شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا) – ایمیل‌های افشاشده‌ای که نیویورک‌پست بررسی کرده است، درباره ارتباط میان فعالیت شرکت روابط عمومی «مانکس» و تلاش‌های رسانه‌ای پیرامون جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، در آستانه انتخابات ریاست این نهاد در سال ۲۰۲۷ پرسش‌هایی را مطرح کرده است.
بر اساس این گزارش، فیفا پیش‌تر ارتباط قرارداد یک شرکت خدماتی با انتخابات ریاست این نهاد را رد کرده بود و گفته بود مرتبط‌کردن این قرارداد با انتخابات «به‌طور آشکاری نادرست» است.
اما ایمیلی که سارا جکسون از شرکت مانکس برای خبرنگاران بین‌المللی، از جمله خبرنگاران بی‌بی‌سی، ارسال کرده، سفر اخیر اینفانتینو به کشورهای حوزه کارائیب را در چارچوب افزایش توجه به انتخابات ریاست فیفا در سال ۲۰۲۷ مطرح کرده است.
شرکت روابط‌عمومی همچنین مجموعه‌ای از اظهارنظرهای مدیران فدراسیون‌های فوتبال منطقه کارائیب را در اختیار خبرنگاران قرار داده بود. در این اظهارنظرها از عملکرد اینفانتینو و افزایش حمایت مالی فیفا از کشورهای منطقه تمجید شده بود.
یکی از این اظهارنظرها از سوی مایکل ریکتز، رئیس فدراسیون فوتبال جامائیکا، مطرح شده بود که از افزایش حمایت مالی فیفا در دوره ریاست اینفانتینو سخن گفته است. آوانل مورتون، رئیس فدراسیون فوتبال جزایر ویرجین بریتانیا، نیز از عملکرد اینفانتینو در منطقه تمجید کرده بود.
بر اساس گزارش نیویورک‌پست، جکسون این مجموعه اظهارنظرها را محتوایی مناسب برای طرح در رسانه‌ها و مرتبط با بحث گسترده‌تر درباره رهبری فیفا در آستانه انتخابات ۲۰۲۷ معرفی کرده بود.
این گزارش در شرایطی منتشر شده که آینده ریاست اینفانتینو و مسائل مربوط به مدیریت تجاری فیفا نیز در مرکز توجه قرار دارد. نیویورک‌پست پیش‌تر گزارش داده بود که فیفا طرح ۲۰ میلیارد دلاری خود برای فروش بخشی از دارایی‌های تجاری فوتبال به شرکت سرمایه‌گذاری تریو کپیتال را کنار گذاشته است.
در همین زمینه، یوفا نیز برای دسترسی به اسناد و دریافت اظهارات جاش کوشنر و شرکت سرمایه‌گذاری او اقدام حقوقی انجام داده است. فیفا این اقدام را «آزار و اذیت» توصیف کرده است.
جیانی اینفانتینو در فوریه ۲۰۱۶، پس از استعفای سپ بلاتر، به ریاست فیفا انتخاب شد. دوره احتمالی چهارم ریاست او از سال ۲۰۲۷ تا ۲۰۳۱ خواهد بود.
گزارش حاضر بیش از هر چیز، اهمیت مرز میان ارتباطات سازمانی، روابط رسانه‌ای و فعالیت‌های مرتبط با رقابت‌های انتخاباتی در یک نهاد بین‌المللی را برجسته می‌کند؛ به‌ویژه زمانی که یک سازمان باید درباره منابع مالی، قراردادهای ارتباطی و هدف ارتباطات خود شفاف باشد.
نویسنده: جیمز فرِینی
تاریخ انتشار: ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶
منبع اصلی: نیویورک‌پست
منبع فارسی: شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا)