شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : الگوي ژورناليستي لنين
دوشنبه، 11 مهر 1401 - 16:23 کد خبر:47848
با الگوي لنين، روزنامه هاي احزاب و به ويژه احزاب اقليت كه گزارش كميته هاي محلي خود و اظهار نظر مردم و اصحاب نظر و كارشناسان را درباره امور و مشكلات و طرح هاي مجالس و لوايح دولت و انتصابات و اشتباهات مي نويسند كمك بزرگي به اصلاح امور و روشن ساختن مردم هستند و پايه دمكراسي يك كشور بشمار مي روند و آموزش دمكراسي مي دهند.



شبكه اطلاع‌رساني روابط‌عمومي ايران (شارا)-|| لنين رهبر وقت روسيه شوروي سوم اكتبر سال 1921 (طبق تقويم گريگوري) سردبيران پراودا، روزنامه رسمي و ارگان حزب كمونيست را به كرملين فراخواند و نظر خود را در باره چگونگي محتواي اين روزنامه براي آنان تشريح كرد كه در تاريخ مطبوعات باقي مانده و الگوي بسياري از روزنامه هاي حزبي شده است.


لنين در آن روز به سردبيران پراودا گفته بود كه روزنامه حزب نبايد به صورت روزنامه معمولي (حرفه اي) باشد كه پُر از حرف ها و كارها و تبليغات مقامات و معاريف هستند و ادامه روش جاري پرودا مردم را از هرچه كه عنوان روزنامه دارد زده مي كند. روزنامه حزب كه توسط مقامات خوانده مي شود نه تنها بايد آنان را از نظرات حزب آگاه كند، بلكه در آن بايد ببينند كه چه ايرادي در كار است و مردم چه نظري درباره تصميمات و اقدامات دولت دارند و از چه مي نالند و چه چيز را ناقص مي پندارند. روزنامه حزب بايد نقائص و دردها را هم بنويسد و از دشواري ها سخن بگويد و افراد با استعداد، دلسوز، مبتكر و فداكار را معرفي و بزرگ كند تا بزرگتر شوند و به مقام برسند و باعث پيشرفت كشور و دلگرمي سايرين شوند و سرمشق قرار گيرند.

 

براي رسيدن به اين مقصود، به حزب اندرز داده ام كه در كميته هاي كوچك (محله اي) و بزرگ، اعضاي كميته ها در جلسات هفتگي پس از شنيدن [دريافت] بخشنامه هاي حزب و بحث درباره آنها، به ايراد نطقِ آزاد (پس از دستور) بپردازند و هر مشكلي را در منطقه و محله خود و يا نقطه ديگري از كشور در فاصله دو جلسه كميته مشاهده كرده و يا شنيده باشند بدون ترس و ملاحظه بيان كنند، از دكتر محل تا سپور و از خود من تا آموزگار مدرسه. البته چيزهاي خوبي را هم كه ديده اند بيان دارند و اين صورتجلسه هاي كميته ها كه به تفصيل و دقت نوشته و به مركز حزب در مسكو ارسال مي شود منبع بزرگي براي پراودا هستند.

 

از مسئولان كميته ها خواسته شده است كه از اصحاب نظر و مردم محل كه عضو حزب نيستند ولي از امور آگاهند و يا حرفي دارند كه بزنند دعوت شود كه در جلسات كميته ها حاضر شوند و هرچه را كه در دل دارند و ازجمله نظر خود را درباره تصميمات دولتي بگويند. شما هر روز چند نويسنده كه مبتدي و بي تجربه نباشند و خوب و بَد را درك كنند و ملاحظه كاري هم نكنند به دفتر حزب بفرستيد تا صورتجلسه هاي دريافتي از كميته ها را بخوانند و از لابلاي آنها دشواري ها و دردها و همچنين قوت ها را خارج سازند و اين مطالب را به شيوه روزنامه نگاري (ساده و روشن) در چند صفحه چاپ كنيد تا درس دهد و امور بهبود يابد و كشور مسئله نداشته باشد.

 

خود من از اين پس بر اساس همين نوشته هاي شما قضاوت خواهم كرد زيرا كه به تنهايي فرصت خواندن آن همه صورتجلسه را ندارم و منشي هاي حزب هنگام خلاصه كردن و موضوع بندي نمي توانند مانند شما ساده بنويسند و با ذره بين حقايق را ببينند و بيرون بكشند. خواندن گزارش آنها در باره صورتجلسه هاي كميته ها اگر هم خسته كننده نباشد وقتگير است.


از روز بعد شوراي سردبيري پراودا هفت نويسنده ارشد را كه كمتر از 36 سال نداشتند مامور اين كار كرد و تيراژ اين روزنامه به تدريج به 14 ميليون رسيده بود.


مائو بعدا با توجه به اين روش، حتي برخي از نامه هايي را كه مردم چين برايش مي فرستادند، براي درج و عبرت آموزي مقامات به روزنامه خلق مي فرستاد و چاپ مي شد.


با الگوي لنين، روزنامه هاي احزاب و به ويژه احزاب اقليت كه گزارش كميته هاي محلي خود و اظهار نظر مردم و اصحاب نظر و كارشناسان را درباره امور و مشكلات و طرح هاي مجالس و لوايح دولت و انتصابات و اشتباهات مي نويسند كمك بزرگي به اصلاح امور و روشن ساختن مردم هستند و پايه دمكراسي يك كشور بشمار مي روند و آموزش دمكراسي مي دهند.

  منبع: iranianshistoryonthisday