شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : انتشار نخستين كتاب تخصصي در حوزه روابط عمومي بين المللي
سه شنبه، 22 آبان 1397 - 22:05 کد خبر:35538
كتاب‌هاي «روابط عمومي بين المللي»، «روابط عمومي تخصصي» و «آينده روابط عمومي» منتشر شدند.


 شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران (شارا)- كتاب‌هاي «روابط عمومي بين المللي»، «روابط عمومي تخصصي» و «آينده روابط عمومي» منتشر شدند.
 
 به گزارش شارا به نقل از خبرگزاري فارس، عباس اسدي دانشيار روزنامه نگاري دانشگاه علامه طباطبائي براي نخستين بار سه كتاب جديد تخصصي در حوزه روابط عمومي را روانه بازار نشر كرد.
 
 اين كتاب‌هاي كه «روابط عمومي بين المللي»، «روابط عمومي تخصصي» و «آينده روابط عمومي» نام دارند، ترجمه اثر «رالف» تنچ» و «ليز يئومانز» دو استاد دانشگاه متروپوليتين ليدز انگلستان است.
 
 مترجمان در مقدمه كتاب اظهار داشته‌اند كه ترجمه اين كتاب‌ها به زبان فارسي، به اين اميد صورت گرفته كه فارسي زبانان علاقه‌مند به حوزه روابط عمومي را به كار آيد و چشم اندازهايي تازه در جهان ارتباطات به آنان فرا بنمايد. بديهي است تكيه‌گاه مؤلفان بيشتر فرهنگ روابط عمومي مغرب زمين و به خصوص روابط عمومي در انگليس بوده است، اما در عين حال آناني كه با حوزه روابط عمومي سر و كار دارند نيز فارغ از هر گونه تقليد، از اين كتاب بهره ها خواهند برد. زيرا بسياري از اصول و كليات در هنر روابط عمومي وجود دارد كه توجه به آنها در نزد ديگر ملل جهان فايده ها در بر خواهد داشت. بي گمان تامل در مباحث كتاب حاضر موجب پرورش ذوق و استعداد و ورزيدگي فعالان حوزه روابط عمومي و ارتباطات خواهد شد، به خصوص با در نظر داشتن اين واقعيت كه، بخشي از اين حوزه همواره كمتر مورد توجه و شرح و بسط قرار گرفته است.
 
 به گفته مترجمان ترجمه كتاب كه قريب به چهار سال طول كشيده است، آن از صرف وقت و مطالعه در زمينه هاي مربوط و رجوع به منابع و دقت لازم، در حد وسع خويش فرو گذار نكرده اند، با اين همه، در تقديم حاصل كار خود به خواستاران اين گونه مباحث هيچ گونه ادعائي نداشته و ندارند.
 
 فهرست مطالب كتاب حاضر وسعت دامنه تتبعات نويسندگان و ابعاد ناشناخته حوزه روابط عمومي را نشان مي دهد. دقت در مباحث اين كتاب علاوه بر اين كه خواننده را با نظرگاه هاي مختلف در روابط عمومي آشنا مي كند، چراغي نيز، فرا راه علاقه مندان اين حوزه بر مي افروزد و به آنان مي آموزد كه روابط عمومي به معناي واقعي اش چيست و ابعاد آن تا كجاست؟
 
 به گفته مترجمان مطالعه كتاب حاضر، به خوبي نشان مي دهد كه روابط عمومي در ايران به خوبي درك نشده است. گويا در اين كشور از واژه روابط عمومي تنها بخش اول آن يعني «روابط»، و از «عمومي» نيز «امّي» فهم شده است و به همين دليل، بسياري اوقات مشاهده شده و مي شود كساني كه به اين حوزه ورود كرده و مي كنند به نوعي از طناب مرئي و نامرئي «روابط» آويزان شده يا مي شوند. به ندرت افرادي پيدا مي شوند كه ورودشان به اين حوزه جزء «ثبت سفارشات» نبوده و صرفا بر اساس توانايي ها و شايستگي ها بوده باشد. پس پر بيراه نخواهد بود اگر گفته شود كه در ايران مدعيان اين حوزه، متاسفانه روابط عمومي را تنها در حد تبليغاتچي شناسانده اند و كوشيده اند تا از اين نمد تنها براي خود كلاهي درست كنند.
 
 مترجمان همچنين در مقدمه خود افزوده اند كه، روابط عمومي در ايران همواره از برخي بيمار هاي مزمن رنج برده و مي برد و تا به حال كسي نيز براي درمان آن اقدامي نكرده است، چه آناني كه در مراكز به اصطلاح آكادميكي در اين زمينه قصه هاي نظري بافته و مي بافند، و چه كساني كه در عمل به اين نوع فعاليت مشغول بوده و مي باشند. از جمله از اين بيماري ها، تنزل حرفه روابط عمومي به يك امر «تشريفاتي»، ورود افراد «غير متخصص» و يا «متخصص نما» به اين حوزه و مهم تر از همه، تبديل شدن روابط عمومي به يك «كارچاق كني» هست. اين بيماري ها و بيماري هاي ديگر هيچ گاه اجازه نداده و نمي دهند تا روابط عمومي در ايران نقشي مكمل در گسترش و تقويت نظام مردم سالاري و مدنيت داشته باشد و به عنوان نيروي سازنده جامعه شناخته شود. درد آورتر از همه اين كه، روابط عمومي در اين مرز و بوم، همواره با معناي تبليغ و آگهي برابر گرفته شده و مي شود، در حالي كه، كاركرد و وظايف اصلي روابط عمومي اين گونه نبوده و نيست و چنين برداشتي از روابط عمومي موجب شده و مي شود تا آن، هيچ گاه نتواند اقدامات بنيادي در رفع مشكلات جامعه و يا حداقل سازمان خود انجام دهد. با تاسف بايد گفت كه روابط عمومي در ايران امروز، ارتباط مستمر با جامعه و قشرهاي مختلف اجتماعي و به تبع آن با مسايل گوناگون جامعه آشنايي نداشته و ندارد و در موارد بسياري با ديدگاه ها، مطالبات و نيازهاي مردم بيگانه است. آن همچنين، نه تنها به مشكلات و مسايل ملي كمترين توجه را نشان داده و مي دهد، حتي كوچكترين نقد را نيز بر نمي تابد و همواره خود را عاري از هر گونه عيب و ايراد مي پندارد. به خصوص اين كه روابط عمومي، روزنامه نگاري را بسياري اوقات هووي خود پنداشته و مي پندارد و حاضر نيست از ظرفيت هاي آن براي تقويت و ارتقاي جايگاه خود استفاده نمايد. اين در حالي است كه روابط عمومي ها در كشورهاي پيشرفته، قدرت افكار عمومي را همواره به رسميت شناخته و مي شناسند و تلاش مي كنند تا از اين فرصت براي پيشبرد اهداف عاليه سازماني و ملي خود بهره جويند.
 
 همچنين در بخش ديگري از مقدمه مترجمان آمده است، علي رغم اين كه در روابط عمومي هاي ايران، استعداد و ظرفيت هاي فراواني براي كمك به توسعه و پيشرفت جامعه وجود داشته و دارد، آنها اما هنوز در نزد شهروندان و ارباب رجوع اعتباري ندارند و آن حداقل اعتبار داشته خود را نيز از دست داده اند. چگونه مي توان از روابط عمومي ها، سلب اعتماد و اعتبار نكرد هنگامي كه ديده و شنيده مي شود كه بسياري از آنها به «دكانداري» مشغول گشته اند و دانسته و نادانسته (كه اغلب دانسته است) آب به آسياب فساد مي ريزند. روابط عمومي آن نيست كه به بهانه هاي مختلف خبرنگاران و نمايندگان رسانه ها مورد تاييد خود را به اصطلاح نمك گير كند و با باج دادن به آنان، بكوشد تا تصوير مطلوب از سازمان متبوع خود ارائه دهد، يا با برگزاري جشنواره هاي جعلي و سمينارهاي تقلبي و اعطاي مجسمه هاي پلاستيكي، اصول «استاندارد» را به حراج بگذارد و بدين گونه ضمن زير پا نهادن وجدان حرفه اي، با سلامت شهر و شهروند معامله كند. البته نبايد فراموش كرد كه بخشي از اين رسم و رسوم كاسبي روابط عمومي ها، به مراكز و محافل آموزشي روابط عمومي ها و يا جزوه هاي كه به دروغ عنوان كتاب بر آنها نهاده شده، باز مي گردد كه در آنها فنون و شگردهاي اين نوع فريبكاري با آب و تاب فراوان، آموزش داده شده و مي شوند. چنين است كه در ايران امروز، ديگر نه نشاني از هنر هشتم باقي مانده و نه كارگزار روابط عمومي معنا پيدا كرده است. بلكه امروز، روابط عمومي به «روابط خصوصي» مبدل شده كه حوزه فعاليت آن را زد و بند و رانت خواري و پنهان كاري تعريف مي كند.
 
 مترجمان در بخش پاياني مقدمه خود اظهار اميدواري كرده اند كه شايد اين كتاب بتواند ذهنيت پدر سازي و مادرسازي در حوزه روابط عمومي را تغيير دهد و به ارتقاء كيفيت حرفه اي روابط عمومي كمك نمايد و چشم اندازهايي تازه در جهان ارتباطات به آنان فرا بنمايد.
 
 عباس اسدي عضو هيات علمي دانشگاه علامه طباطبائي، پيش از اين كتاب هاي ديگري از جمله، روزنامه نگاري در جهان معاصر، حقوق مخاطبان مطبوعات، شناسنامه خبرگزاري هاي جهان و غيره به رشته تحريري در آورده است.