شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : استراتژي هاي بازاريابي پايدار با رويكرد طراحي براي محيط زيست
جمعه، 4 مهر 1399 - 09:32 کد خبر:44620
اجتناب از آلودگي عبارتست از استفاده از مواد، فرايندها يا روش هايي كه آلودگي يا ضايعات را در همان منبع كاهش مي دهند يا آنها را از بين مي برند. اجتناب از آلودگي شامل روش­ هايي مي شود كه استفاده از مواد خطرناك، انرژي و آب را كاهش مي دهد، و همچنين از طريق نگهداري يا كاربرد كاراتر منابع موجب حفاظت از منابع طبيعي مي شوند.


 

شبكه اطلاع رساني روابط‌عمومي ايران (شارا)-|| در بخش قبل گزينه هاي استراتژي بازاريابي پايدار به صورت كلي شرح داده شد، در اين بخش اولين استراتژي بازاريابي پايدار با رويكرد طراحي براي محيط زيست شرح داده مي شود.


كلمات كليدي
 

ارتباطات بازاريابي، ارتباطات بازاريابي پايدار، بازاريابي سبز، بازاريابي پايداري، مديريت بازاريابي پايدار، محيط زيست، مسئوليت اجتماعي، حفظ طبيعت، توسعه پايدار، مسئوليت پذيري سازمان ، نقش بازاريابي در پايداري و مسئوليت پذيري سازمان، استراتژي بازاريابي پايدار

استراتژي خودانگيخته: اجتناب از آلودگي[۱]

آژانس حفاظت محيط زيست ايالات متحده[۲]، P2 را به صورت زير تعريف كرده است:

اجتناب از آلودگي عبارتست از استفاده از مواد، فرايندها يا روش هايي كه آلودگي يا ضايعات را در همان منبع كاهش مي دهند يا آنها را از بين مي برند. اجتناب از آلودگي شامل روش­ هايي مي شود كه استفاده از مواد خطرناك، انرژي و آب را كاهش مي دهد، و همچنين از طريق نگهداري يا كاربرد كاراتر منابع موجب حفاظت از منابع طبيعي مي شوند.

رويكرد P2 عبارتست از حذف ضايعات و فعل ضايع كردن در منشاء آنها، چرا كه وجود ضايعات نشاني از عدم كارايي فرايندها يا فعاليت هاي حفاظتي است. علاوه بر اين، ضايعات تحت مديريت كيفيت جامع[۳] (TQM) نشان­ دهنده نقص در كيفيت محصول هستند و اين نقص ﺗﺄثيري منفي بر رضايت كلي مشتري و يا سود به دست آمده خواهد داشت.

 

در نتيجه، ارزش P2 به اين دليل است كه در همان خط مقدم به آلودگي در تمام سطوح PSLC حمله مي­كند و صرفا به درمان نشانه­ها در آخر كار نمي­ پردازد. هاوكن[۴] (۱۹۹۳) در اين مورد مي گويد: “عكس ­العمل منطقي به شرايط حاضر ما اين است كه به طراحي يا بازطراحي سيستم ­هاي توليدي به گونه ­اي بپردازيم كه از همان ابتدا ضايعات خطرناك و بي ­فايده توليد نكنند”.

هدف: به دست آوردن ستاده ­هاي بيشتر از داده­ هاي كمتر[۵]

در كل، كاربردهاي P2، راه­ حل ­هايي بلندمدت هستند كه بايد همراه با تكامل سيستم ­هاي توليد- مصرف در طول زمان، در آنها نهادينه شوند. پياده ­سازي P2 در اوايل PSLC دو منفعت در پي دارد كه به اصطلاح مي­ توان آن را “با يك تير، دو نشان­ زدن” دانست. يك منفعت به داده ­ها مربوط مي­ شود و منفعت ديگر به ستاده ­ها.

 

در رابطه با داده­ ها، وجود فرايندهاي اوليه و بالادستي تبديل مواد، براي توليد داده ­هاي انرژي و موادخام در مرحله مياني ساخت محصول و مرحله­ پايين­ دستي مصرف، ضروري است، و تمام اين تبديلات نوعي هزينه ­هاي بوم­ شناختي­ به شكل انباشت ضايعات را به همراه دارند. استفاده از داده ­هاي كمتر براي توليد محصولاتي كه منافع (ارزش افزوده) مشابهي را براي مشتريان فراهم مي ­كنند،

 

سرمايه­ گذاري در هزينه ­هاي بوم­ شناختي اوليه را براي هر واحد منفعت مشتري كاهش مي ­دهد. در رابطه با ستاده ­ها، P2 از طريق كاهش مستقيم ميزان ضايعات پس از توليد و مصرف، هزينه­ هاي مديريت اين ضايعات را كاهش مي ­دهد.

در كل، مي­ توان صرفه ­جويي اقتصادي حاصله از P2 را در ضرب­ المثل “پيشگيري بهتر از درمان است”، خلاصه كرد. از آن جايي كه هدف P2 استفاده از منابع كمتر در ابتداي فرايند و تميزكاري كمتر در انتهاي آن است، به اين استراتژي “به ­دست آوردن ستاده ­هاي بيشتر از داده­ هاي كمتر”، گفته مي­ شود.

 

برخي از متخصصان از اين فراتر مي­ روند و مدعي مي ­شوند كه P2 هميشه كم­ هزينه­ ترين استراتژي مديريت ضايعات بوده ­است و فريمن و همكاران[۶] (۱۹۹۲) هم با اين جمله گفته­ آنها را تصديق مي­ كنند: “در مورد يك منبع ايجاد ضايعات، بسيار عقلايي­ تر است كه از همان ابتدا از توليد ضايعات اجتناب شود، به جاي اين كه طرح­ هاي گسترده­ تصفيه،­ براي اطمينان حاصل كردن از اين كه ضايعات آسيبي به كيفيت محيط زيست وارد نمي­ كنند، طراحي شوند”.

اجتناب از آلودگي به عنوان يك استراتژي تعميم يافته­ بازاريابي

در مراحل صنعتي اوليه و مياني PSLC كه حداكثر ضايعات را به همراه دارند، P2 بيشترين كاربرد را دارد. اين استراتژي از طريق دو زيراستراتژي پياده­ سازي مي ­گردد: (۱) اجتناب از آلودگي در فرايند و (۲) پيشگيري از آلودگي در محصول.

اجتناب از آلودگي در فرايند

فعاليت­ هايي كه شامل توليد محصولات و مواد، و جابجايي آنها در شبكه ­هاي كانال­ هاي توزيع مي ­شوند، در واقع مجموعه­ اي از فرايندهاي تبديل منابع هستند كه به واسطه اهداف بازاريابي به هم متصل شده ­اند و منافع مرتبط با شكل، زمان، مكان و مالكيت را ايجاد مي كنند. مدل فرايند داده – ستاده براي هر واحد/ فعاليت PSLC، در اينجا به­ طور كامل قابل اعمال است.

 

بنابراين P2 در فرايند، شامل بازطراحي سيستم ­ها با هدف كاهش داده­ هاي منابع و خروجي ضايعاتي است كه به ­طور مستقيم به فعاليت­ هاي توليد، مديريت و انبارش موجودي مواد و كالا، و حمل و نقل در مرحله­ توزيع، مرتبط مي ­گردند. خلاصه­ اين كه، هر محصولي مسئول كل ضايعاتي است كه توسط مجموعه­ اي از توليد­كنندگان، ﺗﺄمين­ كنند­گان و توزيع­ كنند­گان، در هنگام خلق منافع مرتبط با شكل، زمان، مكان، و مالكيت براي مصرف­ كننده نهايي، ايجاد مي­ شوند.

PSLC مرزهاي تصميم ­گيري را بسط داده و حاكي از آن است كه هنگامي كه يك شركت مضامين زيست­ محيطي فرايندهايش را بررسي مي­ كند، پايش فرايندهاي PSLC شركا نيز جزئي تفكيك ­ناپذير از اين تحليل به شمار مي ­رود.

 

هر عضو PSLC بايد نگران ﺗﺄثيرات بوم­شناختي فرايندهاي شركت­هاي قبل و بعد از خود در زنجيره ارزش باشد. در زمينه­ حمل و نقل، حداقل­ كردن ضايعات از طريق اجتناب از آلودگي در فرايندها، به مبناي اقداماتي تحت عنوان تداركات سبز/ معكوس تبديل شده­ است. تداركات سبز/ معكوس به بررسي چگونگي طراحي سيستم ­هاي توزيع فيزيكي به صورتي كه ﺗﺄثيرات كلي آن بر اكوسيستم ­ها كاهش يابد، مي ­پردازد.

اجتناب از آلودگي در محصول

برخلاف فرايندهايي كه طي آنها محصولات/ مواد ساخته و جابجا مي ­شوند، “محصول نهايي” يك منبع بالفعل ضايعات است. بنابراين P2 در محصول، شامل طراحي محصولات به ­گونه­ اي است كه ضايعات ايجاد شده در بخش پايين­ دستي PSLC، در هنگام استفاده شخصي يا صنعتي از محصول و پس از استفاده از آن، به حداقل خود برسد.

 

تمركز P2 در محصول بر اين موارد است: (۱) انتخاب موادي كه در ساخت محصول به كار مي ­روند، (۲) مقدار موادي كه در ساخت و بسته ­بندي محصول استفاده شده ­اند، (۳) بادوام بودن يا يكبار مصرف بودن (يعني طول چرخه­ استفاده يا عمر مفيد)، (۴) حداقل كردن ضايعات عملياتي محصول و (۵) پتانسيل ايجاد تغييرات اساسي در شيوه­ اي كه محصول به مشتريان منفعت مي ­رساند. عامل آخر، يعني تغيير سيستم ارائه­ منفعت اصلي محصول، يك جنبه­ بسيار چالش ­برانگيز و هيجان­ انگيز از بازاريابي پايداري است.

P2 در محصول نيز همانند P2 در فرايند، به معناي “بدست ­آوردن ستاده­ هاي بيشتر از داده­ هاي كمتر” است، و اين شعار يك چيز را كاملاً روشن مي ­كند: “منسوخ شدن از قبل برنامه­ريزي شده[۷]، كه تحت آن محصولات از روي عمد طوري طراحي مي­شوند كه خيلي زود از نظر فيزيكي يا مد روز منسوخ شوند (و موجبات خريد دوباره را فراهم آورند)،

 

 در حقيقت بر خلاف مفاهيم P2/ پايداري است و بايد كنار گذاشته شود.” به عنوان مثال اگر يك تاير اتومبيل طوري طراحي شود كه به متوسط ۱۰۰۰۰۰ مايل كار كند، آنگاه جريان ضايعات عظيمي كه از جايگزيني تايرها به وجود مي آيد، ۶۰ تا ۷۰ درصد كاهش مي­يابد. ليكن محصولاتي كه طول عمر زيادي دارند معمولاً هم قيمت بالايي دارند چون قسمت عظيمي از منافع آينده­ محصول در همان ابتدا خريداري مي ­شود. اين شرايط شبيه تنزيل ارزش آتي پول در حال حاضر است.
مطالب مرتبط: خريداران دقيقا از بازاريابي شخصي چه مي خواهند؟ (بخش اول)

اجتناب از آلودگي در سيستم چرخه­ عمر محصول

در شكل زير ، نماد P2، محل­ هاي پياده­ سازي آن را در تمام سطوح PLSC نشان مي­ دهد، هر چند كه مراحل توليد و توزيع بيشترين پتانسيل بهبود زيست­ محيطي را از لحاظ استرتژي ­هاي P2 دارند.

توجه داشته باشيد كه نشانه­­ هاي P2، هم در جريان­ هاي ورودي و هم در جريان­ هاي خروجي تمام مراحل وجود دارند. در جريان­ هاي ورودي، P2 حاكي از گزينه­ هاي اوليه انتخاب منابع/ مواد/ محصولات است كه بر ايجاد ضايعات فرايندي/ فعاليتي، يا بر ضايع­ كردن/ هدر دادن يك منبع، ﺗﺄثير مي­ گذارند. به عنوان مثال، يك توليدكننده ممكن است تصميم بگيرد يك حلال سمي را از رنگ­ هاي خود حذف كند، اين تصميم هزينه ­هاي زيست­ محيطي مربوط به توليد حلال اصلي را كاهش مي­ دهد.

 

در جريان ­هاي خروجي، P2 نشان­ دهنده­ تصميماتي است كه حجم ضايعات داخلي ناشي از يك فعاليت را كاهش مي ­دهد. به عنوان مثال، يك توليدكننده ممكن است تصميم به تداوم استفاده از مواد خطرناك بگيرد ولي سعي مي ­كند كه ميزان آنها را به حداقل برساند و با اين كار هزينه­ هاي خطرات فيزيكي مربوط به اين مواد و همچنين حجم ضايعات خروجي خطرناكي كه بايد دفع شوند را كاهش دهد.

 


 


استراتژي­هاي بازاريابي پايدار در طول سيستم چرخه عمر محصول
 


[۱] Proactive Strategy: Pollution Prevention
[۲] U.S. Environmental Protection Agency
[۳] Total Quality Management (TQM)
[۴] Hawken
[۵] Getting more from the less
[۶] Freeman et al.
[۷] Planned obsolescence

 

https://weblogibc-co.com