درباره شارا | تماس | جستجوی پیشرفته | پیوندها | موبایل | RSS
 خانه    تازه ها    پایگاه اخبار    پایگاه اندیشه    پایگاه کتاب    پایگاه اطلاعات    پایگاه بین الملل    پایگاه چندرسانه ای    پایگاه امکانات  
سه شنبه، 11 بهمن 1401 - 01:49   

مهلت ثبت‌نام نوزدهمین کنفرانس بین‌المللی روابط‌عمومی ایران تمدید شد

  مهلت ثبت‌نام نوزدهمین کنفرانس بین‌المللی روابط‌عمومی ایران تمدید شد


ادامه ادامه مطلب یک

درخواست از ایلان ماسک برای ارائه اینترنت ماهواره‌ای به زنان و دختران افغان

  درخواست از ایلان ماسک برای ارائه اینترنت ماهواره‌ای به زنان و دختران افغان


ادامه ادامه مطلب دو

کارگاه مدیریت بحران در روابط‌عمومی

  کارگاه مدیریت بحران در روابط‌عمومی


ادامه ادامه مطلب سه

جشنواره مردم‌داری ایران برگزار می‌شود

  جشنواره مردم‌داری ایران برگزار می‌شود


ادامه ادامه مطلب چهار

   آخرین مطالب روابط عمومی  
  درخواست از ایلان ماسک برای ارائه اینترنت ماهواره‌ای به زنان و دختران افغان
  رئیس اداره ارتباطات و اطلاع رسانی راه و شهرسازی استان زنجان: آگاهی سازی و اطلاع رسانی دقیق و به موقع فعالیت ها توسط روابط‌عمومی‌ها ضروری است
  برگزاری نشست شورای اطلاع رسانی و بررسی فعالیت چند روابط‌عمومی
  رئیس دانشگاه پیام نور آذربایجان شرقی تاکید کرد: روابط‌عمومی، فرهنگ ساز و پیشانی هر سازمان
  جلسه شورای هماهنگی روابط‌عمومی راه و شهرسازی سیستان و بلوچستان برگزار شد
  رئیس هیأت مدیره انجمن سواد رسانه‌ای ایران: با پلتفرمِ متخلفی که جریانِ تنظیم‌گری را برهم می‌زند، برخورد جدی شود
  احساس خطر شرکت‌های بزرگ از «چت بات» جدید
  کارگاه مدیریت بحران در روابط‌عمومی
  چین بزرگ‌ترین صادر کننده دوربین‌های تشخیص چهره در جهان است
  روزنامه نگار ابزار سیاست!
ادامه آخرین مطالب روابط عمومی
- اندازه متن: + -  کد خبر: 50948صفحه نخست » ارتباطات و روزنامه نگاریدوشنبه، 14 آذر 1401 - 17:15
در باب شعارنویسی‌ها و احوال آشفته این روز‌های «شهر»
شعارنگاره‌ها در میانه انکار یا پذیرش به عنوان بحران
دیوارهای شهر چه می‌گویند؟ - شعارنویسی‌های این روز‌ها تنها نتیجه یک انحراف یا تهییج هیجان نیست، بلکه می‌توان از آن به عنوان آینه تمام نمای احوالات این روز‌های کشور یاد کرد. این روز‌ها هیچ چیز عادی نیست؛ حتی دیوارها! دیوار‌های این شهر، پر از دیوارنگاره‌هایی نامعمول هستند که به جای خلق یک تصویر هنری و زیبا، یکی بر آن شعار نوشته و یکی آن را مخدوش کرده است. آشفتگی بر دیوار‌های این شهر جولان می‌دهد؛ همانند آن‌چه در جامعه در جریان است
  

 

شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران (شارا)-|| «شعارنویسی»، به عنوان یکی از قدیمی‌ترین پدیده‌های اعتراضی، این روز‌ها بیش از هر زمان دیگری به چشم می‌آید. سامانه ۱۳۷ شهرداری تهران، اخیراً گزارش داده که درخواست برای پاک کردن دیوار نوشته‌ها از سوی شهروندان، رشدی ۶ هزار درصدی داشته است.

به گزارش فرارو، بر کسی پوشیده نیست که طی بیش از دو ماه گذشته سیمای شهر‌ها چگونه با شعارنویسی‌های گسترده دگرگون شده است. برخی از ناظران سیاسی و جامعه‌شناسان بر این باور هستند که فیلترینگ و محدودیت‌های فضای مجازی موجب شده، در میانه ناآرامی‌های اخیر، برای نمایش اعتراض مجدداً به این تاکتیک قدیمی رجوع شود. در سوی مقابل این رویکرد که غالبا خوانشی آکادمیک است، جریانی در کشور تحلیل‌شان این است که شعارنویسی‌ها، نتیجه توطئه‌های خارجی و پدیده‌ای تصنعی است که ریشه‌ای در اعتراض شهروندان ایرانی ندارد.

برای نمونه، روزنامه دولتی ایران نیز در اواسط مهر ماه، طی گزارشی از دریافت دستمزد در ازای شعارنویسی شبانه و ترکیب بازداشتی‌ها خبر داد. بنابر ادعای این روزنامه، افرادی که به جرم شعارنویسی توسط نیرو‌های انتظامی و امنیتی دستگیر شده‌اند، در گروه‌های ۲ الی ۴ نفره اقدام به شعارنویسی کرده و عموماً مبلغی بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ هزار تومان برای هر شب شعارنویسی دریافت کرده‌اند.

حتی، سید مجید میراحمدی، معاون امنیتی و انتظامی وزیر کشور نیز در گفت‌وگو با صداوسیما مدعی شده در جریان ناآرامی‌های اخیر، برای شعارنویسی، سه میلیون، شعار شبانه دو میلیون حمله به مأمور ۵۰ میلیون تومان و برای کشتن مأمور، شرایط پناهندگی یا فرصت خدمات قابل توجهی را در خارج از کشور ارائه شده است.

همچنین، روزنامه همشهری در اواخر آبان ماه، در گزارشی بر ضرورت تغییر در پاک کردن محتوای برخی شعار‌ها تاکید کرد. این روزنامه نوشت: «شعار مرگ بر دیکتاتور و زن زندگی آزادی، شعار انقلاب است وگرنه شعار این جریان همین بددهنی‌ها و فحاشی‌ها و هرزگی‌ها و تهدیدکردن‌هاست. این شعار‌ها وقتی دست اهلش نباشد خودش ابزار افشای نفاق می‌شود. شعاری که بر قلب‌ها نباشد بر سر زبان‌ها نیز نخواهد ماند؛ عمل که بماند.»

فارغ از هر گونه قضاوتی نسبت به شعارنویسی‌ها فراگیر شده در خیابان‌ها، اکنون مساله مهم این است که این پدیده یک واقعیت غیرقابل انکار بوده که مواجهه با آن گریزناپذیر است. اکنون پرسش این است که باید با پدیده شعارنویسی چگونه برخورد شود و گسترش این پدیده در برهه کنونی چه معنایی را برای نهاد‌های رسمی دارد؟


شعارنگاره‌ها در میانه انکار یا پذیرش به عنوان بحران

یکی از درد‌های بزرگ جامعه ایرانی از گذشته تا کنون، انکار و طرد صورت‌مساله‌ها بوده است. بسیاری از رخدادها، چنان بازنمایی و مورد خوانش قرار می‌گیرند که گویی اصلا موجودیت ندارند. نتیجه چنین برآیندی نیز انکار مساله به جای حل آن بوده است. یا در بهترین حالت زمانی که یک مساله به بحران تبدیل شده، حل بحران صورت نگرفته بلکه شاهد مدیریت داستان بوده‌ایم. به‌روایت شفاف‌تر، در بسیاری مقاطع مختلف بحران حل نشده، بلکه همچنان پابرجا مانده، اما آن‌‎چه صورت گرفته مدیریت محدود و زمان‌مند بحران بوده است. نتیجه حتمی چنین روندی نیز انباشت بحران طی دهه‌های متمادی بوده و خواهد بود.

با نظر به این تفاسیر، در حداقلی‌ترین خوانش نیز پدیده شعارنویسی را می‌بایست یک «مساله» قلمداد کرد. مساله‌ای که هم در میدان عینی و هم در میدان مجازی نمود‌های آن به وضوح قابل مشاهده است. اما نوع مواجهه با این واقعیت اهمیتی فوق‌العاده دارد؛ فوق‌العاده از این حیث که انکار یا پذیرش این مساله، اهمیتی مهم در تعیین نگاه به مواجهه با آن دارد.

نگاه ابتدایی و برخی از افراد این است که اساسا داستان شعارنویسی‌های این روزها، توطئه دشمنان و سرسپردگان خارجی بوده که در قبال دریافت پول یا هیجانات، چنین اقدامی را انجام می‌دهند. چنین رویکردی، با عادی انگاشتن وضعیت، اساس صورت مساله را انگار و وضعیت را عادی نمایش می‌دهد. گویی آب از آب تکان نخوره و تمامی آن‌چه که به عنوان شعارنویسی در شهر‌ها شاهد هستیم، نتیجه یک توطئه خارجی است. چنین رویکردی طی سال‌های متمادی از سوی برخی از مسئولین و نهاد‌های رسمی، در پیش گرفته شده، اما نه تنها دستاوردی نداشته، بلکه همواره بر دایره بحران‌ها افزوده است. در وضعیت کنونی نیز انکار و عادی‌انگاری واقعیت شعارنویسی‌های این روز‌ها که به معضل و دردسری عینی (برای نیرو‌های نظامی و امنیتی) و زیبایی‌شناختی (برای سیمای شهر) تبدیل شده، به معنای عدم درک صحیح از علت و پیامد‌های رخداد است.

نقصان‌های نگاه نخست، ضرورت طرح نگاه دومی را مطرح می‌کند که بر اساس آن شعارنویسی به عنوان مساله‌ای مهم که باید مورد ارزیابی و بررسی قرار بگیرد، پذیرفته می‌شود. در این نگاه، رخداد شعارنویسی‌های اخیر رخدادی غیرمعمول مورد ارزیابی و علت ظهور مجدد چنین پدیده اعتراضی‌ای در کانون توجه قرار می‌گیرد. در واقع، پذیرش صورت مساله، مهم‌ترین بخش حل بحران نیز هست. تا زمانی که پذیرفته نشود که با مساله‌ای غیرمعمول همچون پدیده شعارنویسی مواجه هستیم، نمی‌توان برخوردی معمول و منطقی با این موضوع داشت.


حکایت آشفتگی دیوار‌ها از حال‌وروز «شهر»

شعارنویسی‌های این روز‌ها تنها نتیجه یک انحراف یا تهییج هیجان نیست، بلکه می‌توان از آن به عنوان آینه تمام نمای حال‌ و روز این روز‌های کشور یاد کرد. حال‌ و روزی که هیچ خوب نیست و هیچ‌کسی نمی‌تواند مدعی عادی بودن وضعیت باشد. این روز‌ها کشور وضعیت نسبتا دشواری را طی می‌کند که در نتیجه آن تمامی امور و حوزه‌ها، سیاسی (سیاست‌زده) شده‌اند. دوقطبی‌ای خطرناک بر جامعه سایه افکنده که اقتصاد، ورزش، فرهنگ و یا به عبارت دقیق‌تر جزء جزءِ زندگی روزمره ایرانیان را فرا گرفته است.

این روز‌ها هیچ چیز عادی نیست؛ حتی دیوارها! دیوار‌های این شهر، پر از دیوارنگاره‌هایی نامعمول هستند که به جای خلق یک تصویر هنری و زیبا، یکی بر آن شعار نوشته و یکی آن را مخدوش کرده است. آشفتگی بر دیوار‌های این شهر جولان می‌دهد؛ همانند آن‌چه در جامعه در جریان است. دیوار‌های آشفته این شهر، فراتر از یک تصویر ساده هستند. در واقع، همین دیوار‌ها شناسه بخشی از شهروندان این شهر هستند که به درست یا نادرست، اعتراض دارد. شهروندانی که به جای تورم کمرشکن و درگیر بودن در سطحی‌ترین مسائل روزمره، یک زندگی عادی و امید را مطالبه می‌کند.


دوری‌گزینی از زما‌ن‌پریشی و پذیرش مطالبات زمانه

در این شکی نیست که در میانه بحران‌ها، همواره برخی فرصت‌طلبان نیز در پی سوءاستفاده از وضعیت برای پیش‌برد اهداف‌شان هستند. ناآرامی‌های اخیر و در بطن آن نیز شعارنویسی‌ها از این قاعده مستثنی نیستند. این که برخی جریان‌ها تلاش کنند از این پدیده به عنوان ابزاری برای بیان ستیزه‌های خود بهره بگیرد، امری محتمل است. اما همان‌گونه که اشاره شد، شعارنویسی‌ها حکایت تمام‌نمای احول آشفته این روز‌های کشور است.

بر سیاق همان رشد ۶ هزار درصدیِ درخواست شهروندان برای پاک کردن شعارنویسی‌ها از سامانه ۱۳۷ شهرداری تهران، به نظر می‌رسد مطالبه عمومی بازگردان زیبایی به شهر است. اکنون همه می‌خواهیم زیبایی به شهر بازگردد؛ دیوار‌ها تمیز شوند یا به عبارت ساده‌تر وضعیت به شرایط عادی بازگردد. بدون تردید برای نائل شدن و تحقق چنین هدفی نگاه پلیسی و دستوری نه جواب‌گو بوده و نه خواهد بود، آن‌چنان که در گذشته نیز پاسخ‌گو نبوده است!

اکنون زمان تعامل با شهر و دیوارنگاره‌هایش است؛ این مسئولیت خطیر نیز بر عهده کسی نیست، جز «نهاد‌های رسمی.» اکنون زمان آن است که در تعامل با این اجتماع و شهروندان‌اش بازنگری صورت بگیرد. مناسبات تغییر کند و مطالبات زمانه فهم شود. نگاه آناکرونیستی (زمان‌پریشانه) تنها و تنها عامل تداوم انسداد سیاسی کنونی و افزایش سطح بحران بوده و خواهد بود.
 

تاریخ انتشار: ۱۳:۲۵ - ۱۴ آذر ۱۴۰۱

منبع: https://fararu.com/fa/news/590456

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
   پربیننده ترین مطالب روابط عمومی  

  روزنامه نگار ابزار سیاست!


  دورۀ چهار جلدی «عوامل مؤثر بر اقناع» منتشر شد


  ضعف شناختی روابط‌عمومی‌ها‌


  انتصاب سرپرست روابط‌عمومی‌ پتروشیمی اروند


  رد نظام‌مند و سیستماتیک اقدامات نادرست


  جای خالی روابط‌عمومی‌‌ اورژانس در زلزله خوی


  نبض رسانه در سازمان‌ها در دست روابط‌عمومی‌‌ است


  روابط‌عمومی؛ آنچه که باید، آنچه که هست


  روزنامه‌نگاری که گزارشگری جنگ را بنیادگذارد


  مسئول روابط‌عمومی‌‌ اداره کل پست گیلان منصوب شد


 
 
 
مقالات
گفتگو
گزارش
آموزش
جهان روابط عمومی
مدیریت
رویدادها
روابط عمومی ایران
کتابخانه
تازه های شبکه
آخرین رویدادها
فن آوری های نو
تبلیغات و بازاریابی
ایده های برتر
بادپخش صوتی
گزارش تصویری
پیشنهادهای کاربران
اخبار بانک و بیمه
نیازمندی ها
خدمات
خبرنگار افتخاری
بخش اعضا
دانلود کتاب
پیوندها
جستجوی پیشرفته
موبایل
آر اس اس
بخشنامه ها
پیشکسوتان
لوح های سپاس
پیام های تسلیت
مناسبت ها
جملات حکیمانه
پایان نامه ها
درباره شارا
تماس با ما
Shara English
Public Relation
Social Media
Marketing
Events
Mobile
Content
Iran Pr
About Us - Contact US - Search
استفاده از مطالب این سایت با درج منبع مجاز است
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شارا است
info@shara.ir
  خبر فوری: فراخوان دومین "جشنواره مردم‌داری ایران" منتشر شد