‌عنوان انسان با هم ارتباط برقرار کنیم.
برای مدیران و متخصصان روابط عمومی، این دیدگاه یادآور آن است که ارتباط مؤثر تنها به انتقال اطلاعات و حفظ تصویری رسمی محدود نمی‌شود. توانایی برقراری ارتباطی انسانی، پذیرش آسیب‌پذیری و استفاده سنجیده از شوخ‌طبعی نیز می‌تواند بخشی از حضور اثربخش در عرصه عمومی باشد.
نویسنده: دایان بردی، مدیر تحریریه اجرایی فورچون
تاریخ انتشار: ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶
منبع اصلی: فورچون
منبع فارسی: شارا ـ شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران