شارا - شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران : اخلاق در روابط عمومي دولتي و خصوصي
جمعه، 5 دی 1393 - 18:34 کد خبر:14931
روابط عمومي ها بايد داراي نگاهي كثرت گرا باشند تا بتوانند براي تعامل ميان ملت ها، اديان، مذاهب و كشورها پل بزنند. روابط عمومي ها به عنوان يك ركن بسيار مهم مي توانند در عرصه گفتگو و تعامل ميان اديان، مكاتب، مذاهب، تمدن ها و كشورها نقش موثري ايفاء كنند.

4 Ways to Go Beyond the Press Release in a Post Panda World image panda bear 1113tm pic 106 300x199


شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران (شارا)- روابط عمومي ها به طور كلي به دو دسته نوع تقسيم مي شوند:
1. روابط عمومي هاي خصوصي: اين گروه از روابط عمومي ها، روابط عمومي هايي است كه به حوزه بخش خصوصي و انتفاعي فعاليت مي كنند.
2. روابط عمومي هاي دولتي: اين بخش از روابط عمومي ها در حوزه موسسات ونهادهاي عمومي، دولتي و حكومتي است.


وظيفه روابط عمومي دولتي
ما در روابط عمومي وظيفه داريم كه اطلاعاتي كه مردم بايد بدانند را به آنها برسانيم. اين اخلاقي ترين عمل در حوزه روابط عمومي است. اين كار به اين دليل انجام مي دهيم:
1. جامعه حق آگاهي دارد از آن چه كه از منابع عمومي كشور استفاده مي شود.


2. حق استفاده و بهره وري دارد و اين اطلاعات مي تواند بهره وري جامعه را از امكانات عمومي افزايش بدهد. اين كه جامعه و آحادمردم به درستي، نهادها و موسسات عمومي را بشناسد و راه بهره گيري از آن ها را بدانند، حق آن هاست. از طرفي دانستن وبهره گيري از اين اطلاعات و آگاهي ها حق آن هاست و از طرفي ديگر وظيفه نهادهاي عمومي، گره گشايي و تسهيل نشر اين آگاهي ها و بهره وري آسان تر جامعه است. از اين نظر است كه نهادهاي عمومي كه تجلي آن ها بخش روابط عمومي آنهاست، تنها يك وظيفه اخلاقي ندارند بلكه يك وظيفه حقوقي، قانوني، الهي و انساني بر دوش آن هاست، فراتر از آن چه كه ما در روابط عمومي بخش هاي خصوصي شاهد آن هستيم.


اما بخش دوم بحث تاكيد بر پاره اي از معيارها و ضوابط اخلاقي در حوزه ارتباطات و روابط عمومي با تكيه بر روابط عمومي درحوزه دولتي و عمومي است. گرچه بسياري از اين ضوابط و معيارهاي اخلاقي كه در متون ديني ما آمده است در حوزه همه روابط عمومي ها جاري است و مصداق دارد، اما تاكيد در اين جا، بر حوزه روابط عمومي موسسات دولتي، وزارتخانه ها ونهادهاي عمومي است كه از بودجه عمومي استفاده مي كنند. اگر بخواهيم با يك نگاه نرم افزاري و انساني به روابط عمومي نگاه كنيم، بايد در كنار بعد علمي و بعد تكنيكي و روشي، به بعد اخلاقي و ارزشي هم توجه كنيم، كه در اين جا به دو بخش از ارزش هاي مثبت و ارزش هاي منفي در حوزه روابط عمومي و ارتباطات اشاره مي كنم.


معيارهاي اخلاقي عملكرد روابط عمومي
بخش اول ضوابط و معيارهاي ايجابي و اثباتي كه در روابط عمومي لازم است مورد عنايت و اهتمام قرار گيرد تا روابط عمومي عبارتند از:


1. صحت اطلاعات
تاكيد بر اين كه اطلاعاتي كه مي خواهد از درون سازمان به بيرون تسري كند، اطلاعات دقيق و درستي باشد. اطلاعاتي كه مي خواهد از مسوولان يك نهاد به كاركنان آن منتقل بشود و اطلاعاتي كه از بيرون سازمان به درون سازمان منتقل بشود،بايد اطلاعات درستي باشد.


2. اطلاع رساني به هنگام و به موقع
در ضمن اين كه تبادل اطلاعات بايد درست و دقيق باشد، به هنگام نيز بايد به جامعه منتقل شود. چرا كه انتقال دير هنگام اطلاعات مايه خسارت جامعه و عقب افتادن آحاد جامعه از بهره گيري درست از اين اطلاعات مي شود.


3. انتقال منصفانه اطلاعات چه از نقاط ضعف چه از نقاط قوت
شايسته است كه نهاد عمومي افزون بر انتقال نقاط قوت به انتقال نقاط ضعف هم تكيه نمايد و اين انتقال به شيوه درستي به بيرون صورت گيرد تا از بيرون نگاه درست را به درون منتقل كند


4. رعايت كرامت انساني و منزلت انساني مخاطبان و جامعه:
تاكيد بر اين كه ذهن و ضمير آن ها بمباران اطلاعات بي جا نشود و در اتخاذ شيوه ها و روش ها، كرامت انسان ها حفظ شود وكرامت انساني در تبادل اطلاعات منكوب و مخدوش نشود.


5. رعايت حدود مسوولان و كاركنان:
كساني كه در يك نهاد فعاليت مي كنند بايد به طور منصفانه معرفي شوند، سهم هر كسي به درستي منتقل شود و در طرح اين اطلاعات و انتقال آن ها، حقوق افراد مورد بي اعتنايي قرار نگيرد.


6. وظيفه روابط عمومي، اعتمادسازي، كاهش فاصله ميان نهادهاي حكومت و آحاد جامعه و ميان مسوولان و كاركنان دردرون يك نهاد است.

 

تهديد هاي اخلاق براي روابط عمومي

فهرستي از اصول ارزش هاي اخلاقي در ارتباط با روابط عمومي را بيان مي كنيم:
1. ابتلاء به خلاف واقع گويي و دروغ و انتقال اطلاعات غلط؛
2. بزرگنمايي و مبالغه در معرفي نقاط قوت يا نقاط ضعف كه مي تواند به جامعه، نهاد و سازمان لطمه وارد كند؛
3. كوچك نمايي و كمتر نشان دادن واقعيت ها؛
4. رقابت هاي نابجا و تخريبي ميان نهادهاي اطلاع رسان كه موجب لغزش ها و آسيب ها مي شود؛
5. عدم رعايت عدالت در حقوق و فعاليت هايي كه افراد و اشخاص انجام مي دهند؛
6. ضمن اين كه نقاط ضعف سازماني بايد منتقل گردد و چاره يابي شود اما نبايد اين انتقال به گونه اي باشدكه اعتماد عمومي را سلب كند يا به حريم افراد لطمه بزند؛
7. سلب اختيار و مجبور ساختن ديگران: چنان خلاف واقعيت نشان داده شود كه افراد از اختيار و انتخاب عاقلانه خود دور شوند.
 

نتيجه گيري/ پيشنهادها
1. تدوين منشور جامع اخلاقي و قانوني در حوزه روابط عمومي ها
2. ارتقاء جايگاه و منزلت ارتباطات و روابط عمومي در نهادهاي عمومي و دولتي؛
3. ضرورت دانش افزايي و نگاه جامع متصديان روابط عمومي در چارچوب دانشي، فني، ارزشي و اخلاقي روابط عمومي؛
4. افزايش و حمايت هاي تكنيكي ابزاري و امكاناتي؛
5. توجه به فرهنگ اطلاع رساني فراتر از روابط عمومي: تلقي اين است كه روابط عمومي، متكفل تبادل اطلاعات درون سازمان و بيرون آن است اما اين وظيفه اختصاص به آن هاندارد. همه اعضاء يك نهاد و سازمان از مديران گرفته تا كاركنان بايد داراي نگرش روابط عمومي و صاحب احساس وظيفه نسبت به مشاركت در امر روابط عمومي باشند. وظيفه انساني، اخلاقي و الهي و عمومي افراد است كه در يك نهاد دولتي كارمي كنند؛
6. تقويت روابط عمومي بين الملل و نگاه بين المللي در كشورها: نياز به اين نگاه بين المللي، بايد تقويت شود؛
7. ارتباط ميان روابط عمومي ها براي اين كه بتوانند به صورت يك جامعه بزرگ و موثر در پيشبرد هر سه بعد ياد شده روابط عمومي تلاش كنند؛
8. روابط عمومي ها بايد داراي نگاهي كثرت گرا باشند تا بتوانند براي تعامل ميان ملت ها، اديان، مذاهب و كشورها پل بزنند. روابط عمومي ها به عنوان يك ركن بسيار مهم مي توانند در عرصه گفتگو و تعامل ميان اديان، مكاتب، مذاهب، تمدن ها و كشورها نقش موثري ايفاء كنند.

 

نويسنده: هيات تحريريه شارا
منبع مرجع:  شبكه اطلاع رساني روابط عمومي ايران (شارا)