شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : نخستين وزير اطلاعات وجهانگردي ايران (انتشارات و مطبوعات =ارشاد)
دوشنبه، 19 اسفند 1398 - 09:47 کد خبر:9465
  شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران (شارا)-مجلس شوراي ملي 19 اسفند 1342 كابينه حسنعلي منصور را كه دو روز پيش از آن و در پي كناره گيري امير اسدالله علم مامور تشكيل دولت شده بود تاييد كرد و اداره انتشارات و راديو تبديل به وزارت اطلاعات (انتشارات و مطبوعات ــ ارشاد ) شد


 شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران (شارا)-مجلس شوراي ملي 19 اسفند 1342 كابينه حسنعلي منصور را كه دو روز پيش از آن و در پي كناره گيري امير اسدالله علم مامور تشكيل دولت شده بود تاييد كرد و اداره انتشارات و راديو تبديل به وزارت اطلاعات (انتشارات و مطبوعات ــ ارشاد ) شد كه بعدا سازمانهاي ديگري از جمله جهانگردي بر آن اضافه گرديد و نصرت الله معينيان روزنامه نگار معروف تصدي وزارت تازه را برعهده گرفت. قبلا امور مطبوعات از جمله صدور پروانه نشريات از اختيارات وزارت كشور و پيش از آن شوراي عالي فرهنگ بود.


     معينيان كه در شايستگي او در مديريت، ميهندوستي و پاكدامني جاي ترديد وجود ندارد و از مردان بزرگي است كه ايران در تاريخ معاصر خود به وجود آورده است پيش ازقبول مديريت انتشارات و راديو، سردبير روزنامه بود.


      وي راديو ايران و خبرگزاري پارس را كه دو موسسه تقريبا «مرده »بودند با كمترين هزينه و نيروي انساني به صورتي در آورد كه با بهترين موسسات مشابه در كشورهاي پيشرفته كوس برابري مي زدند. براي رسيدن به اين هدف، معينيان مقررات استخدامي جدا گانه اي را همراه با انضباط سخت و آموزش ضمن خدمت به اجرا در آورد كه در آن پرداخت دستمزدها به صورت روزانه صورت مي گرفت. حتي از قلم افتادن يك «واو» در يك مطلب جريمه سنگين داشت و همين روش باعث پرورش نسلي شد كه تا سالها رسانه هاي كشور را با كيفيت خوب اداره مي كرد.


     معينيان با ابداع تلفن 27000 شخصا به نظرات مردم نسبت به برنامه هاي راديو رسيدگي دقيق مي كرد و اگر از يك موسسه دولتي ديگر شكوه و شكايت كرده بودند تا رسيدن به حصول نتيجه، كار را شخصا دنبال مي كرد. در زير دفتر ويژه تلفن 27000 اقدامهايي را كه درباره هر تماس تلفني مخاطب صورت گرفته بود شخصا مي نوشت و امضاء مي كرد كه مطالعه آن براي هر پژوهشگر تاريخ مي تواند جالب باشد.


      معينيان نامه هاي وارده را در كمتر از 12 ساعت مي خواند و پاسخ مي داد و از دريافت پيشنهاد ها و طرحهاي تازه استقبال مي كرد و حتي آنها را مي خريد. براي هر برنامه، يك شورا به وجود آورده بود و اتخاذ هرگونه تصميم با نظر شورا بود كه اعضاي آن در كار خود استاد بودند.


     در آن زمان كه براي دولت اشاره به كوچكترين ضعفي قابل تحمل نبود، معينيان اجازه پخش برنامه روزانه «در گوشه و كنار شهر» را در پرايم تايم (ساعت 4 و نيم بعد از ظهر) از راديو ايران داده بود كه ضعفها و نارسايي هاي جامعه تهران را منعكس مي كرد. خبرهاي ساير كشور ها بايد از چند منبع گرفته مي شد تا مبادا يك منبع مغرض باشد و ميهن ما هنوز نتوانسته معادل سردبيراني كه او در دوران طولاني مديريت خود بر خبر گزاري و راديو پرورش داد توليد كند.


     امير اسدالله علم در بهمن ماه سال 1341 با برداشتن معينيان از سازمان انتشارات و راديو و انتصاب او به وزارت راه اشتباه بزرگي را مرتكب شد كه در به وجود آمدن رويدادهاي خرداد 1342 تاثير فراوان داشت. برنامه هاي راديو با مديريت منصوب از جانب اسدالله علم تا حدي باعث تشديد وضعيت شد و فردي كه جانشين معينيان شده بود اجازه داده بود كه در بهار 1342 دستگاههاي پخش ساز و آواز راديو را به شهر قم ببرند و در ميدانها و چهار راههاي اين شهر با صداي بلند ترانه پخش كنند ــ كاري كه قبلا سابقه نداشت. علم چند ماه بعد متوجه اشتباه خود مبني بر تغيير معينيان از سازمان انتشارات و راديو شد و او را با حفظ سمت وزارت راه بار ديگر به مديريت آن سازمان باز گردانيد كه حسنعلي منصور در اسفند همين سال انتشارات و راديو و ادارات مربوط را در هم ادغام كرد و به صورت وزارتخانه در آورد.


     معينيان سالها بعد با هدف خدمت به وطن و هموطنان پيشنهاد رياست دفتر شاه (اصطلاحا دفتر مخصوص) را پذيرفت تا رابط اطمينان بخش و بي غرضي ميان مردم و شاه باشد. ولي، روال كار در دربار طوري بود كه معينيان امكان كمك كردن به حل مسائل را به دست نمي آورد و در اينجا يك مدير شايسته، بي نظر و ميهندوست عملا خنثي شده بود و كار موثري نمي توانست انجام دهد. سپهبد نصيري هم با مخالفت با برنامه هاي اصلاحي معينيان كار را بر او دشوارتر ساخته بود. نصيري نمي خواست كه شاه مستقيما و از دست اول (مردم) از مشكلات و مسائل آگاه شود. نصيري مايل بود كه همانند سابق، مسائل پس از سانسور او به اطلاع شاه برسد و ارسال پاسخ ها نيز تحت كنترل او باشد.

 

بسياري از انديشمندان وطن خارج ساختن معينيان از بخش اجرايي ايران و قراردادن او را در چهار ديواري يك دفتر در طول يك دهه بزرگترين آسيب به ايرانيان و به منزله يك توطئه مي دانند. محروم كردن ايران از نيمه دهه 1340 از استعداد مديريت، مهارتها و درستي و پاكدامني خاص معينيان لطمه و نقصان بزرگي بود كه هرگز جبران نخواهد شد. معينيان از شهر اصفهان برخاسته است.

 

منبع: http://www.iranianshistoryonthisday.com