درباره شارا | تماس | جستجوی پیشرفته | پیوندها | موبایل | RSS
 خانه    تازه ها    پایگاه اخبار    پایگاه اندیشه    پایگاه کتاب    پایگاه اطلاعات    پایگاه بین الملل    پایگاه چندرسانه ای    یایگاه امکانات  
یکشنبه، 3 شهریور 1398 - 09:49   

فیسبوک همه ‌جا شما را تعقیب نمی‌کند، البته فقط اگر بخواهید

  فیسبوک همه ‌جا شما را تعقیب نمی‌کند، البته فقط اگر بخواهید


ادامه ادامه مطلب یک

روز جهانی عکاسی

  روز جهانی عکاسی


ادامه ادامه مطلب دو

چهاردهمین جشنواره ملی انتشارات روابط عمومی

  چهاردهمین جشنواره ملی انتشارات روابط عمومی


ادامه ادامه مطلب سه

کاهش فاصله با نسل آنلاین در کبک

  کاهش فاصله با نسل آنلاین در کبک


ادامه ادامه مطلب چهار

   آخرین مطالب روابط عمومی  
  پاسخگویی به مردم و رسانه‌ها از وظایف اصلی مدیران روابط عمومی به شمار می‌رود
  پایان تعطیلی روابط عمومی استانداری سیستان و بلوچستان
  تأثیر تکنولوژی ارتباطات در توسعه اجتماعی
  انتصاب رئیس روابط عمومی کمیته پیشکسوتان
  91 سال، پر افتخار/ عمل به مسئولیت اجتماعی، نقطه قوت بانک ملی ایران
  ارتباط تلفنی مدیران ارشد بانک ملی ایران با مردم به مناسبت هفته دولت
  آغاز ثبت نام جشنواره عکس «نمای ملی» بانک ملی ایران
  دیدار صمیمی مدیرعامل با مشتریان بانک سپه/ چقازردی: برنامه اصلی بانک حمایت از واحدهای تولیدی است
  دولت کویت تلاش های "بدبینانه" روابط عمومی را محکوم کرد
  ثبت بیش از یک میلیون و ۹۷ هزار دامنه فعال فارسی
ادامه آخرین مطالب روابط عمومی
- اندازه متن: + -  کد خبر: 39433صفحه نخست » پیشخوان شارا-پیشنهادهای کاربران روابط عمومیجمعه، 28 تیر 1398 - 15:00
نظرسنجی/ آیا مردم با جهانی‌شدن مخالف‌اند؟
جوئل راجرز دو وال - از یک دهه‌ قبل که بحران مالی ده‌ها کشور را در کام خود فرو برد، «جهانی‌شدن» به نوعی ناسزا تبدیل شد ــ به نوعی مرامِ لیبرالیسمِ بی‌اعتنا به اصول اخلاقی که افکار عمومیِ پوپولیستی علیه آن بسیج شده است.
  

 شبکه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران (شارا)-|| از یک دهه‌ قبل که بحران مالی ده‌ها کشور را در کام خود فرو برد، «جهانی‌شدن» به نوعی ناسزا تبدیل شد ــ به نوعی مرامِ لیبرالیسمِ بی‌اعتنا به اصول اخلاقی که افکار عمومیِ پوپولیستی علیه آن بسیج شده است.
 
 اما در کمال تعجب باید گفت که نظرسنجیِ جدید از ۲۳ کشور پرجمعیت دنیا نشان می‌دهد که نگرش مردم به این پدیده‌ی اقتصادی و اجتماعی که در ۳۰ سال گذشته به جهان شکل داده آکنده از تفاوت‌های ظریف است.
 
 یافته‌های «پروژه‌ی جهان‌گراییِ مؤسسه‌ی یوگاو و دانشگاه کیمبریج» (YouGov-Cambridge Globalism Project) ــ بزرگ‌ترین نظرسنجی از این دست درباره‌ی پوپولیسم و جهانی‌شدن ــ حاکی از انتقاد ملایم از اجماع بین‌المللیِ لیبرالی است و نه طغیان توده‌های مردم علیه آن.
 
 نمونه‌ی بارز آن عبارت است از نگرش مردم به مهاجرت. این مسئله یکی از دغدغه‌های مهم در بسیاری از کشورها است. به نظر تعداد زیادی از مردم ــ ۳۱ درصد در آمریکا، ۳۷ درصد در بریتانیا، ۴۰ درصد در آلمان و ۵۰ درصد در ایتالیا ــ هزینه‌های مهاجرت بر فایده‌هایش می‌چربد.
 
 اما برای تحلیل این داده‌ها باید درصد کسانی را هم در نظر گرفت که فکر می‌کنند هزینه و فایده‌ی مهاجرت با یکدیگر برابر است یا فایده‌های مهاجرت بر هزینه‌هایش می‌چربد. در این صورت، درمی‌یابیم که در ۱۹ کشور از ۲۳ کشور، درصد این افراد با درصد مخالفان مهاجرت برابر یا از آن بیشتر است. به غیر از ترکیه، در همه‌ی کشورهای موردنظر، تعداد کسانی که می‌گویند مهاجرت را باید «خیلی» کاهش داد به طور چشمگیری کمتر از مجموع کسانی است که می‌گویند مهاجرت باید در همین سطح باقی بماند یا افزایش یابد یا تنها اندکی کم شود.
 
 درباره‌ی انواع گوناگون مهاجران هم نظرات متفاوتی وجود دارد. در تمام این ۲۳ کشور، در کل نظر مثبتی نسبت به «متخصصانی» وجود دارد که «شغلی به آنها پیشنهاد شده و به این‌جا می‌آیند.» درباره‌ی متخصصانی هم که «در جست‌وجوی کار» مهاجرت می‌کنند، در کل نظر مثبتی وجود دارد. درباره‌ی کارگران ساده‌ی مهاجری که دنبال شغل می‌گردند، عمدتاً نظر منفی‌ای وجود دارد. اما درباره‌ی کارگران ساده‌ای که شغلی به آنها پیشنهاد شده و مهاجرت کرده‌اند، نظرات مختلفی وجود دارد.
 
 حتی در بین کسانی که عقیده دارند «مهاجرت باید خیلی کم شود»، نظرات متفاوتی درباره‌ی مرزهای باز، تجارت و نهادهای چندملیتی وجود دارد.
 
 برای مثال، تحلیل تطبیقیِ داده‌های مربوط به فرانسه، آلمان، بریتانیا، آمریکا و استرالیا نشان می‌دهد که این گروه از پاسخ‌دهندگان در کل نظر مثبتی نسبت به مهاجران متخصص دارند.
 
 تحلیل تطبیقیِ داده‌های مربوط به فرانسه، آلمان، بریتانیا، آمریکا و استرالیا نشان می‌دهد که این گروه از پاسخ‌دهندگان در کل نظر مثبتی نسبت به مهاجران متخصص دارند.
 
 یک سوم از آنها می‌گویند که دولتشان «باید بر همکاری با نهادها و توافق‌نامه‌های بین‌المللی بیفزاید» یا فکر می‌کنند که در حال حاضر توازن درستی میان همکاریِ چندجانبه و «فعالیت یک‌جانبه‌»ی کشورشان «در امور جهانی» وجود دارد.
 
 در آلمان و سه کشور انگلیسی‌زبان، درصد پاسخ‌دهندگانی که هزینه‌های تجارت بین‌المللی را بیش از فایده‌هایش می‌دانند یا برابر با یا کمتر از کسانی است که نظر مساعدتری نسبت به تجارت بین‌المللی دارند. در مورد مسائل دیگری مثل برابریِ جنسیتی، تغییرات اقلیمی و اهمیت «دموکراسی خوب» در مقایسه با «اقتصاد قوی»، نظرات این گروه تا حدی محافظه‌کارانه‌تر از کل جمعیت کشور است، اما این اختلاف زیاد نیست.
 
 به عبارت دیگر، حتی افرادِ به‌شدت بدبین به مهاجرت هم نظرات متفاوتی درباره‌ی جهانی‌شدن دارند، و نمی‌توان صرفاً از دو موضع ایدئولوژیک موافقت و مخالفت با جهانی‌شدن حرف زد.
 
 شاید این یافته‌ها مایه‌ی آسودگیِ خاطرِ غربی‌های خوش‌بینِ لیبرال‌مسلک باشد. افزون بر این، دیگر نتایج این نظرسنجی هم نشان می‌دهد که کشورهای دموکراتیک در توازن جهانیِ قدرتِ نرم همچنان پیشتازند.
 
 محبوب‌ترین کشورها در این نظرسنجی عبارت‌‌اند از ژاپن، آمریکا، کانادا، استرالیا و فرانسه، در حالی که پرطرفدارترین شهرها عبارت‌اند از نیویورک، پاریس، لندن، رم و توکیو. غیبت قدرت‌های نوظهور یا احیاشده‌ای مثل روسیه، چین و هند در این دو فهرست نشان می‌دهد که میان قدرت عریان و نفوذ فرهنگی تفاوت وجود دارد.
 
 به همین ترتیب، در ۱۹ کشور از این ۲۳ کشور، تعداد کسانی که ترجیح می‌دهند آمریکا، و نه چین، قوی‌ترین نیرو در سیاست دنیا باشد، بیشتر است. پاسخ به پرسش‌هایی درباره‌ی بهترین الگوی سیاسی نشان می‌دهد که درصد هواداران «یک نظام غیردموکراتیک» به ندرت دو رقمی است. این امر نشان می‌دهد که ادعاهای موجود درباره‌ی جذابیت فزاینده‌ی اقتدارگرایی درست نیست.
 
 بنابراین، شاید مهم‌ترین یافته‌ی این تحقیق به ماندگاریِ جذابیت نظم بین‌المللیِ لیبرالیِ پسا-شوروی مربوط باشد. سه دهه بعد از پیدایش این نظم، هم دولت‌ها و هم مردم به نحو مقتضی خواهان آزادیِ‌عمل بیشتر یا محافظت از خود در برابر بعضی از جنبه‌های آن هستند.
 
 اما اگر خواهان بقا و تکامل جهانی‌شدن هستیم، باید در تمایز قائل شدن میان شک‌وتردیدهای سنجیده‌ی مردم و حرف‌های کلیشه‌ایِ اغراق‌آمیز مهارت پیدا کنیم. در غیر این صورت، صرفاً فرهنگ اعتراض‌آمیز بنیادگرایان و اقتدارگرایان واقعی را تقویت می‌کنیم.
 
 برگردان: عرفان ثابتی
 
 جوئل راجرز دو وال پژوهشگر ارشد دانشگاه کیمبریج و مدیر علمیِ مؤسسه‌ی «یوگاو» است. آن‌چه خواندید برگردان این نوشته‌ی او با عنوان اصلیِ زیر است: Joel Rogers de Waal, ‘There is no mass public revolt against globalisation’, The Guardian, 2 May 2019.
 www.aasoo.org

 

 

 

 

 

   
  

اخبار مرتبط:

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
   پربیننده ترین مطالب روابط عمومی  

  کاهش فاصله با نسل آنلاین در کبک


  فیسبوک همه ‌جا شما را تعقیب نمی‌کند، البته فقط اگر بخواهید


  روز جهانی عکاسی


  گزارش جدید/ اگر می خواهید به مصرف کنندگان دست پیدا کنید، برای آنها متن بفرستید


  ثبت بیش از یک میلیون و ۹۷ هزار دامنه فعال فارسی


  دولت کویت تلاش های "بدبینانه" روابط عمومی را محکوم کرد


  انتصاب رئیس روابط عمومی کمیته پیشکسوتان


  پایان تعطیلی روابط عمومی استانداری سیستان و بلوچستان


  تأثیر تکنولوژی ارتباطات در توسعه اجتماعی


  پاسخگویی به مردم و رسانه‌ها از وظایف اصلی مدیران روابط عمومی به شمار می‌رود


 
 
 
مقالات
گفتگو
گزارش
آموزش
جهان روابط عمومی
مدیریت
رویدادها
روابط عمومی ایران
کتابخانه
تازه های شبکه
آخرین رویدادها
فن آوری های نو
تبلیغات و بازاریابی
ایده های برتر
بادپخش صوتی
گزارش تصویری
پیشنهادهای کاربران
اخبار بانک و بیمه
نیازمندی ها
خدمات
خبرنگار افتخاری
بخش اعضا
دانلود کتاب
پیوندها
جستجوی پیشرفته
موبایل
آر اس اس
بخشنامه ها
پیشکسوتان
لوح های سپاس
پیام های تسلیت
مناسبت ها
جملات حکیمانه
پایان نامه ها
درباره شارا
تماس با ما
Shara English
Public Relation
Social Media
Marketing
Events
Mobile
Content
Iran Pr
About Us - Contact US - Search
استفاده از مطالب این سایت با درج منبع مجاز است
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شارا است
info@shara.ir
  خبر فوری: فراخوان ارسال مقاله به شانزدهمین کنفرانس روابط عمومی ایران