شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : آنچه بايد بدانيم!/ نكاتي‌ درباره‌ تهيه‌ متن‌ يك‌ سخنراني‌
دوشنبه، 5 مهر 1400 - 11:51 کد خبر:36105
فراموش‌ نكنيد كه‌ سخنراني‌ بايد به‌ راحتي‌ قابل‌ خواندن‌ باشد. متن‌ آن‌ را بايد يك‌ خط‌ در ميان‌، يا دو خط‌ در ميان‌ بنويسيد و جاي‌ خالي‌ كافي‌ در حاشيه‌ آن‌ باقي‌ بگذاريد. براي‌ واژگاني‌ كه‌ ممكن‌ است‌ غلط‌ تلفظ‌ شوند از املاي‌ آوانگار استفاده‌ كنيد.



1. سخنراني‌ را با اداي‌ احترام‌ (خوش‌آمدگويي‌) به‌ مقام‌هاي‌ مختلف‌ عالي‌رتبه‌ حاضر در مجلس‌ و عموم‌ مخاطبان‌ شروع‌ كنيد (مثلا" جناب‌ آقاي‌ رييس‌، اعضاي‌ محترم‌ هيئت‌ مديره‌، حضار گرامي‌).


2. معمولا" انديشه‌ سازمان‌بخش‌ سخنراني‌ را در اولين‌ يا دومين‌ پاراگراف‌ به‌ روشني‌ بيان‌ مي‌كنند. بسياري‌ پيشنهاد مي‌كنند كه‌ سخنراني‌ با يك‌ نقل‌ قول‌ آغاز شود. اما تجربه‌ نشان‌ داده‌ است‌ كه‌ نقل‌ قول‌ اگر سنجيده‌ انتخاب‌ نشود و با اسلوب‌ سخنران‌ تناسب‌ نداشته‌ باشد مي‌تواند مصنوعي‌ جلوه‌ كند. در صورتي‌ كه‌ در اين‌ مورد شك‌ داشتيد بهتر است‌ نقل‌ قول‌ را رها كنيد و مستقيماً به‌ نكته‌ اصلي‌ بپردازيد.


3. انديشه‌ سازمان‌بخش‌ خود را به‌ زباني‌ جاندار و روشن‌ بيان‌ كنيد و بكوشيد واژه‌، عبارت‌ يا استعاره‌اي‌ به‌ ياد ماندني‌ كه‌ اين‌ انديشه‌ را در سراسر سخنراني‌ برانگيزد تكرار كنيد. مثلا" يك‌ كانديداي‌ سياسي‌ كه‌ مايل‌ است‌ بر انديشه‌
 

همبستگي‌ جامعه‌ در ابعاد گوناگونش‌ تأكيد ورزد ممكن‌ است‌ با به‌ كار بردن‌ عبارت‌ «خانواده‌ قومي‌ آمريكايي‌» در سراسر سخنراني‌ خود از آن‌ به‌عنوان‌ وسيله‌اي‌ براي‌ انتقال‌ اين‌ انديشه‌ به‌ مخاطبان‌ استفاده‌ كند.


4. در متن‌ سخنراني‌ از لطيفه‌ استفاده‌ نكنيد، مگر آنكه‌ سخنران‌ واقعاً استعداد لطيفه‌گويي‌ داشته‌ باشد.


5. حوادث‌ جالبي‌ را كه‌ براي‌ خودتان‌ اتفاق‌ افتاده‌ است‌ و مستقيماً به‌ نكات‌ اصلي‌ بحث‌ مربوط‌ مي‌شود در سخنراني‌ بگنجانيد. چنانچه‌ مطلب‌ خارج‌ از موضوع‌ يا بيش‌ از اندازه‌ طولاني‌ است‌ از نقل‌ آن‌ خودداري‌ كنيد.


6. فراموش‌ نكنيد كه‌ سخنراني‌ بايد به‌ راحتي‌ قابل‌ خواندن‌ باشد. متن‌ آن‌ را بايد يك‌ خط‌ در ميان‌، يا دو خط‌ در ميان‌ بنويسيد و جاي‌ خالي‌ كافي‌ در حاشيه‌ آن‌ باقي‌ بگذاريد. براي‌ واژگاني‌ كه‌ ممكن‌ است‌ غلط‌ تلفظ‌ شوند از املاي‌ آوانگار استفاده‌ كنيد.


7. ساختار كلي‌ سخنراني‌ را ساده‌ نگهداريد. پيش‌ از طرح‌ افكار جديد با ذكر علامتي‌ نظر مخاطب‌ را به‌ آنچه‌ خواهد آمد جلب‌ كنيد.

(مثلاً «حال‌ اجازه‌ بدهيد سه‌ دليلي‌ را كه‌ بر اساس‌ آن‌ اين‌ قانون‌ بايد اصلاح‌ شود، به‌ اطلاع‌ شما برسانم‌. دليل‌ اول‌ كه‌ مهم‌ترين‌ و بديهي‌ترين‌ اين‌ دلايل‌ نيز شمرده‌ مي‌شود اين‌ است‌ كه‌ ...») در هر جا كه‌ توانستيد از ساختار موازي‌ استفاده‌ كنيد، چرا كه‌ دنبال‌ كردن‌ و به‌ خاطر سپردن‌ انديشه‌هاي‌ موازي‌ آسان‌تر است‌.

در پايان‌ سخن‌ نكات‌ عمده‌ را به‌ همان‌ نظم‌ و ترتيبي‌ كه‌ در متن‌ گفتار ارايه‌ شده‌ بودند جمع‌بندي‌ و تكرار كنيد.


اگرچه‌ اين‌گونه‌ شگردهاي‌ سازماني‌ ممكن‌ است‌ در يك‌ سند كتبي‌، ساده‌ يا زايد جلوه‌ كند اما در يك‌ سخنراني‌ كه‌ طي‌ آن‌ مخاطب‌ از اين‌ امكان‌ برخوردار نيست‌ كه‌ اطلاعاتي‌ را كه‌ عرضه‌ شده‌ است‌ يك‌ بار ديگر مرور كند مطلوب‌ شمرده‌ مي‌شود.