شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : چگونه روحيه انتقادپذيري خود را بالا ببرم؟
سه شنبه، 2 آذر 1395 - 11:20 کد خبر:26965
من شغل خوبي دارم و از مسير حرفه‌اي‌ام كاملا راضي‌ هستم، اما يك مشكل وجود دارد. مديرم اخيرا به من گوشزد كرد: «تو كارت را به بهترين نحو انجام مي‌دهي، اما هرگز به من فرصت نمي‌دهي به تو آموزش دهم و اين ‌مشكل بزرگي است.

شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران (شارا)، من شغل خوبي دارم و از مسير حرفه‌اي‌ام كاملا راضي‌ هستم، اما يك مشكل وجود دارد. مديرم اخيرا به من گوشزد كرد: «تو كارت را به بهترين نحو انجام مي‌دهي، اما هرگز به من فرصت نمي‌دهي به تو آموزش دهم و اين ‌مشكل بزرگي است. به سختي مي‌توانم به تو بازخورد ارائه كنم. تو انتقادپذير نيستي.»راستش را بخواهيد حق با او است. من سخت كار مي‌كنم و مدام از من قدرداني مي‌شود، اما اصلا تحمل انتقاد منفي را ندارم. به او گفتم: «من براي شما احترام قائلم، اما نخستين واكنش من نسبت به انتقاد اين است كه از خودم دفاع كنم. واقعا دوست دارم روي خودم كار كنم تا انتقاد ديگران را راحت‌تر بپذيرم. شما پيشنهادي داريد؟»او گفت: «نمي‌دانم چه بگويم. من در اين زمينه تخصصي ندارم، اما بايد ظرفيت شنيدن نظرات من را داشته باشي، حتي اگر به شكل انتقاد باشد. وقتي به تو بازخورد ارائه مي‌كنم، لازم است كه آن را بپذيري.»دچار احساسات متناقضم. شايد اين يك نشانه است. شايد بهتر باشد كسب‌وكار خودم را راه بيندازم. شايد زيادي حالت تدافعي دارم. در گذشته مورد انتقادهاي فراواني بوده‌ام كه بسياري از آنها غيرمنصفانه بوده‌اند. شايد به همين علت زيادي حساسم. شما چه فكر مي‌كنيد؟

 

پاسخ:

دوست عزيز، نخستين توصيه من به تو اين است كه از دل مساله بيرون بيايي و بي‌طرفانه و از بيرون به آن نگاه كني. از خودت بپرس: «چرا الان؟ چرا اين مساله الان بروز كرده؟ چه پيامي براي من دارد؟ چه كنم تا از اين تجربه درس بگيرم؟»مدير تو احتمالا از اينكه نمي‌تواند با تو ارتباط برقرار كند به ستوه آمده است. وقتي طرفين به هم اعتماد داشته باشند، ايجاد ارتباط خوشايند و جذاب مي‌شود. اگر تو به مديريت آن‌قدري اعتماد داشته باشي كه به او اجازه دهي به تو بازخورد ارائه كند، ميان شما يك مشاركت سازنده شكل خواهد گرفت. الان بهترين زمان است كه نقش خودت و رابطه‌ات با مدير سازمان را ارزيابي كني.درست مثل هر رابطه ديگري، در اين رابطه نيز حق انتخاب داري كه بماني يا بروي. وقتي كار خود را به خوبي انجام مي‌دهي، اين منطقي است اگر مدير تصور كند كه تو براي همكاري با او اشتياق داري و طبيعتا او تصور مي‌كند كه تو به صحبت‌هايش گوش خواهي كرد و به نظراتش اهميت مي‌دهي.

احساس نااميدي، ترس يا ركود در محل كار معمولا يك نشانه است كه به ما مي‌گويد شرايط تغيير كرده و ما هم بايد خودمان را با تغييرات وفق دهيم. شايد همزمان وقت آن رسيده كه كار خودت را راه‌اندازي كني.اما حتي اگر تصميم گرفتي كسب‌وكار خودت را داشته باشي، بهتر است فعلا از كار كنوني‌ات استعفا ندهي. تو بايد آنجا بماني تا هم براي كسب‌وكارت برنامه‌ريزي كني و هم ياد بگيري كه چگونه پذيراي بازخوردهاي ديگران باشي.حتي اگر كار خودت را تاسيس كني، از انتقادها در امان نخواهي بود. مشتريان دائما از تو انتقاد خواهند كرد. چرا همين حالا با اين چالش مواجه نمي‌شوي؟وقتي مدير سازمان به تو مي‌گويد كه انتقادپذير نيستي، صحبت‌هايش را به حساب «ملامت» يا سرزنش نگذار. اگر او براي همكاري‌هاي تو با تيم ارزشي قائل نبود، براي آموزش تو هيچ تلاشي نمي‌كرد.

از خودت نپرس «چرا انتقادپذير نيستم؟» به واكنش بدنت دقت كن. تلاش كن جواب اين سوال را پيدا كني كه «وقتي مدير از من انتقاد مي‌كند، چه احساسي به من دست مي‌دهد؟» تو احتمالا احساس مي‌كني مورد حمله قرار گرفته‌اي. احتمالا ضربان قلبت شدت مي‌گيرد. همه ما اين حالت را تجربه كرده‌ايم، اما اگر آگاه باشي كه بدن تو هنگام شنيدن انتقاد چگونه واكنش نشان مي‌دهد، مي‌تواني به مرور زمان خودت را آرام كني و كنترل احساساتت را در دست بگيري، به جاي آنكه اجازه دهي احساسات تو را كنترل كنند. مي‌تواني يك فرآيند جديد را به خودت آموزش دهي. اين فرآيند به‌ويژه زماني كاربرد دارد كه پذيرش نظرات طرف مقابل آسان نيست. اين معمولا زماني اتفاق مي‌افتد كه براي مدير سازمان احترام قائل نباشي، ميان شما تنش وجود داشته باشد يا مورد حملات غيرمنصفانه‌اش قرار گرفته باشي. حتي اگر چنين باشد، باز هم بايد به بازخوردهايش گوش دهي. نبايد از كوره در بروي يا كلامش را قطع كني. بايد راهي پيدا كني تا به تك تك صحبت‌هايش توجه كني، حتي اگر هيچ جذابيتي برايت ندارد.

پيشنهاد من به تو اين است كه روز جلسه، يك دفترچه استفاده نشده و يك خودكار همراه خودت داشته باشي. منظورم از روز جلسه همان روزي است كه قرار است از مدير انتقادهايي بشنوي كه مي‌داني تحمل آن آسان نيست. هر آنچه مديرت به تو گفت، مو به مو بنويس. بعد براي خودت دو قاعده در نظر بگير:

1) طي اين مكالمه حتي يك بار هم با مديرم بحث نخواهم كرد. نفس عميق خواهم كشيد. اگر مدير وادارم كرد بر سر موضوعي كه با آن موافق نيستم، با او توافق كنم، محترمانه خواهم گفت: «ممنون بابت نظرات شما. من دوست دارم قبل از اينكه به شما جواب دهم خوب فكر كنم. حتما درباره اين موضوع فكر خواهم كرد و بعد مي‌توانيم درباره‌اش صحبت كنيم

2) اين مكالمه به هر شكلي كه پيش برود يا هر اتفاقي كه بيفتد، من همچنان به صحبت‌هايش گوش خواهم داد. اگر احساس استرس يا عصبانيت يا حالت تدافعي به من دست داد، آن را در دفترم خواهم نوشت. گفته‌هاي مدير را نيز ثبت خواهم كرد. اين روش به من كمك مي‌كند به ياد بياورم كه هدف از تشكيل اين جلسه اين نبوده كه من از خودم دفاع كنم. هدف اصلي اين است كه نفس عميق بكشم و مهارت خودم را در گوش دادن محك بزنم.مدت‌ها بعد از جلسه‌اي كه با مديرت داشتي، متوجه تغييراتت خواهي شد و شايد در نظرات يا انتقادهاي او نكته‌اي پيدا كني كه ارزشمند باشد. اين مهارت به مرور زمان به دست مي‌آيد. پذيرفتن بازخوردهاي ديگران يك هنر است كه مثل بقيه هنرها نيازمند تمرين و تكرار است.

 

منبع: روزنامه دنياي اقتصاد - شماره 3917