درباره شارا | تماس | جستجوی پیشرفته | پیوندها | موبایل | RSS
 خانه    تازه ها    پایگاه اخبار    پایگاه اندیشه    پایگاه کتاب    پایگاه اطلاعات    پایگاه بین الملل    پایگاه چندرسانه ای    یایگاه امکانات  
دوشنبه، 25 آذر 1398 - 06:42   

شرکت های بیمه از طریق فرایند آموزش، متمایز می شوند

  شرکت های بیمه از طریق فرایند آموزش، متمایز می شوند


ادامه ادامه مطلب یک

آموزش؛ کلید واژه موفقیت صنعت بیمه

  آموزش؛ کلید واژه موفقیت صنعت بیمه


ادامه ادامه مطلب دو

فرهنگ سازی در جوامع، مهمترین نقش نظام های آموزش عالی

  فرهنگ سازی در جوامع، مهمترین نقش نظام های آموزش عالی


ادامه ادامه مطلب سه

شکلک های مسخره ی با معنی

  شکلک های مسخره ی با معنی


ادامه ادامه مطلب چهار

   آخرین مطالب روابط عمومی  
  واژه نامه توصیفی کاربردی روش پژوهش در علوم اجتماعی و ارتباطات
  اعلام روند سیاست گذاری اطلاع رسانی اجرای طرح مدیریت مصرف سوخت از سوی وزارت کشور
  دوره دانش‌افزایی فوتسال در بانک رفاه برگزار شد
  برگزاری نخستین رویداد بزرگ فناوری های علوم روان شناختی و کار آفرینی سایتک
  برگزاری نشست تلفنی با موضوع رمز دوم پویا در مرکز فراد بانک رفاه کارگران
  پرداخت تسهیلات قرض الحسنه بانک رفاه به ورزشکاران اعزامی به مسابقات جهانی کارگران اسپانیا
  مدیران روابط عمومی دستگاه ها باعث دلگرمی و امید برای مردم هستند
  نصب بنرهای خوش آمدگویی برای استاندار و معاونین ممنوع است
  رمز دوم پویا فرصتی جهت افزایش امنیت درپرداخت‌های غیرحضوری مبتنی برکارت
  انتشار کتاب «جامعه شناسی فرهنگ بیمه»
ادامه آخرین مطالب روابط عمومی
- اندازه متن: + -  کد خبر: 34215صفحه نخست » ارتباطات و روزنامه نگاریشنبه، 29 تیر 1398 - 22:00
روزنامه دولتی و روزنامه حزبی
یکی از موضوعات این نشست، رسانه های همگانی به عنوان مهمترین ابزار تامین و محافظت از حقوق انسان و حکومت مطلوب (و در حد کمال) بود. در این بحث ها، «سانسور مطبوعات به عنوان عملی غیر دمکراتیک و خلاف انتظار انسان» تلقّی و اعلام شد ـ سانسور داخلی (خودسانسوری)، سانسور دولتی و سانسور اصحاب منافع (ازجمله آگهی دهندگان و متنفذّان).
  

شبکه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران (شارا)- در جولای سال 1972 در سوئد، جمعی از فرضیه پردازان و علاقه مندان به حقوق بشر از جمله دمکراسی گردهم آمده بودند تا بحث همه جانبه (یونیورسال) خودرا درباره ابزارهای دفاع از حقوق انسان و نیز راههای بسط دمکراسی به ویژه بهترین راه برای گزینش و انتخاب مدیران بهتر و سیاست و قانون سازان برای جوامع را دنبال کنند.

 

یکی از موضوعات این نشست، رسانه های همگانی به عنوان مهمترین ابزار تامین و محافظت از حقوق انسان و حکومت مطلوب (و در حد کمال) بود. در این بحث ها، «سانسور مطبوعات به عنوان عملی غیر دمکراتیک و خلاف انتظار انسان» تلقی و اعلام شد ـ سانسور داخلی (خودسانسوری)، سانسور دولتی و سانسور اصحاب منافع (ازجمله آگهی دهندگان و متنفذان).


در این زمینه، شرکت کنندگان در نشست به این نتیجه رسیده بودند که مطبوعات حرفه ای باید از هر سه نوع سانسور مصون باشند، و تصریح کرده بودند که نمی توان به جرات این اصل را شامل نشریات دولتی و حزبی کرد زیرا که نشریات دولتی در حقیقت بولتن ناشر و مبلغ فعالیت های دولت و موسسات مربوط و هموار کننده زمینه برای اجرای برنامه ها و سیاست های دولتی هستند و نشریات احزاب مدافع نظریه، رسالت و سیاست خاص آنها. این نشست، در عین حال نگرانی خود را از خرید رسانه ها درکشورهای صنعتی (به ویژه ایالات متحده) توسط کمپانی های غیر حرفه ای ابراز داشت و آماری از فروش شبکه های تلویزیونی به چنین کمپانی هایی منتشر ساخت.

 

 نشست سوئد، تلویزیون و سینما را دو رسانه نافذ در افکار عوام الناس و رسانه های چاپی (روزنامه، مجله و کتاب) را نافذ در اذهان طبقه تحصیلکرده و روشنفکر اعلام کرده و از داستان نگاران به نام افرادی که بیش از هر عامل دیگر می توانند با هنر و استعداد خاص خود روی مغز عوام و خواص تاثیر بگذارند یاد کرده بود و کاریکاتوریست ها و سازندگان فیلمهای مستند و فتو ژورنالیست ها را پس از آنان. در آن زمان هنوز از پیدایش اینترنت و وبلاگ که بعدا تحولی شگرف در انتقال اطلاعات و افکار به وجود آورده اند خبری نبود.


یک سخنگوی نشست بعدا درباره رسانه های دولتی چنین گفته بود:

دولت و هر سازمان عمومی رسانه دایر می کند که برای کارها و برنامه های خود تبلیغ کند. واضح است که یک سازمان عمومی مایل نیست در رسانه اش مطلبی که خلاف نظر و سیاستش باشد انتشار یابد، و همچنین نمی خواهد که مبلغ مخالفان و منتقدان برنامه، سیاست و نظر خود باشد. بنابراین، بر این رسانه ها روح سانسور حکمفرماست و به قول برخی از منتقدان، بردن نام نشریه دولتی عمل سانسوررا در ذهن تداعی می کند.

 

از آنجا که رسانه دولتی در ردیف رسانه های حرفه ای قرار نمی گیرد و مخاطبان بالغ و رشد یافته، این واقعیت را می دانند و به آن توجه دارند؛ «نشست» تصمیم گرفت که فعلا وارد این مقوله پیچیده (سانسور و مسئله رسانه های دولتی) نشود و در هر حال، نشریات سازمانهای دولتی را نمی توان وارد صفوف نشریات حرفه ای کرد، و در یک دمکراسی، تاکید براین است که مردم باید تعریف نشریه حرفه ای را بدانند و نشریات را از هم تشخیص بدهند و با چشم باز، نشریه مورد نظررا برای خواندن انتخاب کنند. نشریات دولتی همانند بولتن رسمی می توانند منبع خبر مطبوعات حرفه ای (با ذکر ماخذ و رفع مسئولیت از خود) قرار گیرند.


وی افزوده بود: مخاطبان می دانند که رادیو تلویزیون در بیشتر کشورها، یک سازمان دولتی است و انتظار زیادی از آن ندارند ولی در مورد نشریات، برخی از دولتها (کشورهای سوسیالیست آن زمان) وارد کار روزنامه عمومی دادن (مشابه مطبوعات حرفه ای) شده اند که بهتر است از این کار دست بکشند. در هر شرایط، اصحاب فرضیه های دمکراسی، نشریات دولتی را یک بولتن رسمی و یا کمی مفصلتر از یک بولتن می پندارند.


وی گفته بود: در مورد نشریات حزبی، بحث کردن از وجود سانسور در آنها کار درستی نیست. این نشریات با پول حزب و یا اعانه اعضاء و هواداران حزب به وجود می آیند تا سیاست حزب را در جامعه پیش ببرند و آن را محبوب سازند و به قدرت برسانند، بنابراین انتقاد از کارها و برنامه های رقباء، وظیفه این نشریات است و می توانند از انتشار مطالبی که برنامه رقیب را توجیه کند و به نفع آن باشد خودداری کنند و از لحاظ آنها، این کار سانسور نیست.

 

 روزنامه های حزبی بیش از روزنامه های حرفه ای در تلاش برای کسب تیراژ هستند زیرا که با فروش هر نسخه بیشتر، یک هوادار تازه به دست می آورند و به این سبب است که به نشر اخبار روز هم می پردازند تا مخاطب هوادار خود را از خرید و خواندن روزنامه ای دیگر بی نیاز کنند و در کنار تبلیغات حزبی و تلقین افکار و سیاست های حزب و توجیه غیر مستقیم آنها که بزعم آنها بهترین روش تبلیغ است، اخبار روز و مطالب عمومی مورد علاقه جامعه را درج می کنند و استدلال می کنند که هدف حزب ارتقاء سطح آگاهی های مردم است.

 

با این وصف، در موارد بسیار تشخیص روزنامه حزبی از حرفه ای دشوار است و در بعضی از کشورها، قانون خواسته است که ناشر افکار حزب بودن در لگو روزنامه درج شود ولی نشریات حرفه ای متمایل به یک حزب باید به دور از سانسور و تبلیغ مستقیم باشند که این دو عمل در یک روزنامه حرفه ای (جامع) مغایر اصول دمکراسی و حکومت نمایندگان (انتخابی) است.

 

منبع: www.iranianshistoryonthisday.com

 

 

 

 

 

 

   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
   پربیننده ترین مطالب روابط عمومی  

  فراخوان ثبت نام اولین رویداد تجربه محور روابط عمومی ایران


  کارگاههای آموزشی ارتباطات بصری


  شرکت های بیمه از طریق فرایند آموزش، متمایز می شوند


  شکلک های مسخره ی با معنی


  ۴ روش مدیریت شهرت آنلاین که می تواند تصویر روابط عمومی شما را تقویت کند


  آموزش؛ کلید واژه موفقیت صنعت بیمه


  فرهنگ سازی در جوامع، مهمترین نقش نظام های آموزش عالی


  پایش روزانه عملکرد روابط عمومی و دستگاههای اجرایی در استان تهران


  برگزاری جلسه اعضای هیات رئیسه شورای هماهنگی روابط عمومی های استان با مدیرکل بهزیستی


  بزرگداشت استادان فقید ارتباطات علوم اجتماعی


 
 
 
مقالات
گفتگو
گزارش
آموزش
جهان روابط عمومی
مدیریت
رویدادها
روابط عمومی ایران
کتابخانه
تازه های شبکه
آخرین رویدادها
فن آوری های نو
تبلیغات و بازاریابی
ایده های برتر
بادپخش صوتی
گزارش تصویری
پیشنهادهای کاربران
اخبار بانک و بیمه
نیازمندی ها
خدمات
خبرنگار افتخاری
بخش اعضا
دانلود کتاب
پیوندها
جستجوی پیشرفته
موبایل
آر اس اس
بخشنامه ها
پیشکسوتان
لوح های سپاس
پیام های تسلیت
مناسبت ها
جملات حکیمانه
پایان نامه ها
درباره شارا
تماس با ما
Shara English
Public Relation
Social Media
Marketing
Events
Mobile
Content
Iran Pr
About Us - Contact US - Search
استفاده از مطالب این سایت با درج منبع مجاز است
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شارا است
info@shara.ir
  خبر فوری: اولین رویداد تجربه محور روابط عمومی ایران برگزار می شود