شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : خال هاي سرطاني حكومت و دمكراسي
جمعه، 21 اردیبهشت 1397 - 13:59 کد خبر:33431
نشست انديشمندان و استادان علم حكومت «براي بحث درباره عوامل اداري كه حكومت و دمكراسي را تضعيف مي كند» ۱۲ ماه مه 1964 با صدور قطعنامه اي پايان يافت كه «كاتلين نويل» بعداً شرح مذاكرات، متن و تفسير اين قطعنامه را به صورت كتابي قطور در آورده است.

 

 
 
شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران (شارا)- نشست انديشمندان و استادان علم حكومت «براي بحث درباره عوامل اداري كه حكومت و دمكراسي را تضعيف مي كند» ۱۲ ماه مه 1964 با صدور قطعنامه اي پايان يافت كه «كاتلين نويل» بعداً شرح مذاكرات، متن و تفسير اين قطعنامه را به صورت كتابي قطور در آورده است. قبلا هم در زمينه اين نشست كتابي در128 صفحه تحت عنوان «خال هاي سرطاني دمكراسي» انتشار يافته بود.

هدف از نشست سال 1964 عمدتاً بحث درباره عوامل داخلي (اداري) تضعيف حكومت و دمكراسي بود. در اين نشست، باتوجه به تجربه سالهاي ۱۹۰۴ تا ۱۹۶۴، خالهاي سياه سرطاني يك دولت و دمكراسي به اين شرح مشخص شده بود:

ــ قوم وخويش بازي و رعايت حال نزديكان و دوستان (نپوتيسم) كه در ساير كاركنان و مردم معمولي ايجاد عقده و كينه و در نتيجه ضعف وفاداري خواهد كرد.

ــ سوء استفاده مقامات انتصابي (دولتي) و انتخابي (نمايندگان) از قدرت.

ــ تسليم شدن مقامات اداري به تهديد و ارعاب اصحاب نفوذ و قدرتمندان.

ــ ضعف ميهندوستي، عدم دلسوزي، عدم احساس تكليف و قبول مسئوليت، قانون گريزي مقامات مياني ادارات دولتي و ....

ــ وجود دورويي و چاپلوسي در سازمانهاي دولتي و ميان رئيس و مرئوس (كه طبق مذاكرات اين نشست، از قرن سيزدهم و دوران تفوق مغولها بر آسياي غربي (از جمله ايران)، روسيه و مناطقي از اروپاي شرقي و جنوب شرقي ريشه گرفته است.

ــ استخدام و انتصاب بدون انتشار آگهي هاي عمومي و گزينش بهترها.

ــ آلودگي كاركنان نهادهاي عمومي به اعتيادات زيان آور كه نتيجه اش رواج ارتشاء، بي حالي (تنبل بودن) و عادي شدن ارتشاء خواهد بود و لزوم معاينه كارمندان در زمانهاي معين از لحاظ اعتياد و مراقبت بر رفتار آنان از نظر اعتيادات ديگر از جمله قمار و شركت در مجالس خوشگذراني و معاشرت هاي خلاف اخلاقيات كه در آنان نياز به درآمد بيشتر و احتياج به استراحت و خواب را افزايش مي دهد و قدرت كاركردن و فكر كردن و خلاقيت را كاهش.

ــ براين خالهاي سرطاني، سهل انگاري مردم و بي توجهي رسانه هاي گروهي در اين زمينه اضافه شده بود.

به اين ترتيب؛ به نظر مي رسد كه نشست سال 1964، پنجاه درصد مسئله را به گردن بي حالي مردم و بي اعتنايي و احيانا احتياط رسانه ها انداخته بود كه پيگير قضيه نمي شوند و افشاگري نمي كنند.

از اين قطعنامه چنين بر مي آيد كه اگر رسانه ها انتقاد، و مردم شكايت و دادخواست دهند نيمي از خالهاي سرطاني با جراحي برداشته خواهد شد و برداشتن نيم ديگر تكليف مشترك سه قوه حكومتي است كه چه بهتر، كه متفقا اقدام كنند.


منبع: www.iranianshistoryonthisday.com