شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : برداشتي آزاد از آن روي سكه جام جهاني/ خبرنگار اعزامي شارا به جام جهاني قطر
شنبه، 19 آذر 1401 - 15:23 کد خبر:50984
به نظرم برگزاري جام جهاني در قطر ضد تبليغ شد برايش. كمتر كسي از مسافران تمايل خواهد داشت كه بار ديگر پاي در اين برهوت به زور بزك شده بگذارد. برنده واقعي جام جهاني شركت هاي پيمانكاري بودند كه پروژه هاي بي خاصيتي مثل زيرگذر از خيابان 20 متري را با آن همه سنگ هاي گرانقيمت و سيستم هاي خنك كننده و پله برقي‌هاي مدرن چپانيده بودند بر ميزباني كه گويا عطش خرج كردن دارد.



شبكه اطلاع‌رساني روابط‌عمومي ايران (شارا)-|| جام جهاني در قطر يا بهتر است بگوييم در شهر دوحه كه 80 درصد جمعيت كشور را در خود جاي داده است، جام جهاني كارگران بود. كشوري با هشت شهر كوچك كه براي 313 هزار تن از اعراب ساكن خود، نفت و گاز را خرج بيابان هاي خشك و لم يزرع مي كند و به معناي واقعي دست به سياه و سفيد نمي زنند.


دو هزار و 500 مهاجر آفريقايي و آسيايي كه با حقوقي ناچيز نسبت به فوق گران بودن كالاها و خدمات، به سختي امرار معاش مي كنند و ساكنان غير عرب كه عمده درآمدشان صرف انرژي آب و برق و گاز و غيره مي شود با تعرفه هاي بالايي كه دولت قطر براي‌شان در نظر گرفته است در اين بيابان خشك زيست مي كنند.


"شهر ارواح" عنواني بود كه يكي از ايرانيان ساكن قطر براي قبل و بعد از اتمام جام جهاني كه شهر خالي از جمعيت مي شود اطلاق كرد. در حلقه گرد آمده به دور كارناوال ها و محل برگزاري فستيوال ها، چشمان بهت زده كارگران سيه چرده بيش از ديگران مشهود بود. آدم نديده بودند در اين شهر كه اينك در ميان زرق و برق جام جهاني، كمي خستگي از تن به در مي كردند انگار. عمده تماشاگران برنامه هاي جانبي جام جهاني، همين كارگران بودند.


كارگراني كه قبل از شروع مسابقات، با پوشيدن پيراهن تيم هاي مسابقه دهنده و گرفتن چند دلار، از آنها خواسته مي شد تا صندلي هاي خالي استاديوم را بخصوص براي بازي هاي كم تماشاگر پر كنند.


بعد از پايان هر مسابقه، صف طويلي از اين تماشاگران را مي ديدي كه در جلو صف، يك نفر دلار در دست به هريك مبلغي مي دهد و پيراهن تيمي ديگر را بر قامت رنجورشان مي پوشاند.


ايستگاه هاي آتشفشاني اما در دست تركيه اي ها بود. همانظور كه بر روي سيب و پرتغال ها برچسب تركيه نصب بود.


آلماني ها كه اصلا نيامده بودند، 37 هزار بليط اختصاص يافته به آنها را فقط سه هزار نفر اجابت كردند و آمدند.


به نظرم برگزاري جام جهاني در قطر ضد تبليغ شد برايش. كمتر كسي از مسافران تمايل خواهد داشت كه بار ديگر پاي در اين برهوت به زور بزك شده بگذارد. برنده واقعي جام جهاني شركت هاي پيمانكاري بودند كه پروژه هاي بي خاصيتي مثل زيرگذر از خيابان 20 متري را با آن همه سنگ هاي گرانقيمت و سيستم هاي خنك كننده و پله برقي‌هاي مدرن چپانيده بودند بر ميزباني كه گويا عطش خرج كردن دارد.


خاطره جام جهاني قطر را مي توان اين‌گونه در ذهن كمي خوشايند ساخت كه با خود بگويي چه خوب شد كه كارگران سوداني، كنيايي، هندي و سوماليايي چند روز و چند شب كمي دنياي‌شان رنگارنگ شد تا يادشان برود تصوير لحظات جان دادن رفيقان‌شان را در لابلاي اهرام فراعنه عصر جديد.